شاته
غزل
ستا په مخ يې ليکم چې اسان ليکم
ستا په مخ يې
ليکم چې اسان ليکم
ګران وي په
ما ډېر چې غزل ګران ليکم
هر کله
داستان چې د افغان ليکم
پوه شه پت او
ننګ د مسلمان ليکم
ګل شو په خندا خندا کې شوک په شوک
حال د جمعيت
د پرېشان ليکم
ژوند مې
ګلدسته شوه د رنګ رنګ ګلو
دا ده افسانه
چې يې عنوان ليکم
زلفې دې ستايم اشنا، که مخ د تا
مدح د کافر
که مسلمان ليکم
څو چې خپل
کېږي نو ځوانېږي هم
کم به وي
تعريف چې د ارمان ليکم
وې پخپله ليک
دې کړه محضر د مرګ
ما ووې اشنا
چې په پشمان ليکم
پاتې لکه ګرد
شي د اسمان ليکه
چرته چې
اسرار د لا مکان ليکم
څو چې حمزه
پايمه، حمزه به يم
پير شومه بې
شک خو غزل ځوان ليکم