سوما
ادبي او تاریخي شعرونه
کور
شاعران
کټګورۍ
لټون
خبرونه
انځورونه
ویډیو
زموږ په اړه
ننوتل
نوملېکنه
شاته
ټپې
3476 شعرونه
شماره 1
جانان په هيڅ نه رضا کيږي
شماره 2
نن مې هغه ټپه یادیږي
شماره 3
په زنګانه راته سر کېږده
شماره 4
په نیمه شپه ټپه راوکړه
شماره 5
د غم قلم، د غم کاغذ دی
شماره 6
دا اخري مسرۍ مې واوره
شماره 7
دا اخري مسره دې دا وي
شماره 8
قلم په لاس وخت، مازدیګر دی
شماره 9
دوه درې مسرۍ سړي ته بس دي
شماره 10
د دې مسرۍ ځواب مې راکړه
شماره 11
د دې مسرۍ ځواب دې دا دی
شماره 12
د دې مسرۍ ځواب دې دا دی
شماره 13
د دې مسرۍ ځواب دې دا دی
شماره 14
زړګی زما زخمي زخمي دی
شماره 15
د دې مسرۍ ځواب مې راکړه
شماره 16
د دې ټيکۍ ځواب مې راکړه
شماره 17
په زنګانه راته سر کېږده
شماره 18
راته ښکاريږي امن راغی
شماره 19
په نيمه شپه يې چيلم ډک دی
شماره 20
دا ستا په خوله سندرې خوند کړي
شماره 21
نیمه شپه وه په خوب ویده وم
شماره 22
نجونو راځئ چې لنډۍ پرېږدو
شماره 23
لنډۍ دي ډېرې څو به یې وایم
شماره 24
لنډۍ به وار په وار سره وایو
شماره 25
راځئ راځئ چې لنډۍ وايو
شماره 26
راځئ راځئ چې لنډۍ پرېږدو
شماره 27
راځه په دې ځای کې یې پرېږده
شماره 28
لنډۍ کوم، اشرفۍ نه اخلم
شماره 29
راځئ راځئ چې لنډۍ پرېږدو
شماره 30
لنډۍ به لنډې لنډې وايم
شماره 31
قلم په لاس غمونه کاږم
شماره 32
راشه دا نوې ټپه واوره
شماره 33
يوه د سوز ټپه به وکړم
شماره 34
زما د لنډيو وخت تمام شو
شماره 35
د لوپټې پلو یې وسو
شماره 36
ټپې خو وار په وار مزه کړي
شماره 37
د چم ګاونډ خلک ګواه دي
شماره 38
زه که خپه يم که خوشحاله
شماره 39
زما مثال د ملالۍ دی
شماره 40
د رغېدو تمه مې نشته
شماره 41
د ټپو/ټيکو وار راسره کېږده
شماره 42
په نیمه شپه کې یار رایاد شو
شماره 43
ښکاره دې نوم اخیستی نه شم
شماره 44
جینۍ وړه ده، نه پوهيږي
شماره 45
د ټپې وار درباندې راغی
شماره 46
ټپې مې ډېرې درته وکړې
شماره 47
زه دردېدلې ټپې وايم
شماره 48
د زړه له درده ټپې کومه
شماره 49
د زړه له درده ټپې وايمه
شماره 50
دا محترمه پېغله څوک ده
شماره 51
اتڼ په نورو ژڼو تود دی
شماره 52
په نیمه شپه دې ټپې وکړې
شماره 53
ما سره سمه سيالي مه کړه
شماره 54
ټيکۍ په وار راسره وایه
شماره 55
ټيکۍ کوه او بیا یې لیکه
شماره 56
ټيکۍ مې ډېرې درته وکړې
شماره 57
زه په مَېن سړي پوهېږم
شماره 58
د دروازې به دې ملنګ شم
شماره 59
صبر کوه، خدای به مې درکړي
شماره 60
صبر په هر څه کې پکار دی
شماره 61
صبر په هر څه کې په کار دی
شماره 62
طالبه خدای کې به مُلا شې
شماره 63
تر کلا دوې ګوتې سر لوړ کا
شماره 64
يو سر راپورته کړه کتاب نه
شماره 65
یو ګل په لاس درته ولاړه
شماره 66
سر کړه راپورته له کتابه
شماره 67
کاغذ په لاس قلم په ګوتو
شماره 68
ستا دې قسم په ذوالجلال وي
شماره 69
ستا دې قسم په ذوالجلال وي
شماره 70
زما دې قسم په ذوالجلال وي
شماره 71
ورځه ورځه تر دکن تېر شې
شماره 72
د کلي منځ کې به نارې کړم
شماره 73
زما او ستا لېونۍ مينه
شماره 74
اول مې خدای اسره بيا ته وې
شماره 75
غمازه غبرګ زامن دې ومره
شماره 76
زما له هيچا ګيله نشته
شماره 77
یو مې کتاب زړګوټی خوړين کړ
شماره 78
حجره شته، طالب يې نشته
شماره 79
په طالبانو دې اور بل شي
شماره 80
جانان به لرې له ما نه ځي
شماره 81
که ګرمه يم ناګاره نه يم
شماره 82
يار مې پخپله ما رخصت کړ
شماره 83
سپوږمۍ په منځ د آسمان راغله
شماره 84
نن مې جانان ليدلی نه دی
شماره 85
عالمه ما ته دعا وکړه
شماره 86
باغ ته دې تله مناسب نه دي
شماره 87
نجلۍ د باغ و لور ته ولاړه
شماره 88
په باغ کې مه وله ډبرې
شماره 89
ولې دې بد راسره وکړل
شماره 90
اول ياري دې په زاري وه
شماره 91
جانان دې بد کړي، زما دې ښه وي
شماره 92
جانان که بد کړي، زه به ښه کړم
شماره 93
جانانه راشه چې پخلا شو
شماره 94
په باغ کې مه ګرځه دلبره
شماره 95
یو مې له اصله رنګ ژېړی دی
شماره 96
ګل د ګلاب، بوی د سنځلې
شماره 97
په ګل ګلاب دې وويشتمه
شماره 98
په پت کې تور مسلی ښه دی
شماره 99
باغ دې د زاغ په حواله شي
شماره 100
توتي به خدای په ګلو موړ کړي
شماره 101
اصل ګل د ګلاب ګل دی
شماره 102
تبۍ راواخلئ مخ راتور کړئ
شماره 103
صبر به کړم ښېرا به نه کړم
شماره 104
صبر و خوراک، خوب و ارام مې
شماره 105
اشنا په داسې لمبو وسوم
شماره 106
بېلتانه وسوم، غیر/غم ايرې کړم
شماره 107
زړه مې له تورو وينو ډک دی
شماره 108
نم مې له سترګو نه بهېږي
شماره 109
سترګې دې زړه ته رانزدې کړه
شماره 110
بېلتون خنجر و د پولادو
شماره 111
خلک به وايي لېونۍ ده
شماره 112
په څه ناپوه طبیب مې مخ شو
شماره 113
طبیبه پوه نه يې ولاړ شه
شماره 114
که د جهان طبيبان راشي
شماره 115
د طالبانو مير به يار کړم
شماره 116
د طالبانو ياري مه کړه
شماره 117
طالبان راغلل ډلې ډلې
شماره 118
یار مې طالب له وروسته راغی
شماره 119
په سپېره بد مه وايه مورې
شماره 120
جانانه راشه ځان اوبه کړه
شماره 121
اوربل مې جګ کړه، خال مې ګوره
شماره 122
په اولنو سترګو مې ګوره
شماره 123
د پېغلې خوله د جنت ور دی
شماره 124
مخ دې فقط شکل رابع دی
شماره 125
په تصور کې مې زړه شين دی
شماره 126
د تصور تصویر مې مات شو
شماره 127
طالبان مه کړې مَېن خدايه
شماره 128
چېرې چې علم حاصليږي
شماره 129
سپوږمۍ په سر د اسمان راغله
شماره 130
اشنا راشه چې پخلا شو
شماره 131
جانانه داسې خو څوک نه کړي
شماره 132
يار راولاړ شه بیا راجار شه
شماره 133
ستا په دیدن به مړه نه شم
شماره 134
دیدن د بادو پېمانه ده
شماره 135
څراغه بلې لمبې وکړه
شماره 136
څه وشو که اوس سره جدا شو
شماره 137
ستا د قامت په تخیل کې
شماره 138
ستا د شين خال په تصور کې
شماره 139
ستا د خالونو له حسرته
شماره 140
زما همزولي ملایان شول
شماره 141
سلام عليک زه درنه لاړم
شماره 142
په ژړا مه راپسې ژاړه
شماره 143
ستا پر جفا نه يم چې ژاړم
شماره 144
ستا پر جفا نه يم چې ژاړم
شماره 145
نن خو به کاڼي بوټي ژاړي
شماره 146
په اشنايي دې نازېدمه
شماره 147
جانانه ځه په مخ دې ښه شه
شماره 148
اشنا مې لاړو اسماني شو
شماره 149
اول به کله کله غم و
شماره 150
بېلتونه څنګه دې جلا کړو
شماره 151
که زه خبره په بېلتوان وای
شماره 152
اسمان ته لار د ختو نشته
شماره 153
ما ته مه قهرېږه مورې
شماره 154
اوس به د کوم جوماتڅراغ يې
شماره 155
شپه د جمعې، وخت د ماښام دی
شماره 156
شفق يې مه بولئ عالمه
شماره 157
پرون لا دا مهال دلې و
شماره 158
پرون لا دا مهال دلې وې
شماره 159
پر زړه مې ليک د اشنا نوم دی
شماره 160
زړه ته که سل تسلي ورکړم
شماره 161
د لېونو کانه راوشوه
شماره 162
د لېونو کانه راوشوه
شماره 163
د لېونۍ ارمان پوره شو
شماره 164
زیارته تا لره درځمه
شماره 165
زیارت کوم نه رارسيږي
شماره 166
زیارت کوم نه رارسيږي
شماره 167
زیارت و تا ته نه رسیږي
شماره 168
زیارت و هر چا ته رسيږي
شماره 169
زما دې ټول عمر په دار کړ
شماره 170
که دې خندلي راته نه وای
شماره 171
که دې خندلي راته نه وای
شماره 172
که دې خندلي راته نه وای
شماره 173
زما د علم تاوان راکړه
شماره 174
که مې خندلي درته نه وای
شماره 175
ته دې د علم تاوان واخله
شماره 176
طالبان واړه مُلایان شول
شماره 177
دا ستا د علم نصيب نشته
شماره 178
که زما د علم نصیب نشته
شماره 179
علم دریاب، طالب اوباز دی
شماره 180
په زیارتو دې، وا خاونده!
شماره 181
زړه مې هلک شو راته ژاړي
شماره 182
سپوږمۍ تا وکړه سيلونه
شماره 183
سپينې سپوږمۍ تر تا ځارېږم
شماره 184
سپينې سپوږمۍ حال راته وايه
شماره 185
ستا دې قسم وي خوبه راشه
شماره 186
خلک په ټوله شپه کې خوب کړي
شماره 187
زما جانان دې دورې بند کړ
شماره 188
کاغذه ورشه په تعظيم شه
شماره 189
قلم په لاس غمونه کاږم
شماره 190
دا ستا به هېر که به دې ياد يم
شماره 191
څوک چې د چا د چينې ګل شي
شماره 192
کاغذه ورشه ورته وايه
شماره 193
کاغذ چې لولې ورته ژاړه
شماره 194
سلام سلام دی خپله ياره
شماره 195
سلام په سرو شونډو قبلیږي
شماره 196
قسم په خدای باور پرې وکړه
شماره 197
ستا دې قسم په ذوالجلال وي
شماره 198
جانانه ولوله، مُلا شه
شماره 199
زړه مې دا ستا خبرې غواړي
شماره 200
راشه زما د سينې ګل شه
شماره 201
زه به دا ستا د سينې ګل وای
شماره 202
د مسافرو ازار مه وړه
شماره 203
دنيا د سود په لور کږه ده
شماره 204
ګل له بلبل سره ښاييږي
شماره 205
څله مې توره توره بولې
شماره 206
په تورو بد مه وايه ياره/مورې
شماره 207
په تورو بد مه وايه ياره/مورې
شماره 208
که توره یم تا به رنځور کړم
شماره 209
که توره یم، تا به رنځور کړم
شماره 210
په بام ولاړه يم زنګېږم
شماره 211
باده پر باد مې سلام وايه
شماره 212
ما به و يار ته کاغذ ورکړای
شماره 213
باده د خدای روی مې دروړی
شماره 214
بېلتون په هر چا مېلمه کيږي
شماره 215
بېلتونه بس دی ظلم مه کړه
شماره 216
زما جانان دې دورې بند کړ
شماره 217
سلام ــ سلام جانه سلام دی
شماره 218
سلام دې راغی ته را نه غلې
شماره 219
قلم په لاس غمونه کاږم
شماره 220
سترګې مې ستا په لور کږې شوې
شماره 221
ستا په دیدن پسې جانانه
شماره 222
تر تا دې غم لا وفادار دی
شماره 223
چې را په یاد مې شې جانانه
شماره 224
اسمان ته وګوره چې شين دی
شماره 225
کاغذ د زړه په وينو ليک شو
شماره 226
کاغذه بخت دې مبارک شه
شماره 227
تر ما لا ته ښه يې کاغذه
شماره 228
طالبه بس دی ژړا مه کړه
شماره 229
کتابه ژر ژر تمامېږه
شماره 230
باد نن د پاسه، که د ښکې دی
شماره 231
په ګورستان کې به نارې کړم
شماره 232
زه په ارمان له دنيا لاړم
شماره 233
سترګې يې مه پټوئ خلکو
شماره 234
نصيبه وسوځې، ايرې شې
شماره 235
قلمه مات شې، بخته واووړې
شماره 236
ښېرې ازار به ورته وکړم
شماره 237
ته دې پکول په ټنډه کېږده
شماره 238
ګلان له خاورو پيدا کيږي
شماره 239
پل صراط به ورته نيسم
شماره 240
ما وېل له غمه به دې ومرم
شماره 241
ما ته قلم مشواڼۍ راوړئ
شماره 242
په يار مې سپين کفن غوړيږي
شماره 243
قبر خو سل ګزه کوهی دی
شماره 244
په تورو خاورو زما سلام دی
شماره 245
په ګورستان مې دې سلام وي
شماره 246
ولې به نه ورپسې مرمه
شماره 247
عالمه يو تر بل ځارېږئ
شماره 248
چې د اټک په پل تیریږي
شماره 249
خدای دې په علم برکت کړه
شماره 250
ډوډۍ مې وخوړه مړه شوم
شماره 251
زړګی مې داسې راته وايي
شماره 252
کتاب تمام، طالب روان شو
شماره 253
زه به د فقهې طالب یار کړم
شماره 254
زمونږ د باغ مالیاري واخله
شماره 255
سپينو پايڅو دې لېونی کړم
شماره 256
کتاب مې کوت جانان رایاد شو
شماره 257
کتابه ژر ژر تمامېږه
شماره 258
که له بکوا نه راتېر شوې
شماره 259
مورې راپاڅه لاټين بل کړه
شماره 260
ما ښاماران له غاړې تاو کړل
شماره 261
ستا له یارۍ نه به وا نه وړم
شماره 262
ښایست په ما باندې تمام و
شماره 263
د حُسن ټول دوران دې تېر شو
شماره 264
خال خو دې ما وران کړی نه دی
شماره 265
خال په پلو کله ورانيږي
شماره 266
جینۍ یاري راسره وکړه
شماره 267
مينې دې دومره لېونی کړم
شماره 268
هلکه دا څه او څه وايې
شماره 269
الله دې داسې لېونی کړه
شماره 270
جینۍ يوه خبره واوره
شماره 271
مور به مې خاورې تا ته درکړي
شماره 272
داسې جوړه به درته راوړم
شماره 273
جوړه له ځان سره سمبال کړه
شماره 274
که دې دا سپينه کوکۍ راکړه
شماره 275
هلکه تا ته حاجت نشته
شماره 276
ته چې ياري راسره نه کړې
شماره 277
ما ته دې هيڅ راکړي نه دي
شماره 278
ستا له غوسې نه، نه ډارېږم
شماره 279
زه دې په زړه باندې زخمي کړمه
شماره 280
ته دې په زړه زخمونه شمار کړه
شماره 281
خوله دې په خوله کې ما ته راکړه
شماره 282
خوله به په خوله کې درته درکړم
شماره 283
بېګا تمامه شپه بیدار وم
شماره 284
جانانه څنګه دیدن دروړم
شماره 285
دغه کنجره مور دې مړه شه
شماره 286
جانانه ولې خپه کېږې
شماره 287
اوس دې صحي خبره وکړه
شماره 288
زه د پښتون کور کې اوسېږم
شماره 289
زما د زړه ارمان پوره کړه
شماره 290
دغه ارمان به دې پوره شي
شماره 291
نامردې دا دې څه عادت دی
شماره 292
په مخ دې سره داغونه جوړ دي
شماره 293
د مخ اختیار مې یاره ستا دی
شماره 294
لکه د ستورو غوندې ښکاري
شماره 295
په پېښور کې پيدا نه شو
شماره 296
هغه زما جانان که راغی
شماره 297
ستا د سينې باغچې ته لاړم
شماره 298
هلکه څله دروغ وايې
شماره 299
خدای مې دې ستا یاري نصیب کړي
شماره 300
بس دی زما له یارۍ واوړه
شماره 301
مال دې زما واړه تمام کړ
شماره 302
ستا یارانې مزه رانه کړه
شماره 303
چې یارانې مزه در نه کړه
شماره 304
نامردې دومره پاګل نه يم
شماره 305
هلکه ته خو مَېن نه يې
شماره 306
خال دې په زنه باندې مه ږده
شماره 307
خال به په زنه باندې کېږدم
شماره 308
لکه يتيم درته ولاړ يمه
شماره 309
په جینکو کې ترس نه وي
شماره 310
پلار دې مالدارو پسې ګرځي
شماره 311
ته غریب يې، زه مالداره
شماره 312
چې مور مې تا سره رضا وي
شماره 313
ما ته یوه بله کوکۍ راکړه
شماره 314
يوه کوکۍ مې درته درکړه
شماره 315
مخ له سالو نه رابهر کړه
شماره 316
مور دې له ما سره رضا ده
شماره 317
که خدای په ګوتو باندې راکړې
شماره 318
ښه ده چې حال دې راته ووېل
شماره 319
دغه په زور به درته وښيم
شماره 320
چې دې ژړلي راته نه وي
شماره 321
بس دی له ما نه په کرار شه
شماره 322
بېګا ته بیا بیداره اوسه
شماره 323
چېرته په نيمه شپه را نه شې
شماره 324
ما ته دې هغه وخت ياديږي
شماره 325
خلک دې ټول راګوماني کړل
شماره 326
پر ما رڼا ورځ، توره شپه ده
شماره 327
پر مخ دې بیا سُرخي پيدا شوه
شماره 328
په سپينه خوله مې دې پرهر کړ
شماره 329
پېزوان دې ما اخیستی نه دی
شماره 330
پېزوان مې شرنګ له پوزې ولوېد
شماره 331
زړه مې له سترګو ګيله من شو
شماره 332
د ماما زويه رسوا به مې کړه
شماره 333
ستا یارانه دوه نیمې ورځې
شماره 334
په بلۍ ناسته مستې شاربي
شماره 335
دا د سفر مې اتم کال دی
شماره 336
له دې وطنه به دې ورک کړم
شماره 337
د سترګو یو سلايي بس دی
شماره 338
مولا دې داسې مرګی درکړي
شماره 339
د کلي يو شپېته کوڅې دي
شماره 340
زما یارۍ ته به ټينګ نه شې
شماره 341
یو خو مې ټيک څلور مې خاله
شماره 342
ما ته پينځه ګوتې د سرو کړه
شماره 343
زما پينځه وخته دعا ده
شماره 344
زمونږ پينځه وخته دعا ده
شماره 345
سختې ښېرې مې درته وکړې
شماره 346
خال مې د کونډې په مخ وليد
شماره 347
چې پېغله لور يې په کاله وي
شماره 348
کټه څلور دې بازوګان دي
شماره 349
د جدايي دې کال پوره شو
شماره 350
زما پينځه وخته دعا ده
شماره 351
زما پينځه وروڼه څادر دی
شماره 352
پينځم ارمان مې اخري ده
شماره 353
ته يو وار راغلې بېنوا شوې
شماره 354
دا نيم به يم او نيم به نه يم
شماره 355
پېغلتوب نيمه پاچاهي وي
شماره 356
عمر د باد په شان تیریږي
شماره 357
که سل اویا کلونه تېر شي
شماره 358
که سل اویا تدبیره وکړم
شماره 359
مخ دې د يو میليون روپو دی
شماره 360
په جوارګر لالي مې سر دی
شماره 361
په یوه بنګړي رانه خپه وه
شماره 362
زما يارۍ ته به ټينګ نه شې
شماره 363
پېزوان دې دوه سوه ټوټې شه
شماره 364
خاونده دیارلس کاله شپه کړې
شماره 365
د تناره لمبه دې وينم
شماره 366
لېونۍ بیا تنور لمبه کړ
شماره 367
د ظالمانو کور میرات شه
شماره 368
چې له اويا کسو پيدا وي
شماره 369
یار په سفر ځي، خولګۍ به ورکړم
شماره 370
جینۍ له څوارلسو تر شلو
شماره 371
د جینۍ مړاوې مړاوې سترګې
شماره 372
د جينۍ درې ورځې یاري وي
شماره 373
که په شپاړسمه روژه درشم
شماره 374
خوله به په زوره درنه واخلم
شماره 375
شپاړس اوولس ورځې کيږي
شماره 376
جینۍ د لسو بچو مور شوه
شماره 377
مسافري کولی نشي
شماره 378
ستا به لسمه یارانه وي
شماره 379
یار مې نهم، زه په لسم کې
شماره 380
زما د لسو کالو ياره
شماره 381
که شل او سل کلونه تېر شي
شماره 382
زړه مې بې واره درزيږي
شماره 383
زړه مې بې واره درزيږي
شماره 384
څوک چې په شنو سترګو مَېن شي
شماره 385
زما جانان له رنګه تور دی
شماره 386
په ما دې زر منه غم پروت دی
شماره 387
کلاله شپږ روپۍ به درکړم
شماره 388
دیدن په لک، خندا په زر ده
شماره 389
په ما يې زر منه احسان دی
شماره 390
د هجران زر پيالې به نوش کړم
شماره 391
پېزوان په کورمه کې جوړيږي
شماره 392
چارګل په کورمه کې بندي شو
شماره 393
لوړه دې پوزه، غټې سترګې
شماره 394
که ته له خپله ځايه راغلې
شماره 395
هسې خو ټول جانان ښايسته دی
شماره 396
چې تا پګړۍ په سر کږه کړه
شماره 397
والۍ د غوږ، پېزوان د پوزې
شماره 398
والۍ د غوږ، امېل د غاړې
شماره 399
پېزوان په پوزه کړه، خدای ياد کړه
شماره 400
پېزوان په لوړه پوزه خوند کا
شماره 401
پېزوان دې مات په پوزه راووړ
شماره 402
پېزوان په دنګه پوزه خوند کا
شماره 403
پېزوان مې بیا په پوزه جوړ کړ
شماره 404
تا چې په پوزه سور پېزوان کړ
شماره 405
د چا نتکۍ، د چا پېزوان وي
شماره 406
پوزه يې چيته، خوله يې ويته
شماره 407
چارګل دې بیا په پوزه سپور کړ
شماره 408
چارګل دې غټ پر پوزه ايښی
شماره 409
نرۍ دې پوزه، غټې سترګې
شماره 410
چارګل په پوزه کړه، خدای ياد کړه
شماره 411
چارګل په پوزه کړه، راووځه
شماره 412
تا چې ټوپۍ په ورېځو کېښوه
شماره 413
تور مېخکی په پوزه سپور کړه
شماره 414
په مخ مې مه وهه خوږېږم
شماره 415
که ته له خپله ځايه راغلې
شماره 416
خدای دې د پوزې پېزوان مات کړه
شماره 417
پېزوان زما له پوزې ورک شو
شماره 418
د پوزې سر ترېنه قيچي کړئ
شماره 419
چارګل مې بیا له پوزې پرېووت
شماره 420
نتکۍ دې چا له پوزې لرې کړه
شماره 421
زما په تُهمت جانان بندي شو
شماره 422
نجلۍ په باغ کې الوچې خوري
شماره 423
فقیره هل کړه ودرېږه
شماره 424
زړه مې سوری وينې ترې څاڅي
شماره 425
الله دې ژر تياره ماښام کړي
شماره 426
اخر به کند کچکول را واخلم
شماره 427
امسا په لاس، کچکول په غاړه
شماره 428
بې تا وطن شو، را نه پاتې
شماره 429
زما سپېره قسمت ته ګوره
شماره 430
ښه ده چې ته له سفر راغلې
شماره 431
زه درته ښکته پورته نشوم
شماره 432
خولګۍ دې پاس په خولګۍ کېږده
شماره 433
مزې خو تا وکړې سپوږميه
شماره 434
ته چې لو کړې، ګوتې به پرې کړې
شماره 435
تاوان زما د پېزوان راکړه
شماره 436
پېزوان کې سره بڅرکي نه وي
شماره 437
زرګره نغدې روپۍ واخله
شماره 438
پيزوان له تا سره ښه ښكاري
شماره 439
د محبوبې پېزوان جوړيږي
شماره 440
خوله دې په دنګه غاړه کېږده
شماره 441
خلک پېزوان ګړندی بولي
شماره 442
مخ يې اسمان، زلفې يې ورېځې
شماره 443
لیلا په باغ کې الوچې خوري
شماره 444
اوښانو بيا غاړې کږې کړې
شماره 445
پېزوان مې روڼ جوړ کړه زرګره
شماره 446
پېزوانه ته ولې دلګیر يې
شماره 447
پېزوان مې پاس په شونډو سپور کړ
شماره 448
پېزوان مې خړو اوبو ډوب کړ
شماره 449
پېزوان کودی کړه، اوبه راکړه
شماره 450
پېزوان دې ما اخیستی نه دی
شماره 451
پېزوان يې بیا په شونډو سپور کړ
شماره 452
اباسين بیا په څپو راغی
شماره 453
که سږنی اوړی خدای وکړي
شماره 454
شونډې به يې ولې پستې نه وي
شماره 455
ما درته نه وېل شرمېدمه
شماره 456
دا ساه مې ستا په غېږ کې خيژي
شماره 457
پېزوان له تا سره ښه ښكاري
شماره 458
پیزوان مې جګ کړه خوله مې واخله
شماره 459
پېزوانه څومره بختور يې
شماره 460
پېزوان دې دوه سوه ټوټې شه
شماره 461
پېزوان له تا سره ښه ښکاري
شماره 462
پېزوان مې خړو اوبو یووړ
شماره 463
ما ته وړکوټی پېزوان جوړ کړه
شماره 464
زما پرې هسې نوم بدنام شو
شماره 465
پېزوان په دنګه پوزه خوند کا
شماره 466
مخ دې اسمان خالونه ستوري
شماره 467
یو خو مې ټيک څلور مې خاله
شماره 468
تپه تياره ده نه دې وينم
شماره 469
ستا د پېزوان څلور پرې دي
شماره 470
وړوکی یار مې چیلم خور شو
شماره 471
پېزوان مې ښه جوړ کړه زرګره
شماره 472
جانان دې بل وطن ته نه ځي
شماره 473
افسوس افسوس ارمان ارمان دی
شماره 474
پېزوان مې ستا برېتو کې بند شو
شماره 475
یو کال به نور هم مسافر يم
شماره 476
پېزوان دې بيا په شونډو سپور کړ
شماره 477
پېزوان يې بيا په شونډو سپور کړ
شماره 478
پېزوانه څومره بختور يې
شماره 479
پېزوانه خانده هوسېږه
شماره 480
پېزوانه کوز شه، اوبه وڅکه
شماره 481
پېزوان په لوړه پوزه خوند کا
شماره 482
پېزوان دې مات په پوزه راووړ
شماره 483
پېزوانه تا نه ګيله من يم
شماره 484
پېزوان دې کوز له شونډو نه کړې
شماره 485
لاس په سینه ورته ولاړ یم
شماره 486
انارو نوې پاڼې وکړې
شماره 487
څنګه مې پاس په سینه پروت یې
شماره 488
په دروازه کې راته پټ وې
شماره 489
د مینې یار مې پيدا نه شو
شماره 490
زنه امام، سینه جومات دی
شماره 491
سپينه سینه درته پرته یم
شماره 492
د یار مې نوې ږیره راغله
شماره 493
تر ګلاب ګل کميس دې ځار شم
شماره 494
خلک په دښته مړز نیسي
شماره 495
په سینه خوله راته راکېږده
شماره 496
لاس په لستوڼي کې راتېر کړه
شماره 497
سبا ته بیا د جنګ وعده ده
شماره 498
خدای دې زما د سينې ګل کړه
شماره 499
زه به دا ستا د سينې ګل شم
شماره 500
ستا د سينې باغچې ته لاړم
شماره 501
هلکه څله دروغ وايې
شماره 502
هیکل دې سر په سينه کېږده
شماره 503
نور به ارمان راپاتې نشي
شماره 504
نن مې په خوب کې و لیدلی
شماره 505
نن د اشنا له لوري باد دی
شماره 506
نجلۍ پر سپینه سينه پرېوزه
شماره 507
لالی جدا له نورو خښ کړئ
شماره 508
لاس په سينه درته ولاړ یم
شماره 509
که چا رباب لیدلی نه وي
شماره 510
کله کراره کراري شي
شماره 511
غونچه په باغ کې په خندا شوه
شماره 512
قلم قلم درپسې زه شوم/غم دې زما له تندي خېژي
شماره 513
شالونګین په ژړا راغی
شماره 514
سينه دې تخت د پاچاهي دی
شماره 515
سينه دې ډاګ د ګمبيري دی
شماره 516
سينې ته غټ لونګين جوړ کړه
شماره 517
په سينه یو لالی ځاييږي
شماره 518
تور لونګين په ژړا راغی
شماره 519
زما اشنا ګل د نرګس دی
شماره 520
تور لونګین راته تیار کړئ
شماره 521
په کشميري الوان کې ګرځې
شماره 522
په کټ کې سپينه سينه اوړې
شماره 523
په کټ کې سپينه سينه اوړې
شماره 524
کاش، د اختر له ټاله پرېوزې
شماره 525
چې په لونګو دې مشهور کړم
شماره 526
ما په سينه لونګ کرلي
شماره 527
یو وار سينه په سينه راشه
شماره 528
جوخت مې سينه پورې نیولی
شماره 529
بنګړي په مينه کې ماتيږي
شماره 530
د چا به يې نور بدن خوښيږي
شماره 531
سينه دې ټال که زما ياره
شماره 532
د شاتوت سيوري ته به لاړ شو
شماره 533
ستا له اوربله ډزې وشوې
شماره 534
تر ګلاګل کميس دې ځار شم
شماره 535
لیلا په باغ کې کالي وينځي
شماره 536
پر ګودر سپينه سينه تلله
شماره 537
ټوټې ټوټې درباندې زه شوم
شماره 538
سينه کې زړه، زړه کې مې ته يې
شماره 539
باغچه په ګلو ښه ښکاريږي
شماره 540
اختره ستا له برکته
شماره 541
زما د زړه تسلي وکړه
شماره 542
ولې خپه ناست يې مَېنه
شماره 543
ما د ګودر په غاړه خښ کړئ
شماره 544
غندل دې غاړه، خوله دې ګل ده
شماره 545
اول دې قد راسره سم کړه
شماره 546
يو وار ګلاب په سينه کېږده
شماره 547
یو ځل دې سپينه سينه راکړه
شماره 548
سينه شکوم زړه راباسوم
شماره 549
ته چې همزولو کې روان وې
شماره 550
اخر به مرم پاتې به نه شم
شماره 551
اخر به ما په چړو مړ کړې
شماره 552
انارو نوې پاڼې وکړې
شماره 553
اوبه مې څکې ګلاب مې تېر شو
شماره 554
اوبه مې څکې، ګلاب مې تېر شو
شماره 555
بيا به زه تور کميس و نه کړم
شماره 556
بېګا زما په سينه پروت وې
شماره 557
پاس په سينه راته ځای جوړ کړه
شماره 558
پر سينه يو لالی ځاييږي
شماره 559
پر ګودر سپینه سينه اوړي
شماره 560
په سينه غلی راته څمله
شماره 561
په لیدو مينه نه ماتيږي
شماره 562
تهمت دې ټول زما په سر شو
شماره 563
خدای دې په داسې ځای/تنګه کوڅه کې راکړه
شماره 564
دا خو دا ستا د يارۍ ټس دی
شماره 565
د سينې باغ دې را ايله کړه
شماره 566
د جينۍ ونه د پنبې ده
شماره 567
د جينۍ ونه د بادام ده
شماره 568
زلفې دې واګې، بدن اس دی
شماره 569
سپينه سينه درته پرته يم
شماره 570
سپينه سينه مې ورته ډال ده
شماره 571
سپينه سينه مې لاله زار شوه
شماره 572
سپينې سپوږميه کبرجنې
شماره 573
ستا د سينې نارنج پاخه شول
شماره 574
که په سينه کې مې زور درکړو
شماره 575
ټينګه مې مه نيسه په غېږ کې
شماره 576
وړاندې سينې ته لاس راتېر کړه
شماره 577
د سينې جړق مې ورته ورکړ
شماره 578
سپينې سينې ته مې راخېژه
شماره 579
ستا په ديدن به زه موړ نشم
شماره 580
زما د زړه په کلا جنګ دی
شماره 581
زما دا زړه توتي دروالوت
شماره 582
جينۍ په سر دې منګی مات شه
شماره 583
سپينې سينې ته مې راخېژه
شماره 584
د سينې باغ ته مې درپرېږده
شماره 585
ستا د سينې انار پاخه شول
شماره 586
سينه دې وخورې سينه ورې
شماره 587
سينه دې تخت د پاچاهي ده
شماره 588
سينه دې تخت، زما پرې بخت دی
شماره 589
سينه دې تخت د پاچاهي ده
شماره 590
سينه دې سيند د اباسين دی
شماره 591
سينه مې فرش، زلفې بالښت دي
شماره 592
صورت مې باغ، سينه مې ګل دی
شماره 593
د سهار چرګه غاړې وخورې
شماره 594
پاولۍ دې یخ، سينه دې تخت دی
شماره 595
زړه مې توتي، سينه قفس دی
شماره 596
زما د زړه صدف دې مات کړ
شماره 597
سترګې څراغ، سينه دې باغ ده
شماره 598
اول مې پخپله سينه خوښ يې
شماره 599
ستا د سينې پر کلا جنګ دی
شماره 600
پسرلی راغی ونې ګل شوې
شماره 601
اخر يې خار له سينې وځي
شماره 602
ځان به په تا باندې قربان کړم
شماره 603
اسمانه پاس سپوږمۍ ته وايه
شماره 604
چې درنه ځم، منګول دې راکړه
شماره 605
په تا مې هر غړی پېرزو دی
شماره 606
پاس په سينه درته پرته یم
شماره 607
خوله به په زوره درنه واخلم
شماره 608
د یار سينه باغ بالا ده
شماره 609
د ګناه پېټی مې پر سر دی
شماره 610
خدایه دا پېغله مې کميس کړې
شماره 611
جدا به زه له تا نه، نه شم
شماره 612
توپک راواخله تازیان تو کړه
شماره 613
د سيند پر غاړه شومه بنده
شماره 614
سينه دې باغ مخ دې ډېوه دی
شماره 615
سينه مې فرش زلفې بالښت دی
شماره 616
سينه مې دېګ زړګی مې غوښې
شماره 617
زړه مې کباب، سينه مې دېګ دی
شماره 618
سينې ته غټ لونګین جوړ کړه
شماره 619
زه چې په برېتو کې مسکی شوم
شماره 620
زما جانان ګل د رېحان دی
شماره 621
زړه مې توتي، سينه قفس دی
شماره 622
لونګ دې پاس په سينه زانګي
شماره 623
له پالو ډک کمیس مې ولید
شماره 624
دیدن کوه مه ایسارېږه
شماره 625
دیدن دې حج، مخ دې مکه دی
شماره 626
زما د زنې خال دې ړنګ کړ
شماره 627
له غونډه کۍ زنې دې ځار شم
شماره 628
ستا د زنې تر سر ځار شم
شماره 629
د زنې خال دې بې مثال دی
شماره 630
خدای دې د قام مخکې شهید کړه
شماره 631
څو د وطن یاران خبریږي
شماره 632
په سر سرتور درته ښکاره شوم
شماره 633
مسافري به څنګه وکړې
شماره 634
یاره شمله به در په سر کړم
شماره 635
ښه دی، ککړ د یار په غم يې
شماره 636
زما د لنډې زنې خاله
شماره 637
که مور او پلار دې خدای رضا کړل
شماره 638
مخ دې کعبه، دیدن دې حج دی
شماره 639
اول دې قد راسره سم کړه
شماره 640
خالونه واړه سرداران دي
شماره 641
زما د زنې د سر خاله
شماره 642
حلالول مې مناسب دي
شماره 643
لاس دې د زنې لاندې مه ږده
شماره 644
ورکه د کور کلي ياري شه
شماره 645
زما دې څه وکړل چې لاړې
شماره 646
د زنې/شونډې خال دې مجلسي دی
شماره 647
زما دې غاښ په امبور مات شي
شماره 648
زما د زنې خال دارو دی
شماره 649
زلفو ته لنډې غوټې ورکړه
شماره 650
خدای به دې بیا راته محتاج کړي
شماره 651
زړه خو مې هغې جينۍ وړی
شماره 652
زه به ترې څنګه نه ځارېږم
شماره 653
د زنې خال دې داسې ښکاري
شماره 654
مخ دې کتاب، شونډې دې پاڼې
شماره 655
کە یار لرې بې یاره مه شې
شماره 656
که د اختر په شپه رانغلې
شماره 657
سورت یاسين راباندې وایه
شماره 658
جانانه خوله ترې لاندې باسه
شماره 659
د سپينې خولې واک مې درکړی
شماره 660
خوله مې د زنې لاندې واخله
شماره 661
خوله دې ټوپک، خندا دې ټک ده
شماره 662
خوله مې له زنې سره ستا ده
شماره 663
خوله دې کونډۍ کې را ته نيسه
شماره 664
مخ دې کابل، خوله دې خيبر ده
شماره 665
د زنې سر يې خوله کې راکړ
شماره 666
که دې شرابو ته زړه کيږي
شماره 667
ستا د سرو شونډو غلا شوه ګرانه
شماره 668
نرۍ دې ملا، نرۍ دې ورېځې
شماره 669
زنه دې ما ته خوله کې راکړه
شماره 670
خال دې په زنه باندې مه ږده
شماره 671
خال به په زنه باندې کېږدم
شماره 672
لکه د ستورو غوندې ښکاري
شماره 673
زه دې په زړه باندې زخمي کړمه
شماره 674
خدای به دې بیا راته محتاج کړي
شماره 675
د ګاونډۍ په لور مَېن شوم
شماره 676
ما يې د زنې خال ليدلی
شماره 677
پېغمبري ګل به ترې جوړ شي
شماره 678
تا چې شين خال په زنه کېښود
شماره 679
چپه کاکل دې دښمني کا
شماره 680
خدايه د مور يې ورته پام کړې
شماره 681
د اخرت بار به دې دروند شي
شماره 682
ژبه دې توره، زنه ډال کړه
شماره 683
مخ دې بې خاله ښه ښکاريږي
شماره 684
د منګوټو کتار يې جوړ کړ
شماره 685
چې مې ابۍ دادا خبريږي
شماره 686
خالونه درې په زنه کيږدي
شماره 687
خال يې په غونډه زنه ګوره
شماره 688
بدن يې باغ، زنه مڼه ده
شماره 689
قبر سوری کړه حال مې ګوره
شماره 690
د زنې خال دې را په یاد شو
شماره 691
د زنې خال دې مبارک شه
شماره 692
د زنې خال دې مبارک شه
شماره 693
د زنې سر به درنه ځار کړم
شماره 694
زنه مڼه مې د کابل ده
شماره 695
زنه مې مه تړه ادکې
شماره 696
زور مې په زنه مه کړه یاره
شماره 697
دا ستا دا غونډه منډه زنه
شماره 698
څو د وطن یاران خبریږي
شماره 699
جدايي راغله، جدا کيږو
شماره 700
جانانه پاڅه، ما ته ګوره
شماره 701
له دې لنډۍ زنه دې ځار شم
شماره 702
نن به په چیغو چیغو ژاړم
شماره 703
د ریدي ګل به ترېنه جوړ شي
شماره 704
خال يې په غونډه زنه کېږده
شماره 705
بغیر له یاره مازدیګر دی
شماره 706
د محبت په رنځ رنځوره
شماره 707
د عشق رنځوره روغ به نه شې
شماره 708
زړه مې ماشوم شو، راته ژاړي
شماره 709
راشه زمونږ کره مېلمه شه
شماره 710
په اخرت به هم دا وایم
شماره 711
اشنا مې ځي، نه راستنيږي
شماره 712
څو لېونی راپسې نه شې
شماره 713
پر زنکدن به مې ارمان شي
شماره 714
خال دې واهه خبر دې نه کړم
شماره 715
پر زنکدن دې ارمان مه شه
شماره 716
چې مسافر شې نو به څه خورې
شماره 717
زلفې خورې کړه، شونډې سرې کړه
شماره 718
شونډو دې وچ پتري نیولي
شماره 719
شونډې مې تا وسوې چیلمه
شماره 720
په جوارۍ ناسته جانانه
شماره 721
ګورګورې تورې شوې را نه غلې
شماره 722
زما په مخ دې شونډې مه ږده
شماره 723
مخ دې پټی، شونډې دې پولې
شماره 724
مخ دې پټی، شونډې یې پولې
شماره 725
انارکلۍ شونډې دې راکړه
شماره 726
د زړګي زخم مې ناسور شو
شماره 727
نتکۍ دې چا له پوزې لرې کړه
شماره 728
چارګل دې غټ پر پوزه ايښی
شماره 729
پېزوان دې بيا په شونډو سپور کړ
شماره 730
شونډې يې بوسې بوسې کيږي
شماره 731
خندا د شونډو په سر راوړه
شماره 732
ښار کې مې نوی رواج زده کړ
شماره 733
دا زه چې وچې شونډې ګرځم
شماره 734
انارکلۍ شونډې دې راکړه
شماره 735
زما د شونډو شربت وڅکه
شماره 736
زما د زړه د وينو رنګ دی
شماره 737
خدايه ګورګورې تورې مه کړې
شماره 738
د شونډو جنګ راسره وکړه
شماره 739
د برېتو څوکې دې قیچي کړه
شماره 740
په نرمو شونډو مې هم ته يې
شماره 741
په خوب کې چيغه کړم راپاڅم
شماره 742
په شونډو شونډې راته کېږده
شماره 743
ته مَېن نه يې دروغ وايې
شماره 744
شونډو مې وچ پتري نیولي
شماره 745
بېګا مې مړ په خوب ليدلې
شماره 746
يوه لحظه لکه د کال شي
شماره 747
ټيک په تندي، پېزوان په شونډو
شماره 748
د خیال اوږۍ مې ده په غاړه
شماره 749
عالمه بل دستور مې ولید
شماره 750
لیلا پلو له مخه واخیست
شماره 751
ښه ده چې شونډې مې اور نه اخلي
شماره 752
رنځوره یاره رب دې جوړ کړه
شماره 753
د ژبې سر دې خوله کې راکړ
شماره 754
د سپينې خولې خوراک مې زده دی
شماره 755
خوله مې پرون اخيستې خلکو
شماره 756
خوله دې ټوپک، خندا دې ټک ده
شماره 757
خوله دې دوکان د پتاسو دی
شماره 758
خوله دې غوټۍ د ګلاب ګل ده
شماره 759
خوله دې کتاب، شونډې دې پاڼې
شماره 760
خوله به تر شونډو لاندې درکړم
شماره 761
خولګۍ مې ستا په شونډو سره ده
شماره 762
خوله دې د سپينو زرو جام دی
شماره 763
خوله دې ګلاب، شونډې غوټۍ دي
شماره 764
چې تورو خاورو ته مې سپاري
شماره 765
زما د زړه ارمان پوره کړه
شماره 766
لاس مې ايله کړه، خوله مې واخله
شماره 767
شونډې شربت په خوله کې راکړه
شماره 768
ټيک يې په سرو شونډو مزه کړي
شماره 769
پېزوان مې پاس په شونډو سپور کړ
شماره 770
پېزوانه ته ولې دلګیر يې
شماره 771
شونډې به يې ولې پستې نه وي
شماره 772
پېزوان يې بیا په شونډو سپور کړ
شماره 773
پېزوانه تا نه ګيله من يم
شماره 774
پېزوانه کوز شه، اوبه وڅکه
شماره 775
پېزوان دې کوز له شونډو نه کړې
شماره 776
پېزوان يې بيا په شونډو سپور کړ
شماره 777
پېزوانه څومره بختور يې
شماره 778
زما پرې هسې نوم بدنام شو
شماره 779
خوله دې په دنګه غاړه کېږده
شماره 780
پېزوانه څومره بختور يې
شماره 781
هلکه ته خو مَېن نه يې
شماره 782
زمونږ د باغ مالیاري واخله
شماره 783
په وينو رنګ توره دې راوړه
شماره 784
په دنداسه دې شونډې سرې کړې
شماره 785
چې د سهار په باد ويليږي
شماره 786
چې سترګې تورې کړم شرمېږم
شماره 787
دا ستا د شونډو شربت راکړه
شماره 788
د رقیبانو دې لاس خلاص وي/شونډې په شونډو جوختې کېږده
شماره 789
شونډې دې سرې په دنداسه دي
شماره 790
شونډې دې پاڼې د ګلاب دي
شماره 791
شونډې شي بېرته، غاښ ښکاره شي
شماره 792
شونډې دې لال، غاښ دې مرجان دی
شماره 793
شونډې دې مزي د ورېښمو
شماره 794
شونډې دې لال، غاښ ملغلرې
شماره 795
شونډې شربت کړه، ما ته يې راکړه
شماره 796
شونډې شربت کړه، ما ته يې راکړه
شماره 797
شونډې يې بيا په وينو سرې دي
شماره 798
ما ته په شونډو کې مسکۍ شه
شماره 799
مخ دې کتاب، شونډې دې پاڼې
شماره 800
مخ دې کتاب، شونډې دې پاڼې
شماره 801
مخ دې پټی شونډې دې پولې
شماره 802
زما د زړه وينې دې څکلې
شماره 803
زما د زړه د وينو رنګ دی
شماره 804
که تا زما زړه ته کتلی
شماره 805
وړه جینۍ چې شونډې سرې کړي
شماره 806
که مې سرې شونډې در په ياد شوې
شماره 807
حلوا د شونډو راته کېږده
شماره 808
څوک چې د سرو شونډو عادي شي
شماره 809
زه به يې بیا بیا ږدم همزولو
شماره 810
د شونډو پاړ مې ورته يوسئ
شماره 811
شونډې به يې ولې پستې نه وي
شماره 812
سترګې ديدن وکړي، مَړې شي
شماره 813
ستا په بڼو مې زړه زخمي شو
شماره 814
زړګيه صبر شه، مه ژاړه
شماره 815
زړګي ته ډېرې پلمې وکړم
شماره 816
عاشق له رنګه نه پټيږي
شماره 817
د یار د سرو شونډو بهار دی
شماره 818
نرۍ دې ملا، نرۍ دې ورېځې
شماره 819
شونډې دې دواړه چوارې دي
شماره 820
غاښونه دُر، شونډې مرجان دي
شماره 821
جانانه ستا په محبت کې
شماره 822
په دښمن ځان ټوکر ټوکر کړه
شماره 823
په چيلم چا روږدی کړې ياره
شماره 824
په دنداسه دې شونډې سرې کړې
شماره 825
روژه په سره ګرمي کې راغله
شماره 826
په روژه ماتي يار مېلمه شو
شماره 827
ډېر په ارمان سره جدا شوو
شماره 828
خلک محفل کې خوشحالي کړي
شماره 829
جانان تر ګله هم تازه دی
شماره 830
شونډې يې پرې، په ژړا راغله
شماره 831
ما ته پخې ګورګورې راوړه
شماره 832
نرۍ يې ملا، نرۍ يې ژبه
شماره 833
د یار د سرو شونډو بهاره
شماره 834
دود یې تمام جهان نیولی
شماره 835
خبر د مرګ راغی جانانه
شماره 836
خبرې کړې شونډې دې ريږدي
شماره 837
چې ګورستان ته مې ورتګ دی
شماره 838
چې په شبنم او ګل خاندې
شماره 839
ته دې د شونډو شربت راکړه
شماره 840
توره په وینو، جانان راغی
شماره 841
رنګ مې سکور، شونډې وچې
شماره 842
شونډې مې وچې، چاودې چاودې
شماره 843
رب دې زما په غېږ کې مړ کړه
شماره 844
خدای دې زما د چای پياله کړه
شماره 845
راشه د شونډو شربت وڅکه
شماره 846
ډوډۍ به یار ته په سر يوسم
شماره 847
لکه د سرو ګلونو پاڼې
شماره 848
د غنم رنګ شونډو نشه کړم
شماره 849
ډوډۍ خو نه ده چې پرې موړ شې
شماره 850
د زړګي غوښې مې رانیسي
شماره 851
د زړه پر سر مې اور بليږي
شماره 852
دریا ته شرنګ د ګوتو ورکړه
شماره 853
د چيلم دروی به دې زه شم
شماره 854
دا په لاله کې ژاله زېب کا
شماره 855
د شونډو سور شربت به درکړم
شماره 856
د یار دې سرو شونډو بها کې
شماره 857
د یار یاري مې خوښه نه شوه
شماره 858
چې ګورستان ته مې ورکوز کړي
شماره 859
زما د زړه پرهر ناسور شو
شماره 860
ستا د سرو شونډو شربت راکړه
شماره 861
ستا د سرو شونډو غلا شوه ګرانه
شماره 862
ستا به د ښو څه نصیب نه و
شماره 863
زما د یار شونډې خُرما دي
شماره 864
زما د زړه وينې دې څکلې
شماره 865
زما په زړه یې داغ جوړ کړی
شماره 866
د زړګي زخم مې ناسور شو
شماره 867
ستا د سفر ملګري راغلل
شماره 868
عمر د نوح بە مې نصیب شي
شماره 869
طبیبه پوه نە شوې پە نبض
شماره 870
ښایست مې خپل راپورې بد شو
شماره 871
شونډې شربت کړه ما ته یې راکړه
شماره 872
شونډې دې سرې پە دنداسه دي
شماره 873
شونډې مې سرې پە دنداسه وې
شماره 874
شونډې مې سرې پە دنداسه وې
شماره 875
شونډې دې مزي د ورېښمو
شماره 876
شونډې مې وچې وچې کيږي
شماره 877
سوی په اور یم، پرې رغېږم
شماره 878
ستا له دې سرو شونډو قربان شم
شماره 879
ستا د وصال دسترخوان راغی
شماره 880
هلک د باغ لە لوري راغی
شماره 881
ورشه خبر مې ورته یوسه
شماره 882
ورځه ورځه ښې به یې خوندي کړم
شماره 883
سترګو کې غټې غټې اوښکې
شماره 884
ګلاب پە باغ کې شرمنده شو
شماره 885
نجلۍ د باغ لە لوري راغله
شماره 886
ګلاب د خدای په قدرت جوړ دی
شماره 887
کە تښتېدلی پە شا راغلې
شماره 888
کە تږی یې رانژدې کېږه
شماره 889
کاغذه ورشه ورته وایه
شماره 890
غمونه خورم د وینو غوړپ کړم
شماره 891
د غاښ نښان دې نه ورکیږي
شماره 892
که د نتکۍ خاطر دې نه وای
شماره 893
وورۍ دې سرې په دنداسه دي
شماره 894
غاښ دې په خوله کې هسې ښکاري
شماره 895
زما دې غاښ په امبور مات شي
شماره 896
خال دې د وروځو منځ کې کېښود
شماره 897
خال خو دې شین، غاړه دې سپينه
شماره 898
ته د کوهاټ په غاښي راشه
شماره 899
صدف دندان، بلوري غاړه
شماره 900
سترګې یاقوت، غاښ دې الماس
شماره 901
غم دې د غاښ له درده زیات دی
شماره 902
بخت چې له تخته راګوزار شي
شماره 903
نتکۍ په درې لاړه جوړيږي
شماره 904
د یار بې غوره عدالته
شماره 905
جینۍ په باغ کې سره مڼه شوه
شماره 906
ولې به زه ورپسې نه مرم
شماره 907
د تورو سترګو اشارت کړه
شماره 908
د سپينو غاښو دې برېښنا شوه
شماره 909
د سپينو غاښو دې برېښنا شوه
شماره 910
خاوند دې راوله جانانه
شماره 911
ستا د سينې نارنج پاخه شول
شماره 912
چټې دېرې ته چيلم راوړه
شماره 913
خوله مې د مفتو پيتي نه ده
شماره 914
غاښ دې کنډو، ږيره دې سپينه
شماره 915
سر دې اسمان، څڼې دې ورېځې
شماره 916
بېګا دې نيمه خولګۍ راکړه
شماره 917
خوله دې دوکان، غومبري رخت ده
شماره 918
خوله دې چوڼۍ، غاښ سپاهیان دي
شماره 919
خوله دې یاقوت، غاښ دې الماس دی
شماره 920
په ما دې خاورې کړې امبارې
شماره 921
په سپينو غاښو راته خاندې
شماره 922
غاښ دې په خوله کې هسې ښکاري
شماره 923
شونډې دې مزي د ورېښمو
شماره 924
شونډې دې لال غاښ دې مرجان دي
شماره 925
چې په شبنم او ګل خاندې
شماره 926
شونډې دې دواړه چوارې دي
شماره 927
غاښونه دُر، شونډې مرجان دي
شماره 928
شونډې شي بېرته، غاښ ښکاره شي
شماره 929
شونډې دې لال، غاښ دې مرجان دی
شماره 930
شونډې دې مزي د ورېښمو
شماره 931
خال په پلو کله ورانيږي
شماره 932
د یارانې مې ورته ووېل
شماره 933
هیڅ مناسب درسره نه دي
شماره 934
سپينه خولګۍ مې جوماتګۍ ده
شماره 935
سترګې دې بنګ دي کليوالې
شماره 936
زما دې تش دیدن بس نه دی
شماره 937
یو وار دې ستا په خولګۍ موړ وای
شماره 938
که ملامت شو، مخ یې تور کړئ
شماره 939
که ښکلوې، خولګۍ مې ښکل کړه
شماره 940
یو وار دې ستا په خولګۍ موړ وای
شماره 941
که چا لونګ بوی کړي نه وي
شماره 942
جینۍ چې نوې پېغله کيږي
شماره 943
کمکۍ جینۍ په یارۍ پوه شوه
شماره 944
چې مينه کړې، تُهمت به اخلې
شماره 945
زړه مې په داسې اشنا بایلود
شماره 946
د سپينې خولې واک مې درکړی
شماره 947
د سپينې خولې وږی دې نه يم
شماره 948
د سپينې خولې تږی دې نه يم
شماره 949
د زړه پرهر مې نه جوړیږي
شماره 950
صورت قفس، زړه مې ققنس دی
شماره 951
چې بخت منیر یې ورته راوړو
شماره 952
ولې به زه ورپسې نه مرم
شماره 953
واړه تاثیر د زمانې دی
شماره 954
والله بالله که به خوله درکړم
شماره 955
نوم دې په خوله اخیستی نشم
شماره 956
نه لېونی، نه سپېلنی شوم
شماره 957
نوم دې په خوله اخیستی نشم
شماره 958
نن دې کاغذ راته راغلی
شماره 959
لاس دې لستوڼي کې ښکاره شو
شماره 960
که خوله مې اخلې ژر یې و اخله
شماره 961
که تږی یې اوبه به درکړم
شماره 962
غندل دې غاړه، خوله دې ګل ده
شماره 963
صورت دې ونه، خوله دې ګل دی
شماره 964
ښکاره په خوله ویلی نشم
شماره 965
سترګې مې خپلې دي، پرې ژاړم
شماره 966
د جینۍ درې لوېشتې غړۍ ده
شماره 967
ياري د زور خبره نه ده
شماره 968
چینار به ولې هوده نه وي
شماره 969
په سپينه خوله مې یار عادت کړ
شماره 970
خوله دې په خوله کې راته کېږده
شماره 971
په سپينه خوله مړېدل نشته
شماره 972
خوله مې سپين ږیري سړي یووړه
شماره 973
هسې په خوله درنه خپه یم
شماره 974
که ګورستان ته نرۍ لار وای
شماره 975
لالی زما، زه د لالي يم
شماره 976
غاړه دې جګه راته نیسه
شماره 977
کمیس دې تور، غاړه دې برګه
شماره 978
یو وارې خوله راکړه، بیا ژبه
شماره 979
ځانمرګی برید راباندې وکړه
شماره 980
د سهار لمونځ په تیمم وکړه
شماره 981
که چیلمي يې، خوله به درکړم
شماره 982
لمن دې ټينګه خوله کې نیسه
شماره 983
چې دې خوَله کړم، خدای دریاد شه
شماره 984
د زنې سر یې خوله کې راکړ
شماره 985
که خوله دې هيڅ هم راته نه وېل
شماره 986
پر تورو بد مه وايه ياره
شماره 987
د پېغلې خوله د زړه دوا ده
شماره 988
غندل دې غاړه، خوله دې ګل ده
شماره 989
ژبه مېچه کړه، خوله کې يې راکړه
شماره 990
ژبه دې غونډه خوله کې راکړه
شماره 991
جانان مې خوله کې ژبه غواړي
شماره 992
جانان په زین کې راته کوز شو
شماره 993
جنت به ولې خدای را نه کړي
شماره 994
په سپينو غاښو راته خاندې
شماره 995
غاښ دې په خوله کې هسې ښکاري
شماره 996
د زنې سر يې خوله کې راکړ
شماره 997
نه به لالی بېرته پخلا کړم
شماره 998
ما ته په لپه اوبه راکړه
شماره 999
ژبه قلم خوله مشواڼۍ کړه
شماره 1000
سترګه د لمر تندي ته راغله
شماره 1001
که خوله دې هيڅ هم راته نه وېل
شماره 1002
په دنيا دوه څيزه مزه کړي
شماره 1003
نامردې يو وارې خوله راکړه
شماره 1004
پر دېوال هسکه شه، خوله راکړه
شماره 1005
په چیلم دوه سکروټې کېږده
شماره 1006
د خدای لپاره خولګۍ راکړه
شماره 1007
مخ دې تخته ده د عقیقو
شماره 1008
مخ دی جنت، خوله دې دوزخ دی
شماره 1009
مخ دې د خدای له نوره ډک دی
شماره 1010
مخ دې کابل خوله دې خيبر ده
شماره 1011
په ما دې کړې څه بلا ده
شماره 1012
څانګې راښکته شه خوله راکړه
شماره 1013
په خوله ويلی چا ته نشم
شماره 1014
نهر نهر به درته ګرځم
شماره 1015
بيا به دې نوم په خوله وا نه خلم
شماره 1016
يو خو دې غونډه منډه خوله ده
شماره 1017
نتکۍ مې یار په خوله کې يووړه
شماره 1018
د مسافر ازار دې نه اخلي
شماره 1019
جانان د بل د خولې سړی دی
شماره 1020
خولګۍ دې پاس په خولګۍ کېږده
شماره 1021
ستا په راتلو موزي قهريږي
شماره 1022
اوښانو بيا غاړې کږې کړې
شماره 1023
که مې اجل ستا په خولګۍ وي
شماره 1024
اباسين بیا په څپو راغی
شماره 1025
مزې خو تا وکړې سپوږميه
شماره 1026
د قلندر بابا ملنګ شه
شماره 1027
خوله د مُلا د لور خوږه وي
شماره 1028
په زړه دې يو په خوله دې بله
شماره 1029
خوله ورکوم بخيله نه يم
شماره 1030
خولګۍ به خاورې درته درکړم
شماره 1031
چې بیا يې نوم په خوله وا نه خلم
شماره 1032
د زړه خبرې په خوله نه شي
شماره 1033
پېزوان مې خړو اوبو ډوب کړ
شماره 1034
وړوکی يار مې چیلم کښ شو
شماره 1035
پیزوان مې جګ کړه خوله مې واخله
شماره 1036
جانانه ژر په منډه راشه
شماره 1037
خود به يې زه د در ملنګ يم
شماره 1038
بيا به دې نوم پر خوله وا نه خلم
شماره 1039
خوله به په زوره درنه واخلم
شماره 1040
خوله دې په خوله کې ما ته راکړه
شماره 1041
خوله به په خوله کې درته درکړم
شماره 1042
په سپينه خوله مې دې پرهر کړ
شماره 1043
مور ته داسې ځواب وايه
شماره 1044
صبر د زړه راکړې خاونده
شماره 1045
هلک وړوکی، جینۍ لویه
شماره 1046
په خوله به جنګ درسره وکړم
شماره 1047
خوله دې له ګوړې نه خوږه ده
شماره 1048
مړوند يې تاو کړه خوله ترې واخله
شماره 1049
برېتونه تاو کړه خوله مې واخله
شماره 1050
د حجرې ګوټ درباندې پرېوزه
شماره 1051
دا ستړی ژوند ستړې کيسې دي
شماره 1052
که خوله دې راکړه څه به وشي
شماره 1053
خوله د مماڼې خوا کې راکړه
شماره 1054
چې خولګۍ خورې، خاورې به وخورې
شماره 1055
خوله د ډېوې رڼا کې راکړه
شماره 1056
سپينې سپوږمې ته شه، خوله راکړه
شماره 1057
پوزه يې چيته، خوله يې ويته
شماره 1058
خوله به په زوره درنه واخلم
شماره 1059
خوله به په زوره درنه واخلم
شماره 1060
اظهار په خوله کولی نه شم
شماره 1061
خوله مې خندا ته نه جوړيږي
شماره 1062
بېلتونه دومره ظلم مه کړه
شماره 1063
بیا به دې نوم په خوله وا نه خلم
شماره 1064
په خوله به جنګ درسره وکړم
شماره 1065
بيا به دې نوم پر خوله وا نه خلم
شماره 1066
یار مې په جنګ کې په شا راغی/له سپينې تورې نه یې ترپلود
شماره 1067
نن مې د زړه ارمان پوره شو
شماره 1068
مور يې له کلي تروې/شومړې غواړي
شماره 1069
په خوله به جنګ درسره وکړم
شماره 1070
برايي چېرې وې يتيمه/مَېنه
شماره 1071
تر ما لا ته ښه يې چيلمه
شماره 1072
لالیه راشه چې خوله درکړم
شماره 1073
په سپينه توره مې ټوټې کړه
شماره 1074
په سپينه خوله مې اموخته کړې
شماره 1075
باد مې د يار له لوري راغی
شماره 1076
که ستا له لوري باد راوالوت
شماره 1077
خوله دې کونډۍ کې را ته نيسه
شماره 1078
په خوله توبې توبې وباسم
شماره 1079
نور به دې نوم په خوله وا نه خلم
شماره 1080
زما په تشې خندا مسته
شماره 1081
ډېوه رڼا کړه، خوله مې واخله
شماره 1082
چې تورو خاورو ته مې سپاري
شماره 1083
خوله دې د تریو انار دانه ده
شماره 1084
خوله درکوم بخیله نه يم
شماره 1085
د کټ په سر راته ځلېږې
شماره 1086
مسافري دې روزي مه شه
شماره 1087
یوازې خدای به پرې خبر وي
شماره 1088
مسافرۍ نه په خیر راغلې
شماره 1089
ګودر ته راغلې برابره
شماره 1090
د کور په مخ کې دې ولاړ يم
شماره 1091
په ما دې خاورې کړې امبارې
شماره 1092
په خوله دې غبرګ لاسونه کېږده
شماره 1093
هلکه دومره خواره نه يم
شماره 1094
مورجانې سپينه خوله مې ورکړه
شماره 1095
د عاشقانو دا مزاج وي
شماره 1096
اشنا مې تورو خاورو وخوړ
شماره 1097
يا دې په خوله کې کشمالو دی
شماره 1098
په مناسب دې نه پوهېږم
شماره 1099
په خپله خوله چې سوال و نه کړې
شماره 1100
جانانه راشه چې خوله درکړم
شماره 1101
دا ستا په خوله سندرې خوند کړي
شماره 1102
زه په خوله حال ويلی نه شم
شماره 1103
په خوله به هیچا ته حال نه وایم
شماره 1104
په لاره ځم، توبې وباسم
شماره 1105
نن مې پر وچو کولمو درد دی
شماره 1106
که د یار زېری په ما وشو
شماره 1107
مخ په قبله درته ولاړ يم
شماره 1108
د زنې سر يې خوله کې راکړ
شماره 1109
په خوله مُلا، په زړه بلا يې
شماره 1110
ستا د خولې ژاولې مې په خوله دي
شماره 1111
خوله مې غوښتله، را دې نه کړه
شماره 1112
جینۍ د تورو غرو ښاماره
شماره 1113
په نوابي ټوپک مه ووله
شماره 1114
دا سپينه خوله به بیا در نه کړم
شماره 1115
په انارباغ کې دې خوله راکړه
شماره 1116
په سپينه خوله دې پرهر وشه
شماره 1117
په چپه خوله باندې ګويا يم
شماره 1118
په تشه خوله دې شوم غلطه
شماره 1119
پورته په ناو راپسې راشه
شماره 1120
پرون مې خوله نه درکوله
شماره 1121
پرون يې قول د خولې راکړ
شماره 1122
ټوټې ټوټې په توره راشې
شماره 1123
ستا په نتکۍ کې شیطان ناست دی
شماره 1124
د روژه ماتي وخت کې راشه
شماره 1125
چې يارانه دې نه کوله
شماره 1126
د جینۍ درې لوېشتې غړۍ ده
شماره 1127
راشه د خان نوکري پرېږده
شماره 1128
اوس رانه لرې لرې ګرځې
شماره 1129
سپينه دې خوله، سپينې دې مټې/بانکې
شماره 1130
په سپينو غاښو راته خاندې
شماره 1131
په سپينه خوله لېونی مست دی
شماره 1132
په سپينه خوله به دې کافر کړم
شماره 1133
باز دې زما پر اوږو کيني
شماره 1134
په خوله دې نوم اخیستی نشم
شماره 1135
په خوله دې هيڅ راته و نه وېل
شماره 1136
په خوله دې هيڅ راته و نه وېل
شماره 1137
چيلم دې وڅکاوه نشه شوې
شماره 1138
چيلم مې ډک کړ له لونګو
شماره 1139
جانانه يو ځلې خوله راکړه
شماره 1140
جانانه راشه چې خوله درکړم
شماره 1141
ټوټې ټوټې زړه به راټول کړم
شماره 1142
ټپوس کوتره په خوله یووړه
شماره 1143
دوه ورځې ژوند دی، خولګۍ راکړه
شماره 1144
تیرا ته لاړ شه، بوړی راوړه
شماره 1145
ته مسلمان شه، خوله دې راکړه
شماره 1146
تا چې کوڅه کې ټوخی وکړ
شماره 1147
په غم غمجن درپسې زه شوم
شماره 1148
نه لېونی، نه سپېلنی شوې
شماره 1149
ناوې زما د باغ مالیار شه
شماره 1150
خاونده حال مې د مجنون شو
شماره 1151
څوک چې د بخت پر تختۍ ناست وي
شماره 1152
څنګه شهيد راته ولاړ يې
شماره 1153
د خولې دې خواست راباندې پور دی
شماره 1154
څراغ ته ګورم، را په یاد شوې
شماره 1155
چې یار مې لرې مسافر شي
شماره 1156
چې را په یاد شې ورکه یاره
شماره 1157
چې د سهار شبنم پرې پروت وي
شماره 1158
چې خوله ساتې ارمان به کړې
شماره 1159
چې خوله مې اخلې بسم الله کړه
شماره 1160
چې خوله يې راکړه، مرور شو
شماره 1161
چې ته لا اوس د مور په خوله يې
شماره 1162
چې سپينه خوله خورې، خاورې وخورې
شماره 1163
خدایه زړې مینې تازه کړې
شماره 1164
رب دې زمونږ کره رنځور کړه
شماره 1165
رب دې زمونږ کره رنځور کړه
شماره 1166
خدای مې دې مرګ کړي تر تا وړاندې
شماره 1167
خولګۍ به خاورې درته درکړم
شماره 1168
خولګۍ دې راکړه خوږه یاره
شماره 1169
خوله به د یار رانه څوک وخوري
شماره 1170
دا خوله دې راکړه، زړه مې واخله
شماره 1171
خوله به مې خورې، زړه به دې یوسم
شماره 1172
خوله دې په مینه راکړه یاره
شماره 1173
خوله دې د لوړ ګړنګ چینه ده
شماره 1174
خوله دې د لوړ کمره چینه ده
شماره 1175
خوله دې د زرو کوټالۍ ده
شماره 1176
خوله دې د سپينو زرو جام دی
شماره 1177
خوله دې ګلاب، شونډې غوټۍ دي
شماره 1178
خوله دې کوهی، زلفې دې بیاستې
شماره 1179
خوله مشواڼۍ، لاړې سیاهي ده
شماره 1180
خوله دې یاقوت، غاښ دې الماس دی
شماره 1181
خوله مې په بېړه بېړه واخله
شماره 1182
خوله مې پر خوله مه ږده جانانه
شماره 1183
خوله مې خندا ته نه جوړيږي
شماره 1184
خوله مې له زنې سره ستا ده
شماره 1185
د پښتونوالې درنه پته
شماره 1186
خاورې به تا ته خولګۍ درکړم
شماره 1187
له ما نه خوب کې خولګۍ واخله
شماره 1188
خوله مې د څټ له لوري واخله
شماره 1189
سپينه خولګۍ به مې و نه خورې
شماره 1190
سوال دې په کوم زيارت قبول شو
شماره 1191
یار مې د سرو غنمو لو کا
شماره 1192
یار مې د ډاګ ګرميو سوی
شماره 1193
خوله مې سپين ږيري سړي يووړه
شماره 1194
خوله مې سپين ږيري سړي یووړه
شماره 1195
خولګۍ دې خورمه نه مړېږم
شماره 1196
خولګې دې راکړه/را نه کړه په خندا شوې
شماره 1197
خولګۍ د مرګ په سوک ماتيږي
شماره 1198
خولګۍ دې راکړه موړ دې نه کړم
شماره 1199
خولګۍ دې سره لکه ګلاب ده
شماره 1200
خولګۍ مې خوره څو يې خوړای شې
شماره 1201
خولګۍ مې ستا په شونډو سره ده
شماره 1202
خوله به له خپله یاره ځار کړم
شماره 1203
خوله يې ډېوه، لاړې يې تېل
شماره 1204
خوله يې په پاستي کې حلوا ده
شماره 1205
خوله به مې ستا وي خوږه ياره
شماره 1206
خولې ته مې تور اسوېلی راغی
شماره 1207
خوله دې له اصله تکه سره ده
شماره 1208
خوله دې په خپله رضا راکړه
شماره 1209
خوله دې په مينه راکړه ياره
شماره 1210
خوله دې ټوپک، خندا دې ټک ده
شماره 1211
خوله دې چوڼۍ، غاښ سپاهیان دي
شماره 1212
خوله دې د زرو کټوري ده
شماره 1213
خوله دې شربت کړه، ما ته يې راکړه
شماره 1214
خوله مې د خولې د پاسه کېږده
شماره 1215
خوله خو د خولې د پاسه خوند کا
شماره 1216
خوله مې ترې غوښته، غېږ/ژبه یې راکړه
شماره 1217
خوله مې په خوله مه ږده جانانه
شماره 1218
خوله مې تر هغو ژڼو جار کړې
شماره 1219
خوله مې خُرما، زلفې مې څانګې
شماره 1220
خوله مې د زنې لاندې واخله
شماره 1221
خوله مې د لوړ کمر چينه ده
شماره 1222
خوله مې غوښته خو را دې نه کړه
شماره 1223
خوله د وړې يا د زړې ده
شماره 1224
خوله مې واړه هلک ته ورکړه
شماره 1225
یار مې په توت کې خولګۍ غواړي
شماره 1226
له خوبه ويښ شه، ځوانیمرګ شې
شماره 1227
اختر خو راغی جانان نشته
شماره 1228
اوس به له تا خوله درېغ نه کړم
شماره 1229
اوس به خولګۍ درځنې جار کړم
شماره 1230
بيا به دې نوم په خوله وا نه خلم
شماره 1231
سپينې سپوږمۍ ته شه خوله واخله
شماره 1232
بوټي راټول کړه اور پرې بل کړه/ډېوه کړه بله، خوله مې واخله
شماره 1233
جانانه بد مې اموخته کړې
شماره 1234
د سپينې خولې بلا دې واخلم
شماره 1235
د سپينې خولې بيه دې واخله
شماره 1236
د اخرت پېټی دې رادروند کړ
شماره 1237
د سپينې خولې بښنه وکړه
شماره 1238
د سپينې خولې دې داسې خوند دی
شماره 1239
د سپينې خولې مزه دې يوړه
شماره 1240
د سپينې خولې واک مې درکړی
شماره 1241
د سپينې خولې سوال مې قبول کړه
شماره 1242
خوله دې له دواړو خواوو راکړه
شماره 1243
د پېغلې خوله شینکی کارېز دی
شماره 1244
د وطن دود به سره وکړو
شماره 1245
د اندېښنو تصور مه کړه
شماره 1246
د اندېښنو تصور مه کړه
شماره 1247
خوله يې پېچلې معما ده
شماره 1248
دا زه چې غټې غټې وايم
شماره 1249
يو ځلې راغی، خوله مې ورکړه
شماره 1250
رنځور اشنا ته مې خوله ورکړه
شماره 1251
بېګا ماښام مې خولګۍ ورکړه
شماره 1252
خوله دې دوکان، غومبري رخت ده
شماره 1253
د مسافر د ارمان مرګه
شماره 1254
د مازدیګر لمر غوټه کيږي
شماره 1255
د لونګين په پړک راخېژه
شماره 1256
راځه چې شرعه په مُلا کړو
شماره 1257
د کاذبانو ژبه پرې کړه
شماره 1258
د غمازانو له هیبته
شماره 1259
د زورورو مې یاري کړه
شماره 1260
د ژبې سر دې خوله کې راکړه
شماره 1261
زنه دې ما ته خوله کې راکړه
شماره 1262
د ژبې سر دې خوله کې راکړ
شماره 1263
له خندا ډکه خوله دې راکړه
شماره 1264
د پېغلې خوله تنکی ګنی دی
شماره 1265
په دعاګانو به دې وژنم
شماره 1266
د پېغلې خوله سپينکی څراغ دی
شماره 1267
ډمبری خورم خوله مې مېږی شوه
شماره 1268
د پېغلې خوله د زړه دوا ده
شماره 1269
يار مې رنځور په کټ کې پروت دی
شماره 1270
ستا د خولګۍ داسې مزه ده
شماره 1271
زه پرې له سر و ماله تېر يم
شماره 1272
زما مغروره ناپوه یاره
شماره 1273
زما دې زړه ټوټې ټوټې کړ
شماره 1274
زما د بخت پياله چپه شوه
شماره 1275
زما دې زړه زرې زرې کړ
شماره 1276
زما نېکي دې لېمه سپين کړل
شماره 1277
سپينه دې خوله، سپين دې ځنځير دی
شماره 1278
سپينه خولګۍ زه درسره يم
شماره 1279
سپينه مې خوله، سپين مې ځنځیر دی
شماره 1280
سپينې خولګۍ ته مې راخېژه
شماره 1281
د قلندر بابا ملنګ شه
شماره 1282
د سپينې خولې نظر مې واخیست
شماره 1283
د نیمې شپې راتګ مې خوښ دی
شماره 1284
د جنازې بازو مې نيسه
شماره 1285
د نيمو شپو راتګ دې ځار شم
شماره 1286
سپينې خولګۍ ته به در درومم
شماره 1287
د سپينې خولې تن راته کېږده
شماره 1288
تر دې خروړي سپي راتېر شه
شماره 1289
اول وړه وم لېونۍ وم
شماره 1290
سترګو ته رنګ د رنجو ورکړه
شماره 1291
جانان د بل د خولې سړی دی
شماره 1292
چې را په ياد شې د ګل څوکې
شماره 1293
سپينه خولګۍ دې لنګه غوا ده
شماره 1294
د سپينې خولې قېمت دې وايه
شماره 1295
که خولې مې اخلې، ژر يې اخله
شماره 1296
ښه ده چې شونډې مې اور نه اخلي
شماره 1297
رنځوره یاره رب دې جوړ کړه
شماره 1298
د ژبې سر دې خوله کې راکړ
شماره 1299
خوله دې ټوپک، خندا دې ټک ده
شماره 1300
خوله دې غوټۍ د ګلاب ګل ده
شماره 1301
زه اسوېلی کولی نه شم
شماره 1302
تنکۍ ځوانۍ دې لېونی کړم
شماره 1303
خدای دې د خولې لاړې دارو کړه
شماره 1304
يار بې وفا راته معلوم شو
شماره 1305
چې مينه کړې، تُهمت به اخلې
شماره 1306
زړه مې د خولې په وینا نه دی
شماره 1307
له خولې مې تورې وينې لاړې
شماره 1308
چې کليواله مې ګڼلې
شماره 1309
په زیارتونو به جوړ نه شم
شماره 1310
په لاره ځم، ټوله زنګېږم
شماره 1311
پر عاشقانو رحم وکړئ
شماره 1312
پاس په کمره ولاړې زرکې
شماره 1313
اميره ستا نوکران ډېر دي
شماره 1314
پاس د اسمان ستورو ته ګوره
شماره 1315
جنګ د بڼو لاندې په کار دی
شماره 1316
زما د زړه په تخته ليک شو
شماره 1317
د سپينې خولې ياران دې ډېر دي
شماره 1318
په تور توپک ويشتلی جوړ شو
شماره 1319
د سیالۍ ژوند مې نصیب نشو
شماره 1320
ستا د شیرینې خولې کاغذ دی
شماره 1321
جانانه ته په زړګي ټګ وې
شماره 1322
که سپينې خولې ته دې زړه کيږي
شماره 1323
د سپينې خولې ستر مې مات شو
شماره 1324
اموخته باز مې رانه لاړو
شماره 1325
هر څه چې تېر شي، هغه هېر شي
شماره 1326
د کابل سينده له تا ځار شمه
شماره 1327
یا د لاله په ګل شبنم دی
شماره 1328
د یار په غم مې زړه کباب شو
شماره 1329
له خولې مې آه وځي ناڅاپه
شماره 1330
د هغې خولې به څه مزه وي
شماره 1331
زما د زړه د کور ملوکې
شماره 1332
د مجنون پېښې په ما وشوې
شماره 1333
خدایه مماڼې پخې مه کړې
شماره 1334
خدایه په جنګ کې بری راکړې
شماره 1335
خبرې ډېرې پکار نه دي
شماره 1336
جنګ د بڼو لاندې په کار دی
شماره 1337
جانان په ګلو کې ویده دی
شماره 1338
رب دې زما په شانې یار کړه
شماره 1339
توره تيرا، تورې یې ونې
شماره 1340
له خولې مې سېل د وینو راغی
شماره 1341
له خولې مې شنه دودونه خيژي
شماره 1342
د خولې خندا دې راسره ده
شماره 1343
په سالنډۍ دې چيلم پرېښود
شماره 1344
په تورو سترګو اشارت کړه
شماره 1345
راشه دا خپل مَېن وګوره
شماره 1346
راشه د یار خبر دې واخله
شماره 1347
د غم سپایان دې راپسې کړه
شماره 1348
د سپينې خولې بیه دې واخله
شماره 1349
زه اسوېلی کولی نشم
شماره 1350
د دروازې سړی خو نه يم
شماره 1351
د سپينې خولې دې دومره خرپ شو
شماره 1352
دا زه چې ژېړ زبېښلی ګرځم
شماره 1353
دیدن په لک، خندا په زر ده
شماره 1354
د سپينې خولې واک مې درکړی
شماره 1355
زما د مور ځواب به وایې
شماره 1356
زلفې مې مه غوڅوه مورې
شماره 1357
زه مسافر درته ولاړ يم
شماره 1358
د سپينې خولې زکات دې باسه
شماره 1359
د سپينې خولې زکات وباسه
شماره 1360
زکات د خولې به زه ور نه کړم
شماره 1361
زړه مې د اور کباب خانه ده
شماره 1362
زړه مې د سترګو له خوا وسو
شماره 1363
زړه مې په داسې اشنا بایلود
شماره 1364
راشه یو نوی کفن راکړه
شماره 1365
که اسوېلي تر خولې وباسم
شماره 1366
کمیس مې لنډ ونیسه مورې
شماره 1367
قلم زما په حال خبر شو
شماره 1368
قسم پە خدای باور پرې وکړه
شماره 1369
غم مې له زړە نه راچاپېر شو
شماره 1370
عقل د سر فکر، د زړە وي
شماره 1371
عالمه یار مې بازاري شو
شماره 1372
شور و فریاد مې لە خولې خېژي
شماره 1373
شبنم بە داسې پە ګل نە وي
شماره 1374
ساه مې د یار په غېږ کې خيژي
شماره 1375
جانان زما روزي کړې خدایه
شماره 1376
که بر تنګي ځنې راتېر شوې
شماره 1377
هلکه هلته دې خدای مل شه
شماره 1378
نه مې څوک و، نه مې پکار شو
شماره 1379
لیلا پلو له مخه واخيست
شماره 1380
له خولې مې آه ورپسې لاړ شي
شماره 1381
له خولې مې آه ورپسې لاړ شي
شماره 1382
له خولې مې رود د وینو راغی
شماره 1383
که هزار ځل صبر سکوت کړم
شماره 1384
جانانه هلته دې خدای مل شه
شماره 1385
ته له فرضي روژې نه تېر شه
شماره 1386
په سپينه خوله کړه روژه ماته
شماره 1387
یار په سفر ځي، خولګۍ به ورکړم
شماره 1388
سر مې د يار تر سره جار کړې
شماره 1389
څوک به دې سپينه خولګۍ غلا کړي
شماره 1390
اوس به خولګۍ درځنې ځار کړم
شماره 1391
اشنا نوکر دی، راتلی نشي
شماره 1392
راشه زما په څنګ کې کېنه
شماره 1393
خولګۍ دې خورم، نه پرې مړېږم
شماره 1394
بلبلان ټول په ژړا ژاړي
شماره 1395
زما دې تش ديدن پکار دی
شماره 1396
د توتۍ هسې خولګۍ سره ده
شماره 1397
خاطر دې ډېر راباندې ګران دی
شماره 1398
څنګه دې خواره کړمه خدایه
شماره 1399
زما اشنا نادان هلک دی
شماره 1400
جینۍ وړه ده لويه نه ده
شماره 1401
اوس مې له کوره ولې باسې
شماره 1402
د ازادۍ معشوقه وايي
شماره 1403
د بلۍ سر نه خولګۍ راکړه
شماره 1404
خدایه یو داسې اشنا راکړې
شماره 1405
څوک به دې مړ کړي ښکلیه یاره
شماره 1406
چې جنګ ته ځې، خولګۍ مې واخله
شماره 1407
ته په سنګر کې ځان شهید کړه
شماره 1408
زړګی دې تور، خولګۍ دې سپينه
شماره 1409
په خولګۍ هيڅ ویلی نشم
شماره 1410
زه چې ور وګورم شرمېږم
شماره 1411
خولګۍ دې خورم نه پرې مړېږم
شماره 1412
ستا دې قسم وي، خولګۍ راکړه
شماره 1413
ستا دې قسم وي خولګۍ راکړه
شماره 1414
زما دې تش دیدن بس نه دی
شماره 1415
زما جانانه نېشه داره
شماره 1416
زما جانان ګل د انار دی
شماره 1417
زما پر سپينه خولګۍ مړ دی
شماره 1418
راشه زما د لښتې ګل شه
شماره 1419
راځه راځه چې خولګۍ درکړم
شماره 1420
راځه چې دواړه ټال ته خيژو
شماره 1421
د جینکو اصیله خویه
شماره 1422
دا دې غلطه یارانه ده
شماره 1423
راځه راځه چې خولګۍ درکړم
شماره 1424
زما خولګۍ د هغه چا ده
شماره 1425
واک د خولګۍ بە یار ته ورکړم
شماره 1426
نجلۍ د خدای روی ته وګوره
شماره 1427
نجلۍ پە باغ کې خولګۍ ورکړه
شماره 1428
کە د دښمن مخ ته یې مخ کړ
شماره 1429
عالمه بل دستور مې ولید
شماره 1430
شه په ولاړې را تر غاړې
شماره 1431
سر مې د یار تر سره ځار کړې
شماره 1432
سر دې د خدای په امان اوسه
شماره 1433
چې ملغلرې ترې شرميږي
شماره 1434
د يار مې ټکي ټکي مخ دی
شماره 1435
خط مې د یار په خوَلو لوند دی
شماره 1436
مسافرو خوړليه ياره
شماره 1437
خدای دې زمونږ په کور کې ګل کړه
شماره 1438
ګړی په سر خوله رانه غواړې
شماره 1439
د عشق یاسين راباندې وایه
شماره 1440
دا پر ګلاب پرخه پرته ده
شماره 1441
خولې خولې وجود مې ريږدي
شماره 1442
که دې شرابو ته زړه کيږي
شماره 1443
پر مخ مې پشم د خولو دی
شماره 1444
سورت ياسين راباندې وايه
شماره 1445
جانانه راشه که دیدن کړې
شماره 1446
په تناره خولې خولې شوې
شماره 1447
په تناره خولې خولې شوې
شماره 1448
پر مخ يې داسې پرهار کېږده
شماره 1449
پر مخ يې پرخه د خولو ده
شماره 1450
دا پر ګلاب پرخه پرته ده
شماره 1451
چې مې د تورو زلفو وار و
شماره 1452
وار مې د تورو زلفو تېر شو
شماره 1453
د تورو زلفو وار مې تېر شو
شماره 1454
د تورو زلفو وار مې لاړو
شماره 1455
تن دې رباب زلفې دې تار کړه
شماره 1456
زلفې به ټولې درپسې کړم
شماره 1457
ما وېل، زلفې دې کړه شا ته
شماره 1458
سپين مخ دې لوی افغانستان دی
شماره 1459
جانانه ځه، الله دې مل شه
شماره 1460
تورې دې سترګې، تورې زلفې
شماره 1461
زلفې په مخ دې داسې ښکاري
شماره 1462
مازديګر چېرته وې، چې نه وې
شماره 1463
زلفې دې بې شماله ښوري
شماره 1464
زلفې اوږدې پرېږدم که لنډې
شماره 1465
زلفې دې بیا یارې ورستې کړې
شماره 1466
باد د خُتن له لوري راغی
شماره 1467
چې څانګه ماته شي، ګل وچ شي
شماره 1468
يا د خُتن له لوری باد دی
شماره 1469
زلفې د هر چا په مخ زانګي
شماره 1470
مخ يې اسلام، زلفې يې کفر
شماره 1471
چې هلکانو زلفې لويې کړې
شماره 1472
نور د مهابڼ سیلونه پرېږده
شماره 1473
مرګیه ځان راڅخه غواړه
شماره 1474
زلفې دې داسې په مخ ښکاریږي
شماره 1475
زلفې يې شا ته واړولې
شماره 1476
ته شړشم زلفو کې کېږده
شماره 1477
اشنا په ټوکو نه پوهيږي
شماره 1478
زما د تورو زلفو ګل دی
شماره 1479
له تورو زلفو مې زړه ښه دی
شماره 1480
که په لاس راغلې دا مې واوره
شماره 1481
چې ستا د زلفو نسيم راشي
شماره 1482
زه دې په زلفو باندې مړ وم
شماره 1483
ستا په ځولۍ کې مې ساه خيژي
شماره 1484
چې جانان ځي په مخ دې ښه شي
شماره 1485
يو وار دې زلفې په لاس راکړه
شماره 1486
زلفې مې ټینګې لاس کې نیسه
شماره 1487
د تورو زلفو په ځنګل کې
شماره 1488
مخ دې په تورو زلفو پټ دی
شماره 1489
مخ دې ګلاب، سترګې نرګس دي
شماره 1490
جانانه جګه ورته نه شوم
شماره 1491
باد د پغمان له لوري راغی
شماره 1492
بوی د زلفو دې لګيږي
شماره 1493
پاڼسي د زلفو ما ته راکړه
شماره 1494
په مخ دې شړک د زلفو راکړ
شماره 1495
د تورو زلفو په ځنګل کې
شماره 1496
زړګی مې ټول پرهر پرهر دی
شماره 1497
عطر مې پورې په کفن کړه
شماره 1498
جانانه ته يې رانه جدا کړې
شماره 1499
زما د زلفو ارمانجنه
شماره 1500
وار يې د تورو زلفو تېر شو
شماره 1501
خاونده دا پرده مې وکړې
شماره 1502
بېګا رانغلې کم نصیبه
شماره 1503
دا دې کمڅۍ پر مخ رابلوڅي
شماره 1504
خال مې سور اور ايرې ایرې شو
شماره 1505
له خپلو زلفو مې زړه ښه شو
شماره 1506
له خپلو زلفو مې زړه ښه شو
شماره 1507
که د وطن په ننګ شهید شوې
شماره 1508
په تورو زلفو کې یې بند کړم
شماره 1509
په دام د زلفو دې بندي کړم
شماره 1510
ټال کې زنګل نه درته ښايي
شماره 1511
ټوکې مې کړې مطلب مې نه و
شماره 1512
چې په کې ونښتې جانانه
شماره 1513
چې ستا د زلفو نسیم راشي
شماره 1514
چې وړاندې ځم، بېرته کاته کړم
شماره 1515
د مور ملوکې، سرې دې نوکې
شماره 1516
په سپينه ږيره، ډېره مينه
شماره 1517
په تور پيکي مې یار رنځور کړ
شماره 1518
په تور پيکي دې لېونی کړم
شماره 1519
چپه پيکي دې لېونی کړم
شماره 1520
په تور پيکي دې خاورې واوړه
شماره 1521
ګلونه ډېر دي، خدای دې ډېر کړي
شماره 1522
هلکه نوره یاري بس کړه
شماره 1523
سره مې د خدای، مال مې د کلي
شماره 1524
د لویو غرو سیوری پر سمه
شماره 1525
ولې به زه ورپسې نه مرم
شماره 1526
وربل زما دی چې پاچا دی
شماره 1527
وربل دې ونیولې ورېځې
شماره 1528
نن مې خپه زړګی خوشحال دی
شماره 1529
ګل د ګلاب مې ډېر خوښيږي
شماره 1530
که خوابدي درباندې زور شوه
شماره 1531
که ته شهید شولې جانانه
شماره 1532
که په زلمو کې بریالی شوې
شماره 1533
عالمه روغ يې لېونی کړم
شماره 1534
وربل دې بیا په کوچو غوړ کړ
شماره 1535
ولې به نه ژاړم عالمه
شماره 1536
ستا په وربل کې نرۍ لار ده
شماره 1537
د بخت منیر دا ښايسته څڼې
شماره 1538
څله ودریږې، یار مې نه یې
شماره 1539
خدای به دې بیا راته محتاج کړي
شماره 1540
اټې اټې زلفې دې توی شوې
شماره 1541
پر یار مې هغه نښه وايه
شماره 1542
که شپه د زلفو پسې نه وای
شماره 1543
هجران ظالم راپسې ګرځي
شماره 1544
نظر دې مه ستنوه یاره
شماره 1545
لښکر د زلفو یې مخ ونیو
شماره 1546
دا ستا د زلفو یو تار راکړه
شماره 1547
د تورو زلفو یو تار راکړه
شماره 1548
د تورو زلفو یو تار دا دی
شماره 1549
د زلفو تار دې نښه راکړه
شماره 1550
غم تېروه ښادي به راشي
شماره 1551
صورت مې اس، زلفې مې لومې
شماره 1552
لاس مې چندڼو ته ورتېر شو
شماره 1553
لاس مې چندڼې ته ورتېر شو
شماره 1554
قد دې چندڼ ونې په څېر دی
شماره 1555
که ته رښتیا په سفر درومې
شماره 1556
کټ مې د ګور پر لوري یوسئ!
شماره 1557
غم دې زما تر زړه چاپېر دی
شماره 1558
صبر کوه، خدای به مې درکړي
شماره 1559
سترګې دې ډنډ د پېښور دی
شماره 1560
ستن دې باڼه کړه، تار د زلفو
شماره 1561
سترګې دې سرې، زلفې دې تورې
شماره 1562
سپين ګبینی مې پکې بیا موند
شماره 1563
زړه مې د زلفو په دام ګیر شو
شماره 1564
زه خو دې ځار شم غنم رنګې
شماره 1565
زړګی مې سخت په بلا کښېووت
شماره 1566
رنګ خو مې تور په دې سبب دی
شماره 1567
د عاشقۍ په تبه پرېوزې
شماره 1568
د تاز د زلفو قېمت نشته
شماره 1569
هغه دې یاد که دې هیر دي
شماره 1570
د سرې غرمې خوب دې رایاد کړه
شماره 1571
د زلفو جال کې دې بندي کړم
شماره 1572
د زلفو څوکې دې چنګک دي
شماره 1573
د زلفو دام دې راته خپور کړ
شماره 1574
د زلفو پوځ یې ورسره دی
شماره 1575
د زلفو فرش مې غوړولی
شماره 1576
د خلاصېدو لاره مې نشته
شماره 1577
د اکوړي په میدانونو
شماره 1578
پګړۍ دې ول په ول مزه کړي
شماره 1579
زلفې دې بيا پر مخ خورې کړې
شماره 1580
د زلفو تار په اشرفۍ دی
شماره 1581
د زلفو تار راته راکوز کړه
شماره 1582
د زلفو ټال دې راته جوړ کړ
شماره 1583
د زلفو تار دې نښه راکړه
شماره 1584
د هلک تګ د دُراني دی
شماره 1585
څڼې اوږدې ښې دي که لنډې
شماره 1586
څڼې دې هسې رنګه خوند کړي
شماره 1587
چې کبرجن اشنا خبریږي
شماره 1588
ته په پياله کې اوبه راوړه
شماره 1589
ته به په شنو خالو مَېن يې
شماره 1590
په خوشحالۍ راځه جانانه
شماره 1591
پر مخ يې سپينې روپۍ زانګي
شماره 1592
په خوشحالۍ راشه جانانه
شماره 1593
په محبت مې ټوکه وکړه
شماره 1594
نن د اشنا د راتلو غږ دی
شماره 1595
نه د اختر په خوند پوهېږم
شماره 1596
اسپه دې زین کړه، روانېږې
شماره 1597
زه په ګلونو اموخته وم
شماره 1598
پر دنیا سره وړانګه پرته ده
شماره 1599
بری به خدای ستا په نصیب کړي
شماره 1600
پر مخ يې سپينې روپۍ زنګي
شماره 1601
باد يې پر مخ څڼې خپرې کړې
شماره 1602
ياره د سر سالو مې زوړ شو
شماره 1603
د تورو څڼو شړک یې راکړ
شماره 1604
اخر به ما په کلي بند کړې
شماره 1605
د پيکي ول دې راخراب کړ
شماره 1606
مخ ته مې غوړې څڼې راغله
شماره 1607
په غوړيدلي سر مَېن شوې
شماره 1608
اوربل دې یو لور ته چوټي کړ
شماره 1609
مینه د زړه په وينه کيږي
شماره 1610
د ناکامۍ شمال موزي دی
شماره 1611
چپه کاکل دې دښمني کا
شماره 1612
سترګې مې تورې پە رنجو شي
شماره 1613
خدای دې په غېږ کې راته مړ کړه
شماره 1614
سر مې وړې وړې کوڅۍ کړه
شماره 1615
په کوټه مه ګرځه نیمزالې
شماره 1616
زلفې اوږدې، یوه کمڅۍ کړه
شماره 1617
زلفې مې دوه کمڅۍ وې ما څلور کړې
شماره 1618
يار په خورو زلفو مَېن دی
شماره 1619
په سر مې مه وهه ظالمه
شماره 1620
سپينو پايڅو دې لېونی کړم
شماره 1621
په ښامارانو مې و نه خورې
شماره 1622
د برېتو څوکې مې راتاو کړې
شماره 1623
لە تور کاکله دې خبر شوم
شماره 1624
اوربل په توره نه ړنګيږي
شماره 1625
اوربل په توره نه ورانيږي
شماره 1626
د کېږدۍ خوا ته یې ولاړه
شماره 1627
لکه کاکل بە پرېشان شې
شماره 1628
د مخ لمبه یې پرې لګيږي
شماره 1629
چپه کاکل د غم کاکله
شماره 1630
اوربل په توره نه ورانيږي
شماره 1631
د کېږدۍ خوا ته یې ولاړه
شماره 1632
تور دې کاکل، تورې دې وروځې
شماره 1633
تور دې زلفان، تور دې چشمان
شماره 1634
که تور اوربل مې ميراتيږي
شماره 1635
د پاچاهۍ لايقې پېغلې
شماره 1636
راځه چې ګل دې د اوربل کړم
شماره 1637
اوبه بهانه، غرض يې نور دی
شماره 1638
ستا د اوربل خوشبو پرې لګي
شماره 1639
نن د ګودر په غاړه مه ځه
شماره 1640
توره تيرا، تورې یې ونې
شماره 1641
نن د هغې پېغلې وادە دی
شماره 1642
نجلۍ پە ګور کې ارمان وکړ
شماره 1643
ګل یې ټومبلی پە اوربل کې
شماره 1644
کە مې دا تور اوربل پرې ټیټ کړ
شماره 1645
ګلونه ډېر درسره راوړه
شماره 1646
ګل له اوربل سره جوړېږي
شماره 1647
ګلابه رنګ دې ښایسته دی
شماره 1648
کە دې و نە خوړم اوربله
شماره 1649
کاږە اوربل دې لېونې کړم
شماره 1650
سوال به يې ولې نه قبليږي
شماره 1651
اوربل دې جوړ په غنم لو کړې
شماره 1652
قلم دې مات، ګوتې دې پرې شه
شماره 1653
دا تور اوربل دې کړه دوه ځايه
شماره 1654
روپۍ کلدارې مزه دارې
شماره 1655
لحده سوال به درته وکړم
شماره 1656
اوربل يې بيا پر مخ راخپور کړ
شماره 1657
پر تور اوربل دې ږلۍ وشه
شماره 1658
مخ دې پخپله ښايسته ګل دی
شماره 1659
مخ ته مې واچول لاسونه
شماره 1660
مخ دې اسمان، زلفې دې ورېځې
شماره 1661
په اوربل ورو ږمنځه راکاږه
شماره 1662
چې مرګی شته، ښادي که نشته
شماره 1663
زما د يار اوربل يې وران کړ
شماره 1664
باور مې نشي چې به روغ شم
شماره 1665
د هندوستان له مرګه تېر شه
شماره 1666
اوربل ته لنډې غوټې ورکړه
شماره 1667
اوربل يې بیا په مخ راخپور کړ
شماره 1668
اوربل يې پولې پولې راغی
شماره 1669
امېل د سرو زرو ښه ښکاري
شماره 1670
په وينو سور لکه ګلاب شه
شماره 1671
ګلابه دا قدر دې بس دی
شماره 1672
ګلونه ډېر درسره راوړه
شماره 1673
په تور اوربل مې جنګ جوړيږي
شماره 1674
زما خيالي اوربل به سپين وي
شماره 1675
په تناره مه ورغوړېږه
شماره 1676
باور مې نه شي چې به جوړ شم
شماره 1677
تبه مې نه ده چې به جوړ شم
شماره 1678
قسمت يوه کړه او ما بله
شماره 1679
سپرلی به بیا په وطن راشي
شماره 1680
کمکۍ نجلۍ ګوره چې لمونځ کړي
شماره 1681
کمکۍ نجلۍ، ماللې سترګې
شماره 1682
کمکۍ نجلۍ، ماللې سترګې
شماره 1683
د تورو زلفو لو مې وکړ
شماره 1684
تور دې پېکی، نرۍ دې وروځې
شماره 1685
پېکی دې بیا په کوچو غوړ کړ
شماره 1686
پېکی يې یو خوا ته شانه کړ
شماره 1687
جینۍ ولاړه په لمانځه ده
شماره 1688
مورې کوچيانو ته مې ورکړه
شماره 1689
سپوږمۍ پر ما دې څه احسان دی
شماره 1690
که د دیدن باران یې نه وای
شماره 1691
پسرلی راغی، ګلان ډېر شول
شماره 1692
پرون پر پورې کلي راغلم
شماره 1693
له ګلو ډک اوربل پرې ټيټ کړه
شماره 1694
محفل يې ټول سپينه رڼا کړ
شماره 1695
مَېنه يم، منکره نه يم
شماره 1696
اوربل مې مخ باندې راخپور دی
شماره 1697
واړه سبق به درنه هېر کړم
شماره 1698
په تور اوربل مې لوبې مه کړه
شماره 1699
خلک په لومو مرغان نيسي
شماره 1700
جانانه جګه درته نه شوم
شماره 1701
جانانه جوړ به لېونی شې
شماره 1702
ته چې تر سيند راپورې وځې
شماره 1703
ته دې د زړه برجونه ټينګ کړه
شماره 1704
تورې دې سترګې، تور دې خال دی
شماره 1705
توره تیاره ده، نه دې وينم
شماره 1706
ته مسافر د تور دکن شوې
شماره 1707
په کشمالو کې ورته پټ شوم
شماره 1708
د هندوستان له مرګه تېر شه
شماره 1709
جانانه خپل وطن ته راشه
شماره 1710
په سترګو ړوند شې، راته ګوره
شماره 1711
په سترګو ړوند شې، راته ګوره
شماره 1712
د اوربلونو سوداګره
شماره 1713
په تور اوربل ګټلی ما يې
شماره 1714
په تروږمۍ کې رڼا راغله
شماره 1715
په شمله ګۍ دې ګل کتار کړل
شماره 1716
په تور اوربل مې سلام وايه
شماره 1717
زما دې بیا تمه پيدا کړه
شماره 1718
زلفې اوربل دې توره شپه وه
شماره 1719
زړه مې غمونه لاندې باسي
شماره 1720
روپۍ څوک څه کوي جانانه
شماره 1721
په لښتي ټوپ کړه بیا راټوپ کړه
شماره 1722
د کيږدۍ خوا ته یې ولاړه
شماره 1723
پر بام ولاړې هوادارې
شماره 1724
د سور کونډو پر ماتم ژاړم
شماره 1725
د تور اوربل په پاچاهۍ کې
شماره 1726
د اوربل سيوری دې رنګي شو
شماره 1727
د ارغوان ګلونه راوړه
شماره 1728
دا تور اوربل دې کړه دوه ځایه
شماره 1729
د مازدیګر سيوري کاږه شول
شماره 1730
خدای دې زما د باغچې ګل کړه
شماره 1731
جانانه مرې که پاتې کېږې
شماره 1732
زلفې اوږدې پرېږدم، که لنډې
شماره 1733
زلفې به ستا د تورې بند کړم
شماره 1734
زلفې يې پر مخ کړۍ کړۍ کړې
شماره 1735
زلفې دې بیا پر مخ خورې کړې
شماره 1736
زلفې دې تاو پر مخ پرتې دي
شماره 1737
زلفې دې تاو کړې، کات دې ورکړ
شماره 1738
زلفې دې تورې پر مخ زانګي
شماره 1739
زلفې مې تاو کړې، کږې نه شوې
شماره 1740
زلفې دې دام، خال دې دانه ده
شماره 1741
زلفې مې ټولې تر تا ځار دي
شماره 1742
زلفې مې یار کږې وږې کړې
شماره 1743
سپېدې وچاودې سبا شو
شماره 1744
ستا پە اوربل مې دې قسم وي
شماره 1745
سر دې د تور لحد نه هسک کړه
شماره 1746
ستا دې قسم وي چې زرګر شه
شماره 1747
ساه مې په لنډه لنډه خيژي
شماره 1748
ولې بە زە ورپسې نە مرم
شماره 1749
کە خدای کول لالی بە راشي
شماره 1750
سر دې اسمان، څڼې دې ورېځې
شماره 1751
ستا په دالان کې اثري شوم
شماره 1752
د غرمې خوب خو جینکۍ کړي
شماره 1753
د سهار باده په ورو ورو ځه
شماره 1754
د یار مې غونډې منډې څڼې
شماره 1755
وطن خو تا ظالمې/ماللې ړنګ کړو
شماره 1756
وطن خو تا ظالمې/ماللې ړنګ کړو
شماره 1757
د څادر ټال دې لېونی کړم
شماره 1758
تلي د پښو مې شول تڼاکې
شماره 1759
کلي کې ستا د راتلو غږ دی
شماره 1760
بېلتون دې قدر په ما زيات کړ
شماره 1761
هلکه ستا د زړه لپاره
شماره 1762
د مسافر جانان لپاره
شماره 1763
مسافرۍ خوړلیه یاره
شماره 1764
په جینکو کې پټه مه ځه
شماره 1765
د دریابونو لامبوزن وم
شماره 1766
ولې دې سر په زنګنو کړ
شماره 1767
له زنګنو نه سر اوچت کړه
شماره 1768
د بېلتانه په ژرنده راغلم
شماره 1769
ولې دې سر په زنګنو کړ
شماره 1770
خلک سندرو ته ګډيږي
شماره 1771
کله چې تېر وخت را په ياد کړم
شماره 1772
اشنا مې پېژنم له لرې
شماره 1773
په زړه مې غر د ګيلو پروت دی
شماره 1774
ما ته خوب راغی ويده کېږم
شماره 1775
پوره دې نه کړه خپله هوډه
شماره 1776
په لوی دریاب کې لمبېدمه
شماره 1777
زنګون مې نه دی لګولی
شماره 1778
سترګه د لمر تندي ته راغله
شماره 1779
د زنې/شونډې خال دې مجلسي دی
شماره 1780
قلم قلم درپسې زه شوم/غم دې زما له تندي خېژي
شماره 1781
پېزوان کودی کړه، اوبه راکړه
شماره 1782
که سل اویا کلونه تېر شي
شماره 1783
ټيک په تندي، پېزوان په شونډو
شماره 1784
قلمه مات شې، بخته واووړې
شماره 1785
دا تور اوربل دې کړه دوه ځایه
شماره 1786
زما د لیلا تندی پراخ دی
شماره 1787
تندی وهم په ژړا ژاړم
شماره 1788
تندی وهم په ژړا ژاړم
شماره 1789
د غم کوټه، د غم تیاره ده
شماره 1790
بېلتونه دا دې څه انصاف دی
شماره 1791
په سر سرتور، په زړه غمجن يم
شماره 1792
تندی مې سوی دی عالمه
شماره 1793
زه له اشنا نه ګیله نه کړم
شماره 1794
نصیب تقدیر ته ګناه نشته
شماره 1795
لاس په تندي درته ولاړ یم
شماره 1796
لاس په تندي درته ولاړ يم
شماره 1797
تنديه داغ به درله درکړم
شماره 1798
اشنا له ما نه ګيله من دی
شماره 1799
د بېلتانه کوټوال بندي کړم
شماره 1800
بېلتون مې زړه ته پانې ورکړې
شماره 1801
تور مې که د تور تندي ګل دی
شماره 1802
یار مې په جنګ کې توره وکړه
شماره 1803
ټټر مې تورو ته ستا ونيو
شماره 1804
د تندي خال دې داسې زېب کا
شماره 1805
له سترغلیو مې ځي وینې
شماره 1806
که په سلام ته خوشحالېږې
شماره 1807
نن له اسمانه کاڼي اوري
شماره 1808
هرکله راشې د یار غمه
شماره 1809
د دېوال شا ته پناه لاړې
شماره 1810
شین خال دې اېښی په جبین دی
شماره 1811
ولې به زه ورپسې نه مرم
شماره 1812
په مناسب دې نه پوهېږم
شماره 1813
وروځې لیندۍ، باڼه دې غشي
شماره 1814
غم دې پر ما باندې چاپېر دی
شماره 1815
ستا تور باڼه مې په زړه خښ دي
شماره 1816
باد د کابل له لوري راغی
شماره 1817
باغ ته راځه، مخ کې ولاړ يم
شماره 1818
د زلفو سيوری دې رنګي شو
شماره 1819
مخ له سالو څنګه بهر کړم
شماره 1820
ډوډۍ خو نه ده چې پرې موړ شې
شماره 1821
تورې مې سترګې، تورې زلفې
شماره 1822
خدای دې زما د غېږ رباب کړه
شماره 1823
لوړه دې پوزه، غټې دې سترګې
شماره 1824
خوله دې دوکان، غومبري رخت ده
شماره 1825
مور يې چاړه په لاس ګرځيږي
شماره 1826
د سهار چرګه غاړې وخورې
شماره 1827
افسوس افسوس ارمان ارمان دی
شماره 1828
ما ښاماران له غاړې تاو کړل
شماره 1829
اوښانو بيا غاړې کږې کړې
شماره 1830
په تور اوربل ګټلی ما يې
شماره 1831
شه په ولاړې راتر غاړه
شماره 1832
په سپينه خوله لېونی مست دی
شماره 1833
کمیس دې تور، غاړه دې برګه
شماره 1834
غندل دې غاړه، خوله دې ګل ده
شماره 1835
خال خو دې شین، غاړه دې سپينه
شماره 1836
ته د کوهاټ په غاښي راشه
شماره 1837
صدف دندان، بلوري غاړه
شماره 1838
خوله دې ګلاب، شونډې غوټۍ دي
شماره 1839
د خیال اوږۍ مې ده په غاړه
شماره 1840
د سيند پر غاړه شومه بنده
شماره 1841
غندل دې غاړه، خوله دې ګل ده
شماره 1842
بې تا وطن شو، را نه پاتې
شماره 1843
زما سپېره قسمت ته ګوره
شماره 1844
د سوات پر غاړه مې يار بایلود
شماره 1845
اول دې قد راسره سم کړه
شماره 1846
په ډک محفل کې غاړه راکړه
شماره 1847
غاړه دې جګه راته نیسه
شماره 1848
چرګه مرۍ کې د ناسور شه
شماره 1849
خدای دې زما د غېږ رباب کړه
شماره 1850
د چا له قصده غاړه راکړه
شماره 1851
راشه پر کټ راسره کېنه
شماره 1852
چې غم کړې، غم به دې کور شي
شماره 1853
د غره پر سر ښکاري/هوسۍ نارې کړې
شماره 1854
خاونده لرې مې واده کړې
شماره 1855
تا به د خپلې غاړې هار کړم
شماره 1856
د سيند هغې غاړې ګلابه
شماره 1857
زرګره یاره مه ډارېږه
شماره 1858
د تور لحد غاړې ته راشه
شماره 1859
په حوصله راغاړې وځه
شماره 1860
سر خو مې هله درښکاره کړ
شماره 1861
خدای دې د رود د غاړې ګل کړه
شماره 1862
ټوپکو بيا غاړې رڼې کړې
شماره 1863
اشنا سور ګل د کوه طور دی
شماره 1864
اوښکې مې سيند غوندې بهيږي
شماره 1865
پاڅه سبا شو ښکلیه یاره
شماره 1866
ښه ژوند له ما سره راواخله
شماره 1867
د قبر غاړې ته مې راشه
شماره 1868
لاس به دې غاړې ته پرې نه ږدم
شماره 1869
لاس به دې غاړې ته پرې نه ږدم
شماره 1870
د ګورستان/قبر غاړې ته راشه
شماره 1871
په جوپه تللی یار مې راغی
شماره 1872
په دیدن کله مړېده شته
شماره 1873
توپکو بیا غاړې کږې کړې
شماره 1874
عاشقه صبر وظیفه کړه
شماره 1875
د شالیلا د غاړې هاره
شماره 1876
سود مې د یار ورباندې نشي
شماره 1877
که دا د خوب لیده رښتیا وي
شماره 1878
لاړ شه، په پورې غاړې کېنه
شماره 1879
په هدیرو راشه زرګره
شماره 1880
خلکو اختر کې غاړې ورکړې
شماره 1881
د اوښو غاړې مې خولې شوې
شماره 1882
اباسين راغی غاړې غاړې
شماره 1883
بيا د اوښانو غاړې شوې جګې
شماره 1884
د اباسين د غاړې ګله
شماره 1885
د ګودر غاړې دې اغزي کړل
شماره 1886
د ګودر غاړې ته ورګوره
شماره 1887
مازديګر پېغلې ښې اغلې
شماره 1888
جانانه ستا د زړه لپاره
شماره 1889
د دې ګودر غاړې ته ګورئ
شماره 1890
زه به ترې څنګه نه ځارېږم
شماره 1891
د خیال اوږۍ مې ده په غاړه
شماره 1892
خدای به دې بله چاره وکړي
شماره 1893
مولا دې بله زېرمه وکړه
شماره 1894
یا مې ته غوټه د ګرېوان کړه
شماره 1895
اوږۍ د غاړې بنديوانه
شماره 1896
اختر په ټوکو ټوکو راغی
شماره 1897
اوږۍ په غاړه، جينۍ لاړه
شماره 1898
رنګ دې زما د یار په شان دي
شماره 1899
پټ د ګودر په غاړه کېنه
شماره 1900
دا د ګودر غاړه را واخله
شماره 1901
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 1902
د ګودر غاړه پرې ښايسته ده
شماره 1903
ديدن په سيند کې رالاهو کړه
شماره 1904
د ګودر غاړه به ښايسته کړي/د ګودر هر مازديګری ښه وي
شماره 1905
ولې به زه ورپسې نه مرم
شماره 1906
شال يې په سر، اوږۍ په غاړه
شماره 1907
سترګې هوسۍ، صراحي غاړه
شماره 1908
د غره لمن، د ګودر غاړه
شماره 1909
د غره لمن، د ګودر غاړه
شماره 1910
ما د ګودر په غاړه خښ کړئ
شماره 1911
که ته رښتيا په ما مَېن يې
شماره 1912
د ګودر غاړه پرې ښايسته ده
شماره 1913
د ګودر غاړه ورته نيسه
شماره 1914
د ګودر غاړه ورته نيسم
شماره 1915
نن د ګودر په غاړه مه ځه
شماره 1916
نن د ګودر په غاړه مه ځه
شماره 1917
پورته د سيند غاړه رانيسه
شماره 1918
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 1919
د ګودر غاړه ورته نيسه
شماره 1920
ستا د دیدن په تمه تمه
شماره 1921
کچکول په غاړه، قلندر یم
شماره 1922
خاورې ایرې به دې راټول کړم
شماره 1923
چې مې د ګور په غاړه راشې
شماره 1924
صبر مې زړه ته نه کوزيږي
شماره 1925
زما نصيب کې جانان نشته
شماره 1926
د کوټې ور دې مخامخ دی
شماره 1927
جانانه ستا د زړه لپاره
شماره 1928
زما اختر ته جامې نشته
شماره 1929
چيلم د سرو، غاړه د سپينو
شماره 1930
وړه دې وکړم لويه نه شوم
شماره 1931
اسمان په ستورو ښایسته دی
شماره 1932
د پېغلې خوله شینکی کارېز دی
شماره 1933
د کال خواري مې اوبو يووړه
شماره 1934
زه سرتور سر، پړي په غاړه
شماره 1935
مه خپه کېږه، غاړه راکړه
شماره 1936
ستا د هجران شتۍ زخمي کړم
شماره 1937
د طبیبانو دارو نه خورم
شماره 1938
مسافر خپل وطن ته بوځه
شماره 1939
ورشه په زوره ورته وایه
شماره 1940
له خپله ژونده دې کړم تنګه
شماره 1941
د ښو ټوپکو استاکاره
شماره 1942
خونکار باڼه دې غشي ولي
شماره 1943
خونکار باڼه دې غشي ولي
شماره 1944
په لاره ځم ټوله شرنګېږم
شماره 1945
ستا په يو غږ رنګ ژېړ شو
شماره 1946
د ګودر غاړه يې ناغه کړه
شماره 1947
زما مرګی په خپل وطن کړې
شماره 1948
په سور سالو پر بام ولاړه
شماره 1949
په سر سالو، امېل په غاړه
شماره 1950
چې نيمه شپه شوه، ته را نه غلې
شماره 1951
غزا ته لاړ شه چې غازي شي
شماره 1952
راځه راځه زما جانانه
شماره 1953
لیلا له نازه لېونۍ شوه
شماره 1954
لاس مې پر غاړه راچاپېر کړه
شماره 1955
دا ستا رسۍ، زما یې غاړه
شماره 1956
دنګه دې ونه، دنګه غاړه
شماره 1957
يو ځلې ټينګه غاړه راکړه
شماره 1958
له ما نه دواړه کاره نه شي
شماره 1959
زما چې نه منې خبره
شماره 1960
که مې په خپل يار کې پښتو وای
شماره 1961
لحده ټينګه غاړه ورکړه
شماره 1962
توره په لاس ټوپک په غاړه
شماره 1963
دا مخ دې ګل، ځنګل دې غاړه
شماره 1964
یو ځل خو غاړه غړۍ راشه
شماره 1965
په سرتور، پړي په غاړه
شماره 1966
دیدن دې سل ګزه کوهی دی
شماره 1967
د سمندر په غاړه ناست يم
شماره 1968
راځه چې غاړه غړۍ پرېوزو
شماره 1969
والله بالله کې به دې پرېږدم
شماره 1970
تر نوراني غاړې دې ځار شم
شماره 1971
زما په غاړه دې شړۍ وي
شماره 1972
پر څنګل سر راسره کېږده
شماره 1973
چې مسافر جانان مې راشي
شماره 1974
یار مې هندو زه مسلمان یم
شماره 1975
خاونده دا ګناه مې معاف کړې
شماره 1976
غاټول به ټول، امېل به جوړ کړم
شماره 1977
زما جانان ګل د رامبېل دی
شماره 1978
امین پرې وکړئ، سوال مې دا دی
شماره 1979
د لیلا دوه ځايه دیدن دی
شماره 1980
د سيند په غاړه دې ګل راکړ
شماره 1981
ته د لښتي په غاړه کېنه
شماره 1982
تور دې پړونی، سره يې غاړه
شماره 1983
توره په لاس، بوړی په غاړه
شماره 1984
جانانه ښه دی چې زخمي شوې
شماره 1985
حاصل مې هيڅ ورځنې نه کړل
شماره 1986
خال خو دې شین، غاړه دې سپينه
شماره 1987
زما ارمان ختلی نه دی
شماره 1988
د غاړه کۍ په پړک راخېژه
شماره 1989
د لیلا دوه ځایه ناستی دی
شماره 1990
دنګه دې غاړه، دنګه ونه
شماره 1991
د هدیرې په بره غاړه
شماره 1992
غاړه غړۍ به درقربان شم
شماره 1993
زه د اشنا په لور روان شوم
شماره 1994
د دانه دار هیکل مېرمنې
شماره 1995
کټ مې د ګور په غاړه کېږده
شماره 1996
که مې پر قبر جانان راشي
شماره 1997
نن له کابله توتیان لاړل
شماره 1998
بیا له کابله توتیان راغلل
شماره 1999
زه د جانان په ننداره شوم
شماره 2000
ستا صراحي/د هیلۍ په شان غړۍ ده
شماره 2001
په سترګو ړوند شې، راته ګوره
شماره 2002
د جینۍ درې لوېشتې غړۍ ده
شماره 2003
زړه مې له سرو سکروټو ډک دی
شماره 2004
د اشنا دې ظلم ته ګوره
شماره 2005
ژر ژر د شهادت کلمه وایه
شماره 2006
ماښامه ستونی مې راډک دی
شماره 2007
د کټ په لنګه راته کېنه
شماره 2008
په کټ کې دوه ګوتې ځای راکړه
شماره 2009
خدای دې زما د غېږ رباب کړه
شماره 2010
قلم دې مات، ګوتې دې پرې شه
شماره 2011
اوربل په توره نه ړنګيږي
شماره 2012
ياره د سر سالو مې زوړ شو
شماره 2013
جانان په زین کې راته کوز شو
شماره 2014
دریا ته شرنګ د ګوتو ورکړه
شماره 2015
ما ته پينځه ګوتې د سرو کړه
شماره 2016
مور دې له ما سره رضا ده
شماره 2017
که خدای په ګوتو باندې راکړې
شماره 2018
جانانه څنګه دیدن دروړم
شماره 2019
سپوږميه کړنګ وهه راخېژه
شماره 2020
مورې دا دوه ګوتې راسرې کړه
شماره 2021
دریا ته شرنګ د ګوتو ورکړه
شماره 2022
تنبل په درز وهه شيرينې
شماره 2023
د تنبل غږ دې لېونی کړم
شماره 2024
تر نیمو شپو مې لار څارله
شماره 2025
ستا په نصیب کې بری نشته
شماره 2026
بېلتون دې داسې احساسیږي
شماره 2027
قلم په لاس کاغذ په ګوتو
شماره 2028
راشه په زړه مې ګوتې کېږده
شماره 2029
سترګې خو هر چا تورولې
شماره 2030
اسماني تندره پرې راپرېوزه
شماره 2031
ستا د راتلو لوظ ميرات شه
شماره 2032
راشه په زړه مې ګوتې کېږده
شماره 2033
چې لو کوې ګوتې به پرې کړې
شماره 2034
چې لو کوې ګوتې به پرې کړې
شماره 2035
په ناعلاجه مرض پروت يم
شماره 2036
تر کلا دوې ګوتې سر جګ کړه
شماره 2037
د زړه په سر مې ګوتي کېږده
شماره 2038
دا ستا په غوږ والۍ خوځيږي
شماره 2039
قلم په لاس ګوتې مې ريږدي
شماره 2040
قلم به مات ګوتې به پرې کړم
شماره 2041
چې لو ولور شي، خواري زور شي
شماره 2042
دېوال سوری کړه دسمال/ګوتې راکړه
شماره 2043
راشه په زړه مې ګوتې کېږده
شماره 2044
هر سړی ګوته ورته نيسي
شماره 2045
بېلتون رباب په لاس کې راکړ
شماره 2046
راشه په زړه مې ګوتې کېږده
شماره 2047
زما په مخ لاړې راتو کړئ
شماره 2048
که ځان په سلو رنګو جوړ کړې
شماره 2049
ستا په یارۍ کې سودايي شومه
شماره 2050
چې لو کوې، ګوتې به پرې کړې
شماره 2051
پر لارې ځمه، ګوتې موښم
شماره 2052
زه دې خالونو لېونی کړم
شماره 2053
قلم به مات، ګوتې به پرې کړم
شماره 2054
قلم به مات، ګوتې به پرې کړم
شماره 2055
قلم په لاس ګوتې مې ريږدي
شماره 2056
قلم په لاس، ګوتې مې رېږدي
شماره 2057
له ښکې را مه شې غنم لوه
شماره 2058
سپينه دې خوله، سپينې دې مټې/بانکې
شماره 2059
وطن خو تا ظالمې/ماللې ړنګ کړو
شماره 2060
د خوشحالۍ ساعته راشه
شماره 2061
مټې مې وتړئ، شا بېرته
شماره 2062
کميس دې تور، مټې دې سپينې
شماره 2063
جینۍ په باغ کې کالي مینځي
شماره 2064
کوتره باز وخوړه خدایه
شماره 2065
پيره منګول مې په سر نيسه
شماره 2066
زیارته ولې نه رارسې
شماره 2067
منګول امبور کړه، ما پرې نيسه
شماره 2068
لکه د زرکې سرې دې نوکې
شماره 2069
د مور ملوکې، سرې دې نوکې
شماره 2070
د کور ملوکې، سرې دې نوکې
شماره 2071
د مور ملوکې، سرې دې نوکې
شماره 2072
د مور ملوکې، سرې دې نوکې
شماره 2073
سترګې دې باز، زړه مې تومه ده
شماره 2074
که مې له خدایه کمه نه وای
شماره 2075
نوک و وری کله بېليږي
شماره 2076
سپږه پر نوک، په ټس مړه کيږي
شماره 2077
چيلم د سرو، غاړه د سپينو
شماره 2078
اختر نژدې دی، روژه لاړه
شماره 2079
د پېشمني اورونه بل شول
شماره 2080
سترګې د باز پە شان غورځنګ کا
شماره 2081
بیا به مې لاسو ته رانشې
شماره 2082
ښکار یې زما غریب صورت کړ
شماره 2083
سترګې یې بیا تورې کړه خلکه
شماره 2084
ګودر ته ځم، اوبه به راوړم
شماره 2085
منګيه مات شې دړې وړې
شماره 2086
د پسرلي لوونه ګډ شول
شماره 2087
له ما نه ته ښه یې منګیه
شماره 2088
جینکو غبرګې ګوتې سرې کړې
شماره 2089
په زړه مې سرې منګولې کېږده
شماره 2090
که دې زما په سلام ښه شي
شماره 2091
اختر نژدې دی، روژه لاړه
شماره 2092
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 2093
سترګې یې بیا تورې کړه خلکه
شماره 2094
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 2095
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 2096
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 2097
زما د لاس ګوتې د سرو کړه
شماره 2098
چيلم د سرو، غاړه د سپينو
شماره 2099
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 2100
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 2101
تلي د پښو مې شول تڼاکې
شماره 2102
د تورو زلفو په ځنګل کې
شماره 2103
چې درنه ځم، منګول دې راکړه
شماره 2104
څه شو که ناسته مې دلې ده/که په صورت درنه جدا یم
شماره 2105
په زړه مې سپينه منګول کېږده
شماره 2106
چې روانېږې منګول راکړه
شماره 2107
خدای دې زما کړه غونډې منډې
شماره 2108
د جينۍ سپينې سپينې مټې
شماره 2109
عالمه ټګه زمانه ده
شماره 2110
لکه د مچ منګولې مروړم
شماره 2111
که دې وطن راسره پرېښود
شماره 2112
پر لارې سر منګولې راغله
شماره 2113
چې رانه ځې، منګول دې راکړه
شماره 2114
مړاوی ګلاب په لار کې پروت وم
شماره 2115
سترګې مې ستا سترګو ته ګوري
شماره 2116
زرې زرې ترې کور ته راغلم
شماره 2117
خدای دې زما د منګول باغ کړه
شماره 2118
دیدن د خدای په اراده دی
شماره 2119
نیمزالې روټه دې ډوډۍ شه
شماره 2120
زما له کفنه وینه څاڅي
شماره 2121
سترګې مې ډېرې ولیدلې
شماره 2122
نن مې خپه زړګی خوشحال دی
شماره 2123
په زړه مې ځای د ګیلو نه شته
شماره 2124
ژوند ته دې هغه خوشحاليږي
شماره 2125
غماز که کلي کې مو نه وای
شماره 2126
زړګی زما روغ لېونی شو
شماره 2127
چې سر زما وي، څنګل ستا وي
شماره 2128
سبا ته بیا د جنګ وعده ده
شماره 2129
سر په کږې څنګلې ږدمه
شماره 2130
يار د څنګل په خوب عادت و
شماره 2131
د لېونۍ ارمان پوره شو
شماره 2132
ګرانې څنګل راته خوره کړه
شماره 2133
چې سر زما وي څنګل ستا وي
شماره 2134
نن دې په سپينه څنګل پروت وای
شماره 2135
سر ته مې خپله څنګل لاندې
شماره 2136
سر پر کږه څنګله کېږده
شماره 2137
سر په کږه څنګله کېږده
شماره 2138
سر په کږه/نرۍ څنګله کېږده
شماره 2139
اختره ستا په راتلو څه کړم
شماره 2140
جنګ خو نن بیا جوس ته راغی
شماره 2141
چې مړوندونو کې مې تنګ وو
شماره 2142
سر دې زما په څنګل کېږده
شماره 2143
سر مې په ښۍ څنګلې کېږده
شماره 2144
پر څنګل سر راسره کېږده
شماره 2145
زیارته تا لره درځمه
شماره 2146
له ما نه، نور صبر نه شي
شماره 2147
ځان ته چې و نه وايې ځوان
شماره 2148
جانانه هلته به مې هېر شې
شماره 2149
ځمکې قسم به درته درکړم
شماره 2150
د مړوند خوب مې پرې حرام دی
شماره 2151
زما دې ځای پر بر تيرا کړ
شماره 2152
زما هغه ساعت ياديږي
شماره 2153
شکر کوه ناشکري مه کړه
شماره 2154
بې سپين مړونده عمر تېر شو
شماره 2155
اخر به ما په چا حلال کړې
شماره 2156
په ګړنګو درسره تللای
شماره 2157
مخ په مړوند کله پټيږي
شماره 2158
مخ په مړوند کله پټيږي
شماره 2159
تر دې لا ښه ژوندون بل نشته
شماره 2160
جانان اوس هاغه جانان نه دی
شماره 2161
هغه اشنا، نه اشنا کيږي
شماره 2162
نن مې دا ښی مړوند خوږيږي
شماره 2163
که سپين مړوند مې یې نصیب نشو
شماره 2164
توره به نه کړې، نو به څه کړې
شماره 2165
ټوټې ټوټې ورپسې زه يم
شماره 2166
کور دې په شنو ونو کې پټ دی
شماره 2167
لېچې مې ډکې له بنګړو کړه
شماره 2168
لېچې مې ډکې له بنګړو دي
شماره 2169
مسافري دې خدای په خیر شه
شماره 2170
په کومو لاسو دې حلال کړو
شماره 2171
خیر دی که لېچې مې خالي وي
شماره 2172
رب دې زما کړه غونډې منډې
شماره 2173
دا سپينه لېچه دې اوږده کړه
شماره 2174
د لیلا دومره مينه بس ده
شماره 2175
چې رخصت اخلې، په شا ګوره
شماره 2176
په لاره ځم، په شا شا ګورم
شماره 2177
ما درته وخندل، تا شا کړه
شماره 2178
له مخامخ سترګو دې ځار شم
شماره 2179
جانان په تلو کې په شا ګوري
شماره 2180
جینۍ په دوه سترګو ړنده شې
شماره 2181
ژوند ته په شا ته شا ته ګورم
شماره 2182
زه د بېلتون د جګړې نه يم
شماره 2183
چې مخکې ځې او شا ته ګورې
شماره 2184
راشه چې دواړه سره لاړ شو
شماره 2185
که مې دښمن ته جنګ کې شا کړه
شماره 2186
راشه پر قبر مې اور بل کړه
شماره 2187
تر مخامخ ناستې دې ځار شم
شماره 2188
راشه د ناز خبرې وکړه
شماره 2189
لاس مې ترشا وتړئ خلکو
شماره 2190
له بې وسۍ مې درته شا کړه
شماره 2191
چې دې په کټ کې راته شا کړه
شماره 2192
د کور په شا مې رنځور پروت دی
شماره 2193
جانانه ستا د زړه لپاره
شماره 2194
يا به زما سترګې ښې نه وې
شماره 2195
د کلا شا کړکۍ ته راشه
شماره 2196
په پورې شا مې لالی لو کړي
شماره 2197
جینۍ د مور تر شا چې خاندي
شماره 2198
سپوږمۍ به ډېره شي حیرانه
شماره 2199
اشنا په نورو ګلو مست دی
شماره 2200
مازديګر پېغلې ښې اغلې
شماره 2201
ښه ده چې ستا له يارۍ خلاص شوم
شماره 2202
د جانان بد د ولو منځ دی
شماره 2203
مټې مې وتړئ، شا بېرته
شماره 2204
د دېوال شا ته پناه لاړې
شماره 2205
کله چې تېر وخت را په ياد کړم
شماره 2206
زلفې يې شا ته واړولې
شماره 2207
ما وېل، زلفې دې کړه شا ته
شماره 2208
خولګۍ دې خورمه نه مړېږم
شماره 2209
د غنمرنګې جينۍ وروره
شماره 2210
په لاره ځم خو په شا ګورم
شماره 2211
ته په مخ ځه مه ايسارېږه
شماره 2212
جانانه جنګ نه په شا نشې
شماره 2213
خاونده څنګه به زه نه مرم
شماره 2214
وطن د ژېړو ګلو باغ دی
شماره 2215
لاس مې تر شا وتړئ دواړه
شماره 2216
په سفر ځې، شا ته راګوره
شماره 2217
وطن د ژېړو ګلو باغ دی
شماره 2218
غمونه شا ته کړه جانانه
شماره 2219
غم پسې شا ګرځه جانانه
شماره 2220
شا خو دې راته کړه، رهي شوې
شماره 2221
زما پر شناخته باندې تو کړئ
شماره 2222
د شاه زلمي د کلا شا ته
شماره 2223
د جانان غم به مې هېر نشي
شماره 2224
د مور او لور سخته بېلتونه
شماره 2225
په درست وطن کې اوازه شوه
شماره 2226
په وړاندې ځې، په شا راګورې
شماره 2227
غماز په زړه سورۍ سورۍ کړم
شماره 2228
توپک دې بیا په ولیو سپور کړ
شماره 2229
د سينې جړق مې ورته ورکړ
شماره 2230
باز دې زما پر اوږو کيني
شماره 2231
په ښامارانو مې و نه خورې
شماره 2232
بيا د سهار بانګونه وشول
شماره 2233
کلي کې نر ژڼکی لالی دی
شماره 2234
د زړګي زور مې ختم شوی
شماره 2235
ژوندونه بار یې د سکروټو
شماره 2236
خويندې د کور له وروره څه وړي
شماره 2237
په میرات هر څوک میراتيږي
شماره 2238
تا ته چې زما پېغور بد ښکاري
شماره 2239
بوړی ډک په اوږو کېږده
شماره 2240
څادر دې بیا په اوږو کېښود
شماره 2241
زړه مې بې واره درزيږي
شماره 2242
ستا له سرپوش/بوړي توپکه ځار شم
شماره 2243
چې اوږه نه خوري، بوی ترې نه ځي
شماره 2244
د جينکو تعليم په کار دی
شماره 2245
جغ په اوږه چوکه په لاس کې
شماره 2246
لالیه ملا تړه، غیرت کړه
شماره 2247
شکر دی وروڼه مې جوړه دي
شماره 2248
ستا پر بشره چې زه شیدا شوم
شماره 2249
د ازادۍ سندرې وايم
شماره 2250
زلمي ولاړ، توره تر ملا دي
شماره 2251
جنګ مو د کلی منځ ته راغی
شماره 2252
ټک مې د ملا پيوندو وکړ
شماره 2253
په خندا شنه شوې، په ملا ماته
شماره 2254
لالیه ته اجازه راکړه
شماره 2255
اسلام اباد کې مې رایاد شوې
شماره 2256
په صبر صبر پوره نشوه
شماره 2257
جانانه ملا وتړه جنګ دی
شماره 2258
ملاوې تړي په بېړه بېړه
شماره 2259
ستا د نېستۍ پېغور يې راکړو
شماره 2260
د الف قدم مې لکه جیم شو
شماره 2261
سړی په نيمه لار کې پريږدي
شماره 2262
ښه ملا تړلی يار مې ورک شو
شماره 2263
ملاتړلي مې میرات شول
شماره 2264
يوه ځولۍ غم خو رانه واخله
شماره 2265
ږلۍ دې ستا په فصل راشي
شماره 2266
پښتون په هر ځای پېژندای شي
شماره 2267
جينۍ نرۍ په ملا کې نيسه
شماره 2268
پر سر مې مه وهه، خوارېږم
شماره 2269
له خندا شنه، په ملا کږه شوې
شماره 2270
په ملا کږه شوه ماته نشوه
شماره 2271
وطنه زېری مې درباندې
شماره 2272
نن مې پستې پنډۍ/ملا خوږيږي
شماره 2273
د پېشلمي نارې شروع شوې
شماره 2274
ملا مې نری منګی مې دروند دی
شماره 2275
کلاله غبرګ زامن دې ومره
شماره 2276
زه خو به بیا منګی ډک نه کړم
شماره 2277
ملا دې نرۍ، منګی دې غټ دی
شماره 2278
ګودر/اوبو ته ځم راپسې راشه
شماره 2279
اشنا مې پېژنم له لرې
شماره 2280
زلفې اوږدې، یوه کمڅۍ کړه
شماره 2281
د تورو زلفو یو تار راکړه
شماره 2282
ډډې مې ستا غمونو وسوې
شماره 2283
ما د جانان د کټ بازو کړې
شماره 2284
کوټه مې توره په لوګي ده
شماره 2285
بروزي ډېر راته راوړه
شماره 2286
د کندهار په بره ډډه
شماره 2287
په خوله دې هيڅ راته و نه وېل
شماره 2288
زړه مې له سرو سکروټو ډک دی
شماره 2289
له یاره زړه بېلول ګران دي
شماره 2290
بدن دریاب، زړه مې ګودر دی
شماره 2291
په خلاصو سترګو لالی بایلم
شماره 2292
چې په مرض مې نه پوهېږې
شماره 2293
زړه مې له تورو وينو ډنډ شو
شماره 2294
کمیس دې تور، غاړه دې برګه
شماره 2295
زما په رګ رګ کې اوسېږې
شماره 2296
کاشکې چې زه د ملک لور وای
شماره 2297
هیکل خو ښه دی په نامه دی
شماره 2298
پروردګار دې ورته ټينګ کړه
شماره 2299
ځان یې تیار کړ، روانيږي
شماره 2300
رانجه د تورو سترګو کار دی
شماره 2301
پلار یې د بر کلي ملک دی
شماره 2302
ورځ به په ما توره تياره کړي
شماره 2303
صورت مې ټول درته رېږديږي
شماره 2304
سترګې مې تا ته تورولې
شماره 2305
سترګې مې تورې په رنجو شي
شماره 2306
سترګې یې تورې په څنګ ګوري
شماره 2307
سترګې دې تورې په څنګ ګورې
شماره 2308
سترګې دې تورې په رنجو کړه
شماره 2309
سترګو ته رش د رنجو ورکړه
شماره 2310
د سترګو تور لالی مې تللی
شماره 2311
جانانه ومې غولولې
شماره 2312
سترګې یې تورې په رنجو دي
شماره 2313
اور شه په تورو رنجو پورې
شماره 2314
هلکه مرې که پاتې کېږې
شماره 2315
چې مازديګر شي بیا مې ګوره
شماره 2316
خیر دی که زه لېونی کېږم
شماره 2317
د جونو زړونه پولادي دي
شماره 2318
زما ترې تمه نه پرې کیږي
شماره 2319
د مینې جال راباندې خپور دی
شماره 2320
زلفې ول ول کړه، سترګې تورې
شماره 2321
جينۍ وړه، د يارۍ نه ده
شماره 2322
جانانه ستا د زړه لپاره
شماره 2323
په دېواله مې سر اوچت کړ
شماره 2324
چينار به ولې سر لوړ نه کا
شماره 2325
ورځ به ما تپه تیاره کړې
شماره 2326
ناترسې خلک دې کسکر کړل
شماره 2327
سترګې مې تا پسې خوږيږي
شماره 2328
سترګې دې سرې لکه د زرکې
شماره 2329
د بانجاره د رنجو خاله
شماره 2330
سترګې مې تورې په رنجو دي
شماره 2331
د پيربابا د رانجو زور دی
شماره 2332
سترګې دې تورې راته ګورې
شماره 2333
سترګې دې تورې اور راپورې
شماره 2334
سترګې دې ډېرې اثردارې
شماره 2335
زما ړانده کسي به جوړ شي
شماره 2336
رنجلومه جوړه د یارۍ کړه
شماره 2337
کور ته په لاس کې رانجه نه وړم
شماره 2338
د جینۍ تورو سترګو وسووم
شماره 2339
چې زه دې وليدم بېمار شوې
شماره 2340
رانجه دې ورک شي ژر پاکيږي
شماره 2341
راشه ايين رانجه دې واخله
شماره 2342
خدایه زما جانان زما کړې
شماره 2343
زه به رانجه ترې ځان ته جوړ کړم
شماره 2344
د جانان دې ستم ته ګوره
شماره 2345
زه به تر هغه سترګې تورې نه کړم
شماره 2346
د اشنا تورو سترګو تور کړم
شماره 2347
په کتابونو کې څه نشته
شماره 2348
زه دې په تورو سترګو تور کړم
شماره 2349
د تورو سترګو اشارې دي
شماره 2350
په تورو سترګو دې مَېن کړم
شماره 2351
په تورو سترګو يې يې شهيد کړم
شماره 2352
د تورو سترګو دیدن راکړه
شماره 2353
د چا به شنې سترګې خوښيږي
شماره 2354
زه به نوکره ورته بوځمه
شماره 2355
سترګې دې تورې کړه، راووځه
شماره 2356
اوښکې به يې ولې نه تويږي
شماره 2357
په تورو سترګو مې ړنده کړې
شماره 2358
زما د تورو سترګو توره
شماره 2359
يار مې پښتو باندې قیدي دی
شماره 2360
تا خو به سوال وای راته کړی
شماره 2361
د ګناهګار مرګ به ګناه شي
شماره 2362
که تا وای غږ راپسې کړی
شماره 2363
نوی واده د ګلو باغ دی
شماره 2364
زړه مې هر وخت پسې خوږيږي
شماره 2365
چې زړه يې تورې سترګې وخوري
شماره 2366
ته د اختر په سهار راشه
شماره 2367
دا مخامخ دېواله پرېوزې
شماره 2368
د ورځې تورې سترګې ګرځم
شماره 2369
پر هندوستان خوشحاله ګرځه
شماره 2370
ټول به له خپل یاره قربان کړم
شماره 2371
ټول به له خپل یاره قربان کړم
شماره 2372
جانان په سرو/شنو سترګو مَېن دی
شماره 2373
زما تورې سترګې اوښکو يووړې
شماره 2374
هلک که مري که پاتې کيږي
شماره 2375
د سترګو يو سلايي بس دی
شماره 2376
په تورو سترګو دې مَېن کړم
شماره 2377
په تورو سترګو دې شهید کړم
شماره 2378
د زرو قدر په زرګر دی
شماره 2379
مخې ته راغله، راته ژاړي
شماره 2380
وطن مې پرېښود، زه ترې لاړم
شماره 2381
دا نيمه شپه بوی د لونګو
شماره 2382
نامه نه ښکته اجازت دی
شماره 2383
له رنګه توره غنمرنګه
شماره 2384
هله راټول شئ جرګه وکړئ
شماره 2385
سترګې دې سرې باڼە دې تور دي
شماره 2386
زما له چيلمه سره څه و
شماره 2387
زما جانانه شاه دهقانه
شماره 2388
دا ته چې لاړې مسافر شوې
شماره 2389
بارانه مه اوره، لږ تم شه
شماره 2390
د لارې سر به ورته نیسم
شماره 2391
د باغ مې هر بوټی لونګ دی
شماره 2392
د زنې خال دې داسې ښکاري
شماره 2393
ما ته لونګ په چیلم کېږدئ
شماره 2394
تر نيمې شپې بیداره اوسه
شماره 2395
له ما نه پاتې شوې وطنه
شماره 2396
اوبه مې څکې، لونګ مې تېر شو
شماره 2397
اشنا مې نوی سوداګر دی
شماره 2398
په غرونو تورې لړې راغلې
شماره 2399
چې ته راځې ما به خبر کړې
شماره 2400
دا بند په بند به شم درماته
شماره 2401
د باغ دې هر بوټی لونګ دی
شماره 2402
چې ته راځې ما به خبر کړې
شماره 2403
په غرونو تورې لړې راغلې
شماره 2404
زما د خان بابا نوکره
شماره 2405
لاس به دې وتړم په زلفو
شماره 2406
کە لونګین کې تاثیر نه وای
شماره 2407
کە اسوېلی کړم اور بە واخلې
شماره 2408
سر دې زما په څنګل کېږده
شماره 2409
په کوټه سر کړه رادننه
شماره 2410
په تورو زلفو به یې بند کړم
شماره 2411
ته چې راځې ما به خبر کړې
شماره 2412
کشمالي وکرئ عالمه
شماره 2413
پلار مې لونګ کرلي نه دي
شماره 2414
سبا به بیا بازار ته لاړ شې
شماره 2415
مخې ته راغله، راته ژاړي
شماره 2416
زما جانان له رنګه تور دی
شماره 2417
د لونګین جانان لپاره
شماره 2418
دا نيمه شپه ده غله لګيږي
شماره 2419
ستا د ښایست شغلې ځلیږی
شماره 2420
د لونګین په لړ راخېژه
شماره 2421
سينې ته غټ لونګین جوړکړه
شماره 2422
تور لونګین راته تیار کړئ
شماره 2423
جانانه تا که لونګ راوړه
شماره 2424
ټيک دې پاچا، خال دې وزیر دی
شماره 2425
راشه زما د پلار نوکر شه
شماره 2426
رنګ به مې ولې نه توريږي
شماره 2427
څنګ ته مې مه راځه جانانه
شماره 2428
په سينه یو لالی ځاييږي
شماره 2429
ټينګه مه نيسه په غېږ کې
شماره 2430
لاس به دې وتړم په زلفو
شماره 2431
کمېس دې تور ټيکری دې سپين دی
شماره 2432
هلک چې تور شي، لونګين شي
شماره 2433
د لونګين امېل به وکړم
شماره 2434
د جینۍ ټکی ټکی مخ دی
شماره 2435
د هلک مورې جنتي شې
شماره 2436
خاونده بیا دې پسرلی کړ
شماره 2437
چې د ځوانۍ په موسم راشي
شماره 2438
رنګ دې زما د یار په شان دی
شماره 2439
دا نيمه شپه په کلي راغلم
شماره 2440
اوږۍ کوټلې کړه زرګره
شماره 2441
يوه اوږۍ بل مې باهو شو
شماره 2442
د خیال اوږۍ مې ده په غاړه
شماره 2443
یا مې ته غوټه د ګرېوان کړه
شماره 2444
اوږۍ ته ډډ ورکړه زرګره
شماره 2445
شال يې په سر، اوږۍ په غاړه
شماره 2446
مور يې له کلي تروې/شومړې غواړي
شماره 2447
اوږۍ کوټلې کړه زرګره
شماره 2448
هیکل خو ښه دی په نامه دی
شماره 2449
ټيک په تندي، پېزوان په شونډو
شماره 2450
سبا به بیا بازار ته راوړي
شماره 2451
په یوه بنګړي رانه خپه وه
شماره 2452
که د يار غږ راباندې وشو
شماره 2453
بې شرمي توره وي که سپينه
شماره 2454
نن مې د یار د راتلو ورځ ده
شماره 2455
توره تياره، کټونه ډېر دي
شماره 2456
کمیس یې تور دی ګل پرې سپور دی
شماره 2457
ښه ده چې ستا له یارۍ خلاص شوم
شماره 2458
د شالیلا د بنګړو شرنګ شو
شماره 2459
زیارته ولې نه قبلېږې
شماره 2460
ټال ته ختم، بنګړي مې مات شول
شماره 2461
اختره څه مستۍ دې راوړې
شماره 2462
په خوب ویده به دې راويښ کړم
شماره 2463
ژوند مې د څومره خوشحالۍ و
شماره 2464
دا توره شپه، توره تیاره ده
شماره 2465
ما د ګودر په غاړه خښ کړئ
شماره 2466
بيا په ګودر د پېغلو شور دی
شماره 2467
بنګړي په مينه کې ماتيږي
شماره 2468
د موزيګي له زوره نه يم
شماره 2469
زما بنګړي به دې په کار شي
شماره 2470
بنګړي دې اوس هم راسره دي
شماره 2471
بنګړي يې مات شول ښه و نه شو
شماره 2472
چې ستا يې شنه بنګړي درمات کړل
شماره 2473
کلي ته راغلم هغه نشته
شماره 2474
په علامه د سپرلي پوه شوم
شماره 2475
خلکه د مينې يار يې مړ دی
شماره 2476
را بره نه شې سپېره کاله
شماره 2477
زه په لمانخه کې غلطېږم
شماره 2478
ښکاري چې ته هم شوګيرې کړې
شماره 2479
پرېږده چې ستا په ګناه مړ شم
شماره 2480
بنګړو دې نيمه شپه کې شرنګ کړ
شماره 2481
لېچې مې ډکې له بنګړو کړه
شماره 2482
بنګړي مې وو، په لاس مې نه کړه
شماره 2483
ګوتې بنګړي د دنيا دود دی
شماره 2484
ګوتې مې وې په لاس مې نه کړې
شماره 2485
ګوتې پە ګوته کړه، راووځه
شماره 2486
شش خو مې شش، ګوتې مې ګوتې
شماره 2487
که مې د يار ګوتې په لاس وای
شماره 2488
پر هديره ته راشه زرګره
شماره 2489
زما و ستا ياري په څه شوه
شماره 2490
زما د لاس ګوتې د سرو کړه
شماره 2491
زما د لاس ګوتې د سرو کړه
شماره 2492
ما ته پينځه ګوتې د سرو کړه
شماره 2493
ياره د لاس ګوتمۍ دې راکړه
شماره 2494
باهو په لاس، ګوتمې په ګوتو
شماره 2495
جام د جمشېد دې رب نصیب کړه
شماره 2496
بخت مې ياري راسره نه کړي
شماره 2497
نن مې د لاس باهو شرنګیږي
شماره 2498
نن مې د لاس باهو شرنګیږي
شماره 2499
بنګړي مې ستا په کټ کې مات شول
شماره 2500
جانان اوس هاغه جانان نه دی
شماره 2501
مسلماني په چا کې نشته
شماره 2502
دا نيمه شپه، بنګړي شرنګيږي
شماره 2503
بنګړي دې لرې کړه له لاسه
شماره 2504
بېګا مې يار سره وعده وه
شماره 2505
مورې بنګړي به په لاس نه کړم
شماره 2506
لېچې مې ډکې له بنګړو دي
شماره 2507
زما يارۍ ته به ټينګ نه شې
شماره 2508
له کټه غلې راجګيږه
شماره 2509
ستا د بنګړو شور مې تر غوږ شو
شماره 2510
زما د لاس بنګړي به مات شي
شماره 2511
د لاس بنګړي مې خرڅ ته يوسه
شماره 2512
له ما نه ته ښه یې منګیه
شماره 2513
جینکو غبرګې ګوتې سرې کړې
شماره 2514
په زړه مې سرې منګولې کېږده
شماره 2515
که دې زما په سلام ښه شي
شماره 2516
اختر نژدې دی، روژه لاړه
شماره 2517
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 2518
سترګې یې بیا تورې کړې خلکه
شماره 2519
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 2520
ته په لاسونو اترنګ جوړ کړه
شماره 2521
د سرې ډولۍ په ارمان مړه شې
شماره 2522
لاس مې د زړه په وینو سور دی
شماره 2523
د ننګیالي جانان لپاره
شماره 2524
مورجانې ډېرې پیسې راکړه
شماره 2525
د جینۍ سرو لاسونو وسوم
شماره 2526
د زړه زخمونه مې تخنيږي
شماره 2527
د جینۍ سرو لاسونو وسوم
شماره 2528
اختر ته ښې نکریزې راوړه
شماره 2529
اختر ته څو/دوه ورځې لا پاتې
شماره 2530
اختره ستا نکريزي څه کړو
شماره 2531
ما د ګودر په غاړه خښ کړئ
شماره 2532
د تن جامو کې نه ځايږم
شماره 2533
زما د مينې یار رنځور دی
شماره 2534
اختر د واړو مبارک شه
شماره 2535
چې ساه مې وځي، رانژدې شه
شماره 2536
په لاسو جوړې به نقشې کړم
شماره 2537
همزولو یار پسې مې زړګی خوږ دی
شماره 2538
جینۍ بیا سره لاسونه سره کړل
شماره 2539
يو په ورکړې مَېن نه شې
شماره 2540
اول دې قد راسره سم کړه
شماره 2541
د هغې خولې به څه مزه وي
شماره 2542
زړه مې هر وخت پسې خوږيږي
شماره 2543
ته د اختر په سهار راشه
شماره 2544
ټول به له خپل یاره قربان کړم
شماره 2545
مونږ په نکریزو نه پوهيږو
شماره 2546
يار مې په سرو لاسو مَېن دی
شماره 2547
تن مې د شنې نکريزې پاڼه
شماره 2548
زړه مې د شنو نکريزو پاڼه
شماره 2549
مړ مې د یار په کوڅه يوسئ
شماره 2550
زما په لاس د اترنګ ګل دی
شماره 2551
ته د اترنګ رنګونه غواړې
شماره 2552
د تور ماښام اورونه بل شول
شماره 2553
له رنګينو ډکه ماښامه
شماره 2554
زما سلام په هغو وايه
شماره 2555
چې د ماښام خړه ګډيږي
شماره 2556
که سمندر په منځ کې نه وای
شماره 2557
سړيه نر شه ګټه وکړه
شماره 2558
د ماښام لمونځ دې قبول مه شه
شماره 2559
که د ماښام ازار قبلیږي
شماره 2560
سر که مې يو ماښام سرتور کړ
شماره 2561
که دې زما دیدن یادیږي
شماره 2562
مينې دې داسې لېونی کړم
شماره 2563
د جمعې شپه ده دعا قبليږي
شماره 2564
سهار سبا/مازدیګری دی، سوال قبليږي
شماره 2565
د زړګي اور مې پرې مړ نه شو
شماره 2566
که دې زما دیدن یاديږي
شماره 2567
د پشکال دوپجنې ورځې
شماره 2568
د پشکال بارانه تم شه
شماره 2569
زما د زړه پشکال مات شو
شماره 2570
د پشکال ګرمي په زور ده
شماره 2571
چې په شيدو دې لويوله
شماره 2572
کټ د بلۍ سیوري ته راوړه
شماره 2573
کټ د بلۍ سيوري ته راوړه
شماره 2574
که د بېلتون جلاد دې مړ کړ
شماره 2575
د جینۍ خال د عقرب ستوری
شماره 2576
ځکه مې تور تيکری په سر کړ
شماره 2577
اشنايي میاشت ده د صفرې
شماره 2578
زمونږ د ملک ښه پسرلیه
شماره 2579
د پسرلي غم و ښادي ده
شماره 2580
زما صنمه پسرلی دی
شماره 2581
زما د زړه ګلاب دی مړاوی
شماره 2582
د غره په سر مې د یار کور دی
شماره 2583
د پسرلي باد را الوتلی
شماره 2584
وار به دې تېر شي زېړه ګله
شماره 2585
ګلان تازه په پسرلي شول
شماره 2586
ګل د غاټول راڅخه ورک دی
شماره 2587
که د جانان غمونه نه وی
شماره 2588
د پسرلي په مانده راغلم
شماره 2589
د پسرلي په میاشت دې مرګ شه
شماره 2590
د پسرلي تر ګل تازه وم
شماره 2591
د پسرلي د ګل په شان یې
شماره 2592
د پسرلي لوونه ګډ شول
شماره 2593
دا پسرلی مې نیمه خوا شو
شماره 2594
خاونده ژر یې پسرلی کړې
شماره 2595
خاونده ژر یې پسرلی کړې
شماره 2596
خاونده بیا ته پسرلی کړې
شماره 2597
چې پسرلی شو، ونې شنې شوې
شماره 2598
چې پسرلی شي، زړه مې بل شي
شماره 2599
په پسرلي غونډۍ ته خېژو
شماره 2600
پسرلی راغی، ونې شنې شوې
شماره 2601
پسرلی راغی، ونې شنې شوې
شماره 2602
پسرلی زما په نیمه خوا شو
شماره 2603
پسرلی به ستا له کبره خوار شي
شماره 2604
الله دې بیا راته محتاج کړه
شماره 2605
ولې به نه ژاړم عالمه
شماره 2606
جانانه بل پسرلی راغی
شماره 2607
د پسرلي لوونه ګډ شول
شماره 2608
زما د زړه ګلابه راشه
شماره 2609
خدای به له خیره پسرلی کړې
شماره 2610
سر مې ببر سترګې چخړنې
شماره 2611
خاونده بیا دې پسرلی کړ
شماره 2612
په پسرلي خوشحاله نه يم
شماره 2613
خاونده بیا دې پسرلی کړ
شماره 2614
پسرلی راغی ونې ګل شوې
شماره 2615
ولې به نه ورپسې مرمه
شماره 2616
د پسرلي په راتلو پوه شوم
شماره 2617
پسرلی ښه، باران يې بد دی
شماره 2618
تل به سپرلی په ګلو نه وي
شماره 2619
سپرلیه! چا لپاره راغلې
شماره 2620
د مني نښي راښکاره شوې
شماره 2621
هر یو سړی مې ارماني دی
شماره 2622
سپرلي د ګلو ګجرې راوړې
شماره 2623
زلفې دې تاو پر مخ پرتې دي
شماره 2624
سپرلی به بیا په وطن راشي
شماره 2625
نه د اختر په خوند پوهېږم
شماره 2626
په علامه د سپرلي پوه شوم
شماره 2627
د پسرلي په راتلو پوه شوم
شماره 2628
ستا فرمایش و، ما پوره کړ
شماره 2629
د اوړي سخته ګرمي راغله
شماره 2630
دا ستا غمو داسې اوبه کړم
شماره 2631
څادر دې سپين کميس دې تور دی
شماره 2632
وړې نجلۍ یاري شروع کړه
شماره 2633
د اوړي لنډو لنډو شپو کې
شماره 2634
د اوړي ټکنده غرمه ده
شماره 2635
که سږنی اوړی خدای وکړي
شماره 2636
شونډې به يې ولې پستې نه وي
شماره 2637
عمر دې ډېر شه خپله یاره
شماره 2638
خاونده اوړی، منی ورک کړې
شماره 2639
اوړی دې پاس کابل کې تېر کړ
شماره 2640
عمر دې تېر په ايلبندو کړ
شماره 2641
پر ګلاب ناست بورا ته وایه
شماره 2642
پر چمن ستا د راتلو غږ دی
شماره 2643
بورا به ولې ژړا نه کړي
شماره 2644
زه به دا ستا د سينې ګل شم
شماره 2645
بورا په پت، بې پته نه و
شماره 2646
بورا بلبل ته په ژړا شو
شماره 2647
بلبله زړه به دې سوری شي
شماره 2648
بلبله ژر شه، دیدن وکړه
شماره 2649
بلبل به لاړ، باغ به پريږدي
شماره 2650
د زړه پر باغ مې خزان راغی
شماره 2651
توتي ژړا بلبل زاري کړي
شماره 2652
زه خو ستا په مينه مست وم
شماره 2653
د بېلتانه د باد له لاسه
شماره 2654
اخر به توره شپه سبا شي
شماره 2655
ولې بە زە ورپسې نە مرم
شماره 2656
نصیب مې ګل خزان پرې راغی
شماره 2657
لە قدرتو څخه دې ځار شم
شماره 2658
کە ګل پیدا وی خزان نە وی
شماره 2659
عمر د باد پە شان تيريږي
شماره 2660
عالمه خاورې مې پە سر شوې
شماره 2661
ستا دې قسم وي یو وار راشه
شماره 2662
زما پر باغ چې خزان راغی
شماره 2663
ستا د هجران خزان پرې راغی
شماره 2664
زما جانانه مسافر شوې
شماره 2665
ګله خزان درباندې راشه
شماره 2666
د زړه باغچې دې خزان مه شه
شماره 2667
دادا په خپل کور کې زَړه کړم
شماره 2668
د ګلو باغ مې خزان لوټ کړ
شماره 2669
چې د وفا بوی پکې نه وي
شماره 2670
چې په وطن بېلتون واکمن وي
شماره 2671
توتي ژړا، بلبل زارۍ کړي
شماره 2672
افسوس په هغه ګل پکار دی
شماره 2673
په سر دې بیا ګلان تازه کړل
شماره 2674
پرون د ګل په شان تازه وه
شماره 2675
اول مې نه کتل ګلونه
شماره 2676
الله، تالا شومه خاونده
شماره 2677
اصیل ګلاب ته مې اسره کړه
شماره 2678
د خزان پاڼه شوم عالمه
شماره 2679
د مخ پر ګل دې خزان راشه
شماره 2680
زه به دا ستا د سينې ګل شم
شماره 2681
د کابل ژمی زمهریر دی
شماره 2682
وطن د ژېړو ګلو باغ دی
شماره 2683
ته په دکن خوشحاله ګرځه
شماره 2684
که ژاړم ژاړم، سود مې نشي
شماره 2685
نصیب مې څه کانې راوکړې
شماره 2686
زه د لیلا باغ کې باغوان يم
شماره 2687
زما دې څه نصیب کړ خدایه
شماره 2688
عاشق د خدای ګناهګار نه دی
شماره 2689
د ځوانۍ مرګ داسې ناتار دی
شماره 2690
وطن د ژېړو ګلو باغ دی
شماره 2691
تا د سفر موزې په پښو کړې
شماره 2692
درګي ته مه راځه سرداره
شماره 2693
د مخ ګلشن دې سهار جوړ کړ
شماره 2694
دومره په بخت زورور نه يم
شماره 2695
ستا لوپټه زما کفن شه
شماره 2696
پر لوړو غرو به سره خيژو
شماره 2697
څلور مې وروڼه ژېړ ګلونه
شماره 2698
دوه مې دي وروڼه ژېړ ګلونه
شماره 2699
زما لېورونه ژېړ ګلونه
شماره 2700
اشنا په نورو ګلو مست دی
شماره 2701
پسرلی به ستا له کبره خوار شي
شماره 2702
جانانه جوړ به لېونی شې
شماره 2703
اختره ستا له برکته
شماره 2704
زما پر باغ چې خزان راغی
شماره 2705
زړه مې ناسور، په وينو سور دی
شماره 2706
ته د ګلاب په شان تازه يې
شماره 2707
په کټ مې ژېړ ګلان پراته دي
شماره 2708
په لاره تله، کږه وږه شوه
شماره 2709
د کافرګل په شان کږه شوې
شماره 2710
له یاره زړه بېلول ګران دي
شماره 2711
زما جانان ګل د پېروتې
شماره 2712
زړګی مې ستا تر زړه چاپېر دی
شماره 2713
غم دې زما ترزړه چاپېر دی
شماره 2714
ډېره خواري راپسې مه کړه
شماره 2715
سپوږمۍ پر منځ د آسمان راغله
شماره 2716
دا ستا غمو داسې اوبه کړم
شماره 2717
باد يې پر مخ څڼې خپرې کړې
شماره 2718
که شپه د زلفو پسې نه وای
شماره 2719
د مازدیګر لمر غوټه کيږي
شماره 2720
مخ دې اسمان خالونه ستوري
شماره 2721
ګل د لوی غره په پرخه شین دی
شماره 2722
غېلې خپرې کړه راته ګوره
شماره 2723
ستا په تندي کې سورکی خال دی
شماره 2724
سبا چې لمر نه وي ختلی
شماره 2725
زما اشنا ګل د لمر دی
شماره 2726
د سترګو یو نظر پر ما کړه
شماره 2727
د اشنا کور په لمر خاته دی
شماره 2728
د مازدیګر ژېړيه لمره
شماره 2729
د مازدیګر ژېړيه لمره
شماره 2730
خاونده دا شرم مې پټ کړې
شماره 2731
ځلنده لمر شه، ژر راخېژه
شماره 2732
چې مازدیګر شي، ژېړی لمر شي
شماره 2733
چې مازدیګر شي، ښکته لمر شي
شماره 2734
چې مازدیګر شي، ژېړی لمر شي
شماره 2735
چې مازدیګر شي، ښکته لمر شي
شماره 2736
که یو نظر راباندې وکړې
شماره 2737
تله د لمر اسمان ته ولاړه
شماره 2738
په لمرخاته کې ګل غوړيږي
شماره 2739
په قد بالا، په منځ کې لمره
شماره 2740
د یار پېغام یو ناڅاپه راغی
شماره 2741
د جانان کور په لمرخاته دی
شماره 2742
لمره څرک وهه راخېژه
شماره 2743
اندېښنو زور راباندې کړی
شماره 2744
اشنا چې هسې مخ ښکاره کړي
شماره 2745
پتنګ په خاص څراغ مَېن دی
شماره 2746
مخ دې قمر، شغلې د لمر کا
شماره 2747
مخ دې تر ګل هم تازه دی
شماره 2748
مخ ته دې سم کتلی نشم
شماره 2749
جانان مې لمر زه لمر پرسته
شماره 2750
تورې مې سترګې، تورې زلفې
شماره 2751
زما نصیب د لورۍ/شیبر/کاوون غر دی
شماره 2752
راباندې ټول کلی خبر دی
شماره 2753
چې مازدیګر شي، ژېړی لمر شي
شماره 2754
لمر چې له غرونو پناه کیږي
شماره 2755
نن د نیمزالې غېږ کې لور ده
شماره 2756
جینۍ د بام په سر ولاړه
شماره 2757
لمر او سپوږمۍ به یوځای نشي
شماره 2758
لمر مې د یار د مخ مثال دی
شماره 2759
شمس القمر/شمس الضحی جانانه راشه
شماره 2760
شمس تابان جانانه راشه
شماره 2761
که دې زما دیدن په کار وي
شماره 2762
که چا سپوږمۍ لیدلې نه وې
شماره 2763
که ته راځې بېګاه ته راشه
شماره 2764
کور دې اسمان ته په کې حوره
شماره 2765
سپوږمیه سروهه راخېژه
شماره 2766
سلام سلام سپینې سپوږمیه
شماره 2767
څنګه مې ښه ايسې سپوږمیه
شماره 2768
سپوږمۍ ته ولې یې ولاړه
شماره 2769
سپوږمۍ پر ما دې څه احسان دی
شماره 2770
اسمانه پاس سپوږمۍ ته وايه
شماره 2771
مخ کې دې مخ د جانان وينم
شماره 2772
لکه چې زه درته ښکارېږم
شماره 2773
زړه مې هغې سپوږمۍ مَېن کړ
شماره 2774
سترګې دې تورې، په څنګ ګورې
شماره 2775
سترګې دې سرې زلفې دې تورې
شماره 2776
د څوارلسم سپوږمۍ راخيژي
شماره 2777
له سور سالو چې مخ بهر کړي
شماره 2778
ياره مثال دې د سپوږمۍ دی
شماره 2779
د اسمان منځ ته سپوږمۍ راغله
شماره 2780
سپوږمۍ سلام به درته وکړم
شماره 2781
مخ دې سپوږمۍ ستوري خالونه
شماره 2782
له ستورو ډک اسمان ته ګورم
شماره 2783
هغه واده شوه لوڼه يې وشوې
شماره 2784
کبر مې کړ زوال مې وموند
شماره 2785
سپوږمۍ پناه شوه، تیاره کيږي
شماره 2786
ستوري زما بیا مېلمانه دي
شماره 2787
سپوږمۍ په غره راپورته کېږه
شماره 2788
زه له سپوږمۍ نه کمه نه يم
شماره 2789
که مې اختيار کې وه جانانه
شماره 2790
دنیا سپوږمۍ ته رسېدلې
شماره 2791
ګودر ته ځم چې منګی مات کړم
شماره 2792
سپوږمۍ به ډېره شي حیرانه
شماره 2793
سپوږمۍ راوخته، رڼا شوه
شماره 2794
زما د لرې وطن ياره
شماره 2795
پر بلۍ لوڅ مخ مه درېږه
شماره 2796
مخ دې له بامه راښکاره شو
شماره 2797
مخ دې سپوږمۍ تر غره راهسکه
شماره 2798
د څوارلسم سپوږمۍ راخيژي
شماره 2799
د دروازې چم دې رازده کړه
شماره 2800
د خدای خدايي ګورئ عالمه
شماره 2801
دیدن دې بیا په ما ګران شو/کړ
شماره 2802
څنګه په سپينه سپوږمۍ راغی
شماره 2803
چې له سپوږمۍ نه ښايسته وي
شماره 2804
زما او ستا غرونه ترمنځ شول
شماره 2805
سپينه سپوږمۍ مې ده دښمنه
شماره 2806
دغسې به نور هم لمبه شم
شماره 2807
که مې په وس کې وای جانانه
شماره 2808
سترګې دې تورې، په چل ګورې
شماره 2809
سترګې دې تورې، په څنګ ګورې
شماره 2810
سترګې دې تورې پە څنګ ګورې
شماره 2811
ستا د راتلو په انتظار کې
شماره 2812
سپوږمۍ د خدای روی مې دروړی
شماره 2813
سپوږمۍ دې هلته خوشحالي کا
شماره 2814
سپوږمۍ شوه بیا ورکه اورو کې
شماره 2815
سپوږميه سر وهه رالوېږه
شماره 2816
سپوږمیه سر وهه راخېژه
شماره 2817
سپينه سپوږمۍ مې ده دښمنه
شماره 2818
سپينې سپوږمۍ حال راته وایه
شماره 2819
زما او ستا تر منځ شول غرونه
شماره 2820
که توره یم، تا به رنځور کړم
شماره 2821
زلفې دې بیا په مخ خورې کړې
شماره 2822
پلار یې اسمان، زامن یې ستوري
شماره 2823
کاشکې اسمان کې ستوری زه وی
شماره 2824
قسم په خدای، هېر به دې نه کړم
شماره 2825
طالع و ستوری يې ځلاند وي
شماره 2826
اسمان کې ستوری شوې، ځلېږې
شماره 2827
د ماښام ستوری مې ریبار دی
شماره 2828
د اسمان ستوری مې غماز دی
شماره 2829
د اسمان ستوری مې غماز دی
شماره 2830
جانان مې ستوری د اسمان شو
شماره 2831
پاس په اسمان کې ستوری زه وای
شماره 2832
جانان مې ستوری د اسمان دی
شماره 2833
سهیل ستوری مې ریبار دی
شماره 2834
د جینۍ خال د عقرب ستوری
شماره 2835
راځه چې دواړو پر کټ کينو
شماره 2836
د شپې راپاڅم ستوري شمارم
شماره 2837
دا د اسمان ستوري به شمارم
شماره 2838
جانان له ما نه مرور دی
شماره 2839
په اسوېلو مې اسمان سور شو
شماره 2840
په اسوېلو مې اسمان سور کړ
شماره 2841
لیلا په تور سالو کې راغله
شماره 2842
اسمان کې ستوري راته خوښ کړه
شماره 2843
سترګې دې بیا راښکاره نه کړې
شماره 2844
اسمان په ستورو ښایسته دی
شماره 2845
اسمان په ستورو ښه ښکاريږي
شماره 2846
اسمان په ستورو ښه ښکاريږي
شماره 2847
اسمان په ستورو ښايسته دی
شماره 2848
اسمان په ستورو ښه ښکاريږي
شماره 2849
نه مې هيريږې د زړه سره
شماره 2850
زړګيه مه يې رانه غواړه
شماره 2851
د ماښام ستورو ته ګورمه
شماره 2852
اسمان ته ستورو غېږې ورکړې
شماره 2853
جانانه ستا په انتظار کې
شماره 2854
پاس د اسمان ستورو ته ګوره
شماره 2855
لکه د ستورو غوندې ښکاري
شماره 2856
په نیمه شپه راشه جانانه
شماره 2857
اسمان ته ګورم، ستوري څو دي
شماره 2858
پاس په اسمان کې ستوري ښکاري
شماره 2859
يو ځلې ما ته غېږ کې راشه
شماره 2860
اشنا مې ګل له لاسه نه اخلي
شماره 2861
د اسمان ستوري مې ګواه دي
شماره 2862
که مې د زړه زخمونه ګورې
شماره 2863
د اسمان ستوري مې په شمار کړل
شماره 2864
مخ دې اسمان خالونه ستوري
شماره 2865
خوله دې د زرو کټوري ده
شماره 2866
چا ته به تور، چا ته به سپين يې
شماره 2867
زړه مې د وینو کټوری دی
شماره 2868
د هجران زر پيالې به نوش کړم
شماره 2869
خدای دې زما د چای پياله کړه
شماره 2870
زما د بخت پياله چپه شوه
شماره 2871
ته په پياله کې اوبه راوړه
شماره 2872
زما دې زړه سراسر خوړين کړ
شماره 2873
بنګي به راشي ما به مړه کړي
شماره 2874
که ته مې روغ لېونی نه کړې
شماره 2875
پياله کې ډکی راښکاره شو
شماره 2876
بېګا رانغلې کم نصیبه
شماره 2877
خُمار د هجر را نه نه ځي
شماره 2878
مخ يې د سرو زرو پياله ده
شماره 2879
زما د یار د راتلو غږ دی
شماره 2880
خوله دې د سپينو زرو جام دی
شماره 2881
جام د جمشېد دې رب نصیب کړه
شماره 2882
خوله دې د سپينو زرو جام دی
شماره 2883
د دروازې ملنګ ته وايه
شماره 2884
جام به د وصل بیا را نه کړې
شماره 2885
صبر مې ډېر ورپسې وکړ
شماره 2886
زه د وصال په انتظار کې
شماره 2887
د کبر جام به دې نسکور شي
شماره 2888
د حُسن جام به دې نسکور شي
شماره 2889
د هجران تنده نه ماتيږي
شماره 2890
چې ستا د مخ حُسن ښکاره شو
شماره 2891
د غرور جام به دې نسکور شي
شماره 2892
مخ دې د سپينو زرو جام دی
شماره 2893
کمباړه غټه روپۍ واخله
شماره 2894
زړه مې د تورو وينو ډنډ دی
شماره 2895
چې مې د یار مینه په زړه شي
شماره 2896
مازدیګری به دې په غم شي
شماره 2897
منګيه بخت ته دې حیران يم
شماره 2898
د کشمالو منجيله وکړه
شماره 2899
بيا به منګي ته ګوتې نه وړم
شماره 2900
بيا به منګي ته ګوتې نه وړم
شماره 2901
منګيه مات شې دړې وړې
شماره 2902
منګي مې درې دي زه يوازې
شماره 2903
کلاله شپږ روپۍ به درکړم
شماره 2904
ليلا زړه شوه زور يې کم شو
شماره 2905
پلار يې د بر کلي ملک دی
شماره 2906
که د جومات په وره کې نه وای
شماره 2907
د لېوني جانان خاطر دی
شماره 2908
د مازدیګر منګیه مات شې
شماره 2909
ستا د رباب غږ مې تر غوږ شو
شماره 2910
که نصیبونه کنډولي وای
شماره 2911
رب دې پر مخ ږیره ښکاره کړه
شماره 2912
هغه ساعت بە کله راشي
شماره 2913
نن د هغې مستې وادە دی
شماره 2914
ګودر ته ځم راپسې راشه
شماره 2915
کە دې زما دیدن پە کار وي
شماره 2916
سترګې دې بې تاثیره نە دي
شماره 2917
سبا به لویه تماشه وي
شماره 2918
د جلاله ګودره وران شې
شماره 2919
د پېغلې هغه تګ مې خوښ دی
شماره 2920
جینۍ لمده ګودر نه راغله
شماره 2921
د ننګ غیرت میدان کې مړ شې
شماره 2922
د مازديګر اوبو ته مه ځه
شماره 2923
څوک چې د غم دریاب لاهو کړي
شماره 2924
چې مازدیګر شي عاشق ژاړي
شماره 2925
د دېواله سيوري راغبرګ شو
شماره 2926
د جلاله اوبه خوږې دي
شماره 2927
چې مازدیګر شي، زړه مې ښه شي
شماره 2928
په ګودر کېنه، ورته شپه کړه
شماره 2929
ګودر د پېغلو پارلمان دی
شماره 2930
ګودر د پېِغلو جماعت دی
شماره 2931
ګودر ته ځم راپسې راشه
شماره 2932
اوبو ته ځم راپسې راشه
شماره 2933
د جانان دوه ځايه دیدن دی
شماره 2934
د زلفو تار مې اوبو درووړ
شماره 2935
د منګوټو کتار يې جوړ کړ
شماره 2936
ګل مې له لاسه اوبو درووړ
شماره 2937
منګي يې ټول په ډنډ غوپه کړل
شماره 2938
يو ګوټ اوبه منګي نه راکړه
شماره 2939
پاس په ګودر د پېغلو جنګ شو
شماره 2940
پاس په هوا راشه جانانه
شماره 2941
پټ د ګودر په غاړه کېنه
شماره 2942
پر ګودر نښه راته کېږده
شماره 2943
پېغلې ګودر ته روانيږي
شماره 2944
تاسې دې بر ګودر ته ګورئ
شماره 2945
ته مازديګر ګودر ته راشه
شماره 2946
خلک ګودر ګوري، ګډيږي
شماره 2947
دا د ګودر غاړه را واخله
شماره 2948
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 2949
جانانه ستا د زړه لپاره
شماره 2950
د دې ګودر غاړې ته ګورئ
شماره 2951
د مازديګر ګودر ته مه ځه
شماره 2952
د ګودر ژر اجازت راکړه
شماره 2953
د ګودر غاړه پرې ښايسته ده
شماره 2954
ديدن په سيند کې رالاهو کړه
شماره 2955
سترګې هوسۍ، صراحي غاړه
شماره 2956
د ګودر هر مازديګر ښه وي
شماره 2957
د مازديګر ګودره وران شې
شماره 2958
سترګې دې ډکې تمانچې دي
شماره 2959
شاه له ګودره روانيږي
شماره 2960
شاه له ګودره روانېږي
شماره 2961
شاه د ګودر له لوري راغله
شماره 2962
شو مازديګر ځان یې سمبال کړو
شماره 2963
شو مازديګر ګودر ته لاړه
شماره 2964
شو مازديګر ګودر ته لاړه
شماره 2965
ګودر ته ځم راپسې راشه
شماره 2966
ګودر ته غبرګې خويندې راغلې
شماره 2967
ګودر ته ځمه خوشحالېږم
شماره 2968
ګودر ته ځي، په مخه راغلې
شماره 2969
ګودر کې سرې لمبې شوې پورته
شماره 2970
ګودر شو ګرم، مازديګر دی
شماره 2971
ګودر ته ځم، اوبه به راوړم
شماره 2972
ګودر ته ځي، ناوخته کيږي
شماره 2973
ګودر ته ځي، پښو ته ګوري
شماره 2974
ګودر کې هره ورځ اختر وي
شماره 2975
ګودر دې عمر ته اباد وي
شماره 2976
ګودره ټول درنه لوګی شم
شماره 2977
ګودر کې هره ورځ اختر وي
شماره 2978
ګودره بخت دې غلبه دی
شماره 2979
ما په ګودر د جونو خښ کړئ
شماره 2980
مازديګر تل لرې خاونده
شماره 2981
مازديګر پېغلې ښې اغلې
شماره 2982
منګی په تخرګ ګودر ته ځمه
شماره 2983
منګي کې مورې اوبه نه شته
شماره 2984
وخت د ځوانۍ مې نيمه خوا شو
شماره 2985
هغه ساعت به کله راشي
شماره 2986
هر مازدیګر دې لوی اختر دی
شماره 2987
جینۍ له پلاره دې وېرېږم
شماره 2988
چې يووړم، يووړم اوبو يووړم
شماره 2989
نن د ګودر په لاره مه ځه
شماره 2990
ګودر دې عمر ته اباد وي
شماره 2991
ګودر ته ځمه، خوشحالېږم
شماره 2992
دا زمونږ د کلي جونه مړې دي
شماره 2993
د ګودر غاړې ته ورګوره
شماره 2994
د ګودر غاړه به ښايسته کړي
شماره 2995
د ګودر هر مازديګری ښه وي
شماره 2996
دا واړه ستا د زړه لپاره
شماره 2997
پېغله ګودر ته روانيږي
شماره 2998
پر اوبه خور يې زلفې پرېولې
شماره 2999
په لوی ګودر يې زلفې پرېولې
شماره 3000
پاس په ګودر ولاړه ګله
شماره 3001
بدن دریاب، زړه مې ګودر دی
شماره 3002
بېلتونه چېرته چې ځې، لاړ شه
شماره 3003
په ګودر ګڼې ونې کېږده
شماره 3004
په ګودر څه بلا لګيږي
شماره 3005
که د دنيا شرمونه نه وای
شماره 3006
اوبه د کوز ګودر خوږې دي
شماره 3007
سالو مې و، په سر مې نه کړ
شماره 3008
په ګودر سور سالو ښکاره شو
شماره 3009
ګودر ته راغلې برابره
شماره 3010
په ګودر سپینه سينه اوړي
شماره 3011
ما د ګودر په غاړه خښ کړئ
شماره 3012
سترګې هوسۍ، صراحي غاړه
شماره 3013
سترګې یې بیا تورې کړه خلکه
شماره 3014
نیت يې بیا د ګودر وکړ
شماره 3015
د کور خندا مې پکار نه ده
شماره 3016
منګی مې دروند دی زه وړه يم
شماره 3017
چې مازدیګر شي ورته ګوره
شماره 3018
ګودره ټول درنه لوګی شم
شماره 3019
ګودر/اوبو ته ځم راپسې راشه
شماره 3020
ګودر/اوبو ته ځم راپسې راشه
شماره 3021
ګودر ته دواړه خويندې لاړې
شماره 3022
منګی مې پرېږده چې ماتیږي
شماره 3023
شین خالۍ بر ګودر ته لاړې
شماره 3024
په بر کنډو باندې را اوړه
شماره 3025
زلفې په بر ګودر کې وينځي
شماره 3026
ګودر ته ډله جونه لاړې
شماره 3027
راته ښکاريږي امن راغی
شماره 3028
خاونده ما د ګودر ګل کړې
شماره 3029
د ګودر/سیابند هر بوټی دارو دی
شماره 3030
د ګودر هر بوټی دارو دی
شماره 3031
د ګودر هر بوټی تازه شي
شماره 3032
څنګه لمده ګودر نه راغله
شماره 3033
په ګودر سور سالو ښکاره شو
شماره 3034
ما د ګودر په غاړه خښ کړئ
شماره 3035
بيا په ګودر د پېغلو شور دی
شماره 3036
ګودر ته مه وايه چې وران شې
شماره 3037
منګۍ يې تش ګودر نه راووړ
شماره 3038
خدای دې د مور قبر دوزخ کړه
شماره 3039
بيا د ګودر په لاره راشه
شماره 3040
چې مازديګر شی زړه مې تنګ شي
شماره 3041
چې مازديګر شي، زړه مې ښه شي
شماره 3042
ګودر پاچا، منګی وزير دی
شماره 3043
ګودر پاچا، منګی وزیر دی
شماره 3044
زمونږ د کلي دنګ چيناره
شماره 3045
که ته رښتيا په ما مَېن يې
شماره 3046
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 3047
د ګودر غاړه پرې ښايسته ده
شماره 3048
د ګودر غاړه ورته نيسه
شماره 3049
د ګودر غاړه ورته نيسم
شماره 3050
د ګودر غاړه يې ناغه کړه
شماره 3051
بيا به منګي ته ګوتې نه وړم
شماره 3052
خلک دې ټول راګوماني کړل
شماره 3053
بیا به منګي ته ګوتې نه وړم
شماره 3054
له موزيګي نه کونډه ښه يم
شماره 3055
که مې نصیب د بدو نه وی
شماره 3056
منګیه بخت دې د اوبو دی
شماره 3057
منګیه څومره بختور یې
شماره 3058
حجره د ټول کلي شريکه
شماره 3059
منګی مې دروند دی، وړی یې نشم
شماره 3060
ځوان په ځوانانو خپه کيږي
شماره 3061
لږ دې منګی له سره کوز کړه
شماره 3062
چې منګی اخلم، زړه مې ريږدي
شماره 3063
که مې نصیب د بدو نه وای
شماره 3064
زه به کلال ته زارۍ وکړم
شماره 3065
ولې مې نه وړې اباسینه
شماره 3066
نه مې ابۍ نه مې دادا شته
شماره 3067
که اباسین بند شوی نه وای
شماره 3068
که اباسین بند شوی نه وای
شماره 3069
د اباسين په سيند لاهو شې
شماره 3070
د اباسين څپو ته ګوره
شماره 3071
د اباسين څپو لاهو کړم
شماره 3072
د اباسين د غم څپه وه
شماره 3073
یو ګوټ خو کم شه د یار غمه
شماره 3074
زما دې علم پکار نه دی
شماره 3075
د اباسين څپې دې يوسه
شماره 3076
سينه دې سيند د اباسين دی
شماره 3077
که اباسين راغلی نه وای
شماره 3078
اباسين بیا څپې څپې دی
شماره 3079
زما نتکۍ د اټک پُل دی
شماره 3080
چې یارانې مزه در نه کړه
شماره 3081
نامردې دومره پاګل نه يم
شماره 3082
الله دې داسې لېونی کړه
شماره 3083
د ډيورنډ پر سر ناره کړه
شماره 3084
د خپل نیکه توره راواخله
شماره 3085
جنګ خو نن بیا جوس ته راغی
شماره 3086
کور دې نژدې دیدن دې لرې
شماره 3087
د قاف غره ته ورختل دي
شماره 3088
زړه مې په داسې ځای کې بند شو
شماره 3089
د یار دیدن ما ته عنقا شو
شماره 3090
د بېلتانه په کوټ کې بند شوم
شماره 3091
جینۍ د مور تر شا چې خاندي
شماره 3092
زما نصیب د لورۍ/شیبر/کاوون غر دی
شماره 3093
غازي پر لوړه غونډۍ کېږدئ
شماره 3094
یا مې په جګه غونډۍ کور وای
شماره 3095
ما ته دې لږې شپې بهانه کړې
شماره 3096
یار په دکن د سړي یار وي
شماره 3097
غماز په لوړه غونډۍ ناست دی
شماره 3098
جګ شوم د لوړې غونډۍ سر ته
شماره 3099
ځم به د لوړې غونډۍ سر ته
شماره 3100
کټ مې په لوړه غونډۍ کېږدئ
شماره 3101
په پسرلي غونډۍ ته خېژو
شماره 3102
سټو کنډوه جګه غره
شماره 3103
کە دیدن کړې تلوار پرې وکړه
شماره 3104
کلا دې لوړه تر برجو کړه
شماره 3105
کږې وږې وروځې دې غرونه
شماره 3106
د کلا سر کنډو کنډو دی
شماره 3107
د کامراني په کنډو اوړم
شماره 3108
خدایه کوټې یې کنډوالې کړې
شماره 3109
جانان د لمر سترګه راخیژي
شماره 3110
خبر يې بیا د اخیستو دی
شماره 3111
په کنډو ژر ژر پناه کېږه
شماره 3112
رب دې پر مخ ږیره ښکاره کړه
شماره 3113
خلکو نه پټ دیدن ته راشه
شماره 3114
پر کنډو اوړې، پنا کېږې
شماره 3115
پر کنډو اوړې، پنا کېږې
شماره 3116
پر کنډو راته مه درېږه
شماره 3117
زلفې يې ما دانه وانه کړې
شماره 3118
نارې وهم غږ راته نه کړې
شماره 3119
دومره خو ورپسې ولاړه
شماره 3120
پر کنډو ښه شوې راښکاره شوې
شماره 3121
په کنډو اوړي پناه کيږي
شماره 3122
وطن دې کندې کنډوالې دی
شماره 3123
زه تر هغې ومه ولاړه
شماره 3124
په کنډوګي مې سر ور هسک کړ
شماره 3125
په بر کنډو باندې را اوړه
شماره 3126
مخ دې سپوږمۍ تر غره راهسکه
شماره 3127
جانان دې بل وطن ته نه ځي
شماره 3128
غاښ دې کنډو، ږيره دې سپينه
شماره 3129
ستا یارانه د کاچل ټال دی
شماره 3130
ستا یارانه د شمکي ده
شماره 3131
ستا یارانه د شوې ټال دی
شماره 3132
توپک دې بیا په ولیو سپور کړ
شماره 3133
ژوندون مې ډېر ستړی ستومان دی
شماره 3134
ستا اشنايي د شګو ورخ دی
شماره 3135
جانان مې ونه د چینار ده
شماره 3136
چیناره سيوری دې خدای دروند کړه
شماره 3137
څنګه په سپينه سپوږمۍ راغی
شماره 3138
چینار به ولې هوده نه وي
شماره 3139
هلکه ځان ته غره نشې
شماره 3140
زمونږ د کلي دنګ چيناره
شماره 3141
له ما نه پاتې شوې وطنه
شماره 3142
چينار به ولې سر لوړ نه کا
شماره 3143
پېزوان په لوړه پوزه خوند کا
شماره 3144
که رښتیا په ما مَېن یې
شماره 3145
زړه مې په تا پسې کړيږي
شماره 3146
سر دې له هرې ونې لوړ دی
شماره 3147
زړه مې په تا پسې کړيږي
شماره 3148
سترګې مې ډېرې ولیدلې
شماره 3149
زما چينار چينار جانانه
شماره 3150
په ما دې لارې کوڅې بند کړې
شماره 3151
خدای به پخپله مازديګر کړي
شماره 3152
د کُرمې ځکه صفت کيږي
شماره 3153
سبا به لوړ چينار ته خېژم
شماره 3154
زما په تورو زلفو جنګ دی
شماره 3155
ته چې زمونږ کوڅې ته راشې
شماره 3156
جانانه ته مه خپه کېږه
شماره 3157
چينار به ګل څرنګه وکړي
شماره 3158
چيناره ګل دې په سر نشته
شماره 3159
یوه مې دا خبره واوره
شماره 3160
په تورو توتو مې مړه کړه
شماره 3161
د توتو پاڼې مې خوراک وای
شماره 3162
اشنا مې توت لاندې ويده و
شماره 3163
توتان پاخه شول توت خورکې
شماره 3164
لکه د توت د ونې پاڼې
شماره 3165
اس دې د توت لاندې قیضه کړه
شماره 3166
توتان پاخه، ګورګورې تورې
شماره 3167
په نيمه شپه دې بېرې راوړې
شماره 3168
توتان پاخه، لېونۍ لاړه
شماره 3169
اشنا مې نوی چيلم کښ دی
شماره 3170
بابا دې ما وژلی نه دی
شماره 3171
ستا په یارۍ کې داسې وچ شوم
شماره 3172
زما د یار سترګې د زرکې
شماره 3173
سترګې دې زرکې نه ښایسته وې
شماره 3174
د غره پر سر دې ځاله وکړه
شماره 3175
سترګې دې سرې لکه د زرکې
شماره 3176
پاس په کمره ولاړې زرکې
شماره 3177
له ښکې نه سم په چینه راشه
شماره 3178
لکه د زرکې سرې دې نوکې
شماره 3179
د غره په سر د زرکو سيل دی
شماره 3180
زما د یار سترګې د زرکې
شماره 3181
سترګې دې سرې لکه د زرکې
شماره 3182
کارغه د زرکې لایق نه دی
شماره 3183
د غره په سر ښکاري/هوسۍ نارې کړې
شماره 3184
توپک راواخله تازیان تو کړه
شماره 3185
د یار دیدن ما ته عنقا شو
شماره 3186
وطن لە مانه پاتې کيږي
شماره 3187
زړه مې مرغۍ شوه، په هوا شوه
شماره 3188
زړه مې د وینو چینې وکړې
شماره 3189
د شامتورې په شان تورې
شماره 3190
رب دې له لرې را روان کړه
شماره 3191
نور به خوږې مرکې بس کړو
شماره 3192
دا د مرغه وزر که زما وای
شماره 3193
په لرې ملک کې مسافره
شماره 3194
د لویو غرو کجیر یې مړ کړ
شماره 3195
چې بې همزولو دې کړم خدایه
شماره 3196
تر خیالور اشنا مې ځار کړې
شماره 3197
د ارسلا خان کجیرۍ لوڼه
شماره 3198
زلفې دې دام، خال دې دانه ده
شماره 3199
د سترګو ټول نظر په ما کړه
شماره 3200
و دې ويشتم، پورته دې نه کړم
شماره 3201
له ما نه پاتې شوې وطنه
شماره 3202
بس دی له باغه به نور ووځو
شماره 3203
زړه مې مرغۍ شوه په هوا شو
شماره 3204
پرون دې څومره دبدبه وه
شماره 3205
د تورو زلفو دام دې جوړ کړ
شماره 3206
د بخت منیر دا ښايسته څڼې
شماره 3207
د پېغلې خوله شینکی کارېز دی
شماره 3208
خدای مې دې ستا یاري نصیب کړي
شماره 3209
څلور مې وروڼه ژېړ ګلونه
شماره 3210
اختر پرون و، پرون تېر شو
شماره 3211
دا جینکۍ وړې کوترې
شماره 3212
دا سرې منګولې، نرۍ غاړه
شماره 3213
پېزوان يې بیا په شونډو سپور کړ
شماره 3214
په دېوال دوه کوترې ناستې
شماره 3215
زما خواري معلومه نشوه
شماره 3216
خدمت برباد، ګناه لازمه
شماره 3217
وار مې د تورو زلفو تېر شو
شماره 3218
زلفې مې مه لنډوه مورې
شماره 3219
سترګې په چل غړوه ياره
شماره 3220
تورو بڼو کې به دې یوسم
شماره 3221
کوتره باز وخوړه خدایه
شماره 3222
کاغذه والوزه، شاهین شه
شماره 3223
باز چې د غره په لور رالوزي
شماره 3224
صورت مې وچ لکه رباب دی
شماره 3225
سپوږمۍ د غره په څوکه راغله
شماره 3226
د باغ جوړه توتيان مې ورک دي
شماره 3227
د سترګو تور اشنا مې ورک دی
شماره 3228
اشنا مې لمر په غره راخيژي
شماره 3229
کوتره باز سره جوړيږي
شماره 3230
اشنا ټپوس، ناسته يې د باز کړه
شماره 3231
ټپوس د باز په نرخ خرڅيږي
شماره 3232
ما د بازونو ياري کړې
شماره 3233
ټپوس کوتره په خوله یووړه
شماره 3234
اول مې نه ژړل اوس ژاړم
شماره 3235
د شوخو سترګو نظربازه
شماره 3236
د زړه کترې مې درته درکړې
شماره 3237
دا زه چې ژېړ زبېښلی ګرځم
شماره 3238
اموخته باز مې رانه لاړو
شماره 3239
سترګې دې باز، زړه مې تومه ده
شماره 3240
زما د لیلا تندی پراخ دی
شماره 3241
بیا به د کلي منځ ته نه ځم
شماره 3242
د سترګو باز مې در ایله کړ
شماره 3243
د سترګو باز یې هوايي شو
شماره 3244
د زړه کترې به ترېنه ځار کړم
شماره 3245
د حُسن باز دې په غضب شو
شماره 3246
د بېلتانه د باز په پښو کې
شماره 3247
یار مې د باز په شانې راغی
شماره 3248
اصل نسب که په کار نه وای
شماره 3249
سترګو مې زړه ته نقصان پېښ کړ
شماره 3250
په ککرۍ مې وينې راغلې
شماره 3251
بیه د باز رانه پرې لاړه
شماره 3252
زړه مې هيلۍ په ډنډ کې ګرځي
شماره 3253
ساتلی باز مې را نه لاړو
شماره 3254
زړه مې د باز په شانې والوت
شماره 3255
له پاسه دوې کوترې راغلې
شماره 3256
یاره نصیب دې زورور دی
شماره 3257
په باغ کې مه وله کوترې
شماره 3258
اواز مې شته، جوړه مې نشته
شماره 3259
په لوړه مه ګرځه کوترې
شماره 3260
په بام دي شنې کوترې ناستې
شماره 3261
پاس په بام مه خېژه کوترې
شماره 3262
پاس په بلۍ کوترې راغلې
شماره 3263
اختر پرون و، پرون تېر شو
شماره 3264
د غنم لو خاونده ګډ کړې
شماره 3265
په پورې شا مې لالی لو کړي
شماره 3266
خلک په لومو مرغان نيسي
شماره 3267
که مې نصیب د بدو نه وای
شماره 3268
شاه له ګودره روانېږي
شماره 3269
د غره په سر لویه چینه ده
شماره 3270
په ما کانې د ققنس وشوې
شماره 3271
څوک مې له حاله خبر نه دي
شماره 3272
لکه مارغه دې ځاله پرېښوده
شماره 3273
له خپل قسمت نه به تېر نه شي
شماره 3274
د غره په سر د جانان کور دی
شماره 3275
په پښو چالاکه اوښه ګوډ شې
شماره 3276
نېلی یې سوم وهي، شڼېږي
شماره 3277
نېلی دې لنډ په کوڅه راغی
شماره 3278
اوس د هیچا د سیالۍ نه يم
شماره 3279
د غم جلو دې په لاس راکړ
شماره 3280
سړيه اسپه دې ړنده شه
شماره 3281
بېلتون په سپينه اسپه سپور و
شماره 3282
بېلتون په سپينه اسپه سپور دی
شماره 3283
اسپه دې زین کړه، روانېږې
شماره 3284
د محبوبې پېزوان جوړيږي
شماره 3285
مورې کوچیانو ته مې ورکړه
شماره 3286
کوچیانو کوچ وکړ کوچيږي
شماره 3287
د بهیره اوښه دې مړه شه
شماره 3288
بيا د اوښانو غاړې شوې جګې
شماره 3289
مورې کوچي ته مې ور نه کړې
شماره 3290
اوښان روان شول کډې کډې
شماره 3291
خدای دې زما کړه ښکلیه ګله
شماره 3292
راځه راځه زما جانانه
شماره 3293
نن مې د یار په لور مزل دی
شماره 3294
سبا به دا مهال سفر وي
شماره 3295
که مې له خدایه کمه نه وای
شماره 3296
د اندېښنو په نيلي سپور شوم
شماره 3297
يار په سپين اس سپور دی
شماره 3298
ځواني د زرو روپو اس دی
شماره 3299
زما زړګی د غم ډګر دی
شماره 3300
چې بې وفا اشنا خبريږي
شماره 3301
په نیمو شپو د سپو غپا شوه
شماره 3302
په مخ مې شین زړوکی خپور کړئ
شماره 3303
د قالدرې پيران راغونډ کړئ
شماره 3304
خیر به په کلي کې راټول کړم
شماره 3305
خدای دې له بامه را ایله کړه
شماره 3306
ته چې اوس ځې، په چا مې سپارې
شماره 3307
ياري د کور کلي مزه کړي
شماره 3308
د مینې یاره خپګان مه کړه
شماره 3309
په کړنجولي سپي راتېر شه
شماره 3310
دا ستا له خیره مې توبه ده
شماره 3311
کله یوه کړي کله بله
شماره 3312
مینې دې داسې لېونی کړم
شماره 3313
په دېوالو ختل مې زده کړل
شماره 3314
ته په کوڅه کې سپي نسکور کړې
شماره 3315
تر نيمې شپې پورې را نه غلې
شماره 3316
راپسې مه غپېږه سپيه
شماره 3317
کوکریه مه راته غپېږه
شماره 3318
راته په نیمه شپه را نه شې
شماره 3319
جینۍ پور به یې درنه غواړم
شماره 3320
بېګا دې ما سره وعده وه
شماره 3321
پرېږده چې سپي مې غوښې وخوري
شماره 3322
بې وخته مه ګرځه کوڅو کې
شماره 3323
ترپ له میدانه په کار نه دی
شماره 3324
کټ د بلۍ سیوري ته راوړه
شماره 3325
کټ د بلۍ سیوري ته راوړه
شماره 3326
نېستۍ کچکول په لاس کې راکړ
شماره 3327
تر دې خروړي سپي راتېر شه
شماره 3328
د غماز سپی به دې بیا وخوري
شماره 3329
لور يې زاړه سړي ته ورکړه
شماره 3330
چې علم کړې، عمل پرې نه کړې
شماره 3331
چې عاشقي يې کړې نه وي
شماره 3332
نېستي پېغور نه ده جانانه
شماره 3333
نن مې همزولې مېلمنې دي
شماره 3334
که چا بېلتون لیدلی نه وي
شماره 3335
چرګانو ځای په ځای نارې کړې
شماره 3336
ټيک يې په سرو شونډو مزه کړي
شماره 3337
ته له اشنا نه ښايسته يې
شماره 3338
د سبا چرګه اذان وکړه
شماره 3339
چې څه دې وکړل، توره شپه وه
شماره 3340
خواښې مې ښه ده، بده نه ده
شماره 3341
جانانه ځه ناوخته کيږي
شماره 3342
چرګه مرۍ کې د ناسور شه
شماره 3343
کومی دې وچ شه موذي چرګه
شماره 3344
اذان د چا چرګوړي وکړ
شماره 3345
په پلار مې بله جرګه وکړه
شماره 3346
چرګو نارې کړې، صبحدم شو
شماره 3347
د سهار چرګه پرې نارې کړه
شماره 3348
د سهار چرګه غاړې وخورې
شماره 3349
سپينه سينه ورته پرته يم
شماره 3350
یو وار سينه په سينه راشه
شماره 3351
د موزيګي مېړانه ګورئ
شماره 3352
د موزيګي غيرت ته ګورئ
شماره 3353
خوله د مُلا د لور خوږه وي
شماره 3354
د چهل ګزي بابا په خوا کې
شماره 3355
که څوک له ما سره سیالي کړي
شماره 3356
ګل د لیلا له خاورې یوسه
شماره 3357
باد د جنت/بهي پکې لګيږي
شماره 3358
زلميتوب عمر د خانۍ دی
شماره 3359
که به مې مړ په جنازه وړي
شماره 3360
طالبه زېری مې درباندې
شماره 3361
زما د مينې یار ملنګ شو
شماره 3362
چټې دېرې ته چيلم راوړه
شماره 3363
زما د یار حجرې ته ورشه
شماره 3364
د مخرورانو روغه وشه
شماره 3365
توره تیاره ده، راځه کور ته
شماره 3366
په انتظار به يې ستړې نه شم
شماره 3367
ستا د حجرې مجلس خوريږي
شماره 3368
حجرې نه ډز د ټوپک راغی
شماره 3369
خلک اختر ته خوشحاليږي
شماره 3370
چې ګجو خان د ملک پاچا و
شماره 3371
حجرې شوې ختمې بېټکي شول
شماره 3372
له حجرې ډز د ټوپک راغی
شماره 3373
حجره په نوم د ملک خان ده
شماره 3374
د کلي قام حجرو ته راغلم
شماره 3375
په تا د جونو محفل تود دی
شماره 3376
یا به پرې ما همزولې سيځي
شماره 3377
ستا د حجرې ياران میرات شه
شماره 3378
په حجرو ورک لالي ته وايه
شماره 3379
حجره د ټول کلي شریکه
شماره 3380
حجره د ټول کلي شريکه
شماره 3381
څوک به دې سپينه خولګۍ غلا کړي
شماره 3382
د حجرې ګوټ درباندې پرېوزه
شماره 3383
خولګۍ به خاورې درته درکړم
شماره 3384
په سينه يو لالی ځاييږي
شماره 3385
کتاب تمام، طالب روان شو
شماره 3386
په پښو چالاکه اوښه ګوډ شې
شماره 3387
د محبوبې پېزوان جوړيږي
شماره 3388
کډې ولاړې، کيږدۍ بار شوې
شماره 3389
د غره له سره مې صحي کړې
شماره 3390
عمر دې تېر په ایلبندو کړ
شماره 3391
د مازدیګر ژېړیه لمره
شماره 3392
د کېږدۍ خوا ته یې ولاړه
شماره 3393
مورې کوچيانو ته مې ورکړه
شماره 3394
کوچیانې بیا په کوچ رهي شوې
شماره 3395
جانان کوچی و، کوچی یې وکړ
شماره 3396
مورې کوچیانو ته مې ورکړه
شماره 3397
کوچیانو کوچ وکړ کوچيږي
شماره 3398
بيا د اوښانو غاړې شوې جګې
شماره 3399
مورې کوچي ته مې ور نه کړې
شماره 3400
اوښان روان شول کډې کډې
شماره 3401
اوښان روان شول کډې کډې
شماره 3402
خدايه کوچيان په کوچ روان کړې
شماره 3403
ما د کوچي له عمره ځار کړې
شماره 3404
ديدن پسې دې لېونی شوم
شماره 3405
د چيلم سر په بېړه ډک کړه
شماره 3406
اشنا مې کډې په غویو کړي
شماره 3407
خدایه کوټې یې کنډوالې کړې
شماره 3408
لوړې بنګلې دې کنډوالې شه
شماره 3409
لیلا کوچۍ ده، کوچ یې وکړ
شماره 3410
ياري دې نه ده منداړو دی
شماره 3411
کومی دې وچ شه موذي چرګه
شماره 3412
بېلتونه څنګه دې جلا کړو
شماره 3413
په سنګر بیا ټکونه وشول
شماره 3414
خوابدی مه شې زما یاره
شماره 3415
موزي د دربو چمچمار دی
شماره 3416
په هوا تلم، د جال بندۍ شوم
شماره 3417
په موزیګي مې پېرزو نه شې
شماره 3418
نيستي د خدای له لوري راغله
شماره 3419
ترپ له میدانه په کار نه دی
شماره 3420
ځوانانو ننګ راباندې وکړئ
شماره 3421
د دلالانو بچي مړه کړې
شماره 3422
خاونده بیا دې ماخوستن کړ
شماره 3423
د ناکامۍ شمال موزي دی
شماره 3424
د انارګل غوندې تنکۍ یې
شماره 3425
سېلابه اخوا دېخوا مه ځه
شماره 3426
د توتو پاڼې مې خوراک وای
شماره 3427
سبا ته بیا د جنګ وعده ده
شماره 3428
ښاغلی یو ځلې په ځای مري
شماره 3429
سترګې خو تا راکړې خدایه
شماره 3430
صورت مې وچ غمو زبېښلی
شماره 3431
قلمه مات شې بخت دې واوړه
شماره 3432
صورت مې ټول له زهرو ډک دی
شماره 3433
که مې نصیب د بدو نه وي
شماره 3434
که مې نصیب د بدو نه وي
شماره 3435
ګل مې له یاره سره ښایي
شماره 3436
نصیبه څه درسره وکړم
شماره 3437
هلکه خدای دې هلته مل شه
شماره 3438
په خُمارو خُمارو سترګو
شماره 3439
که مې دیدن کړې رارسېږه
شماره 3440
که یو موزی وای، ما به مړ کړی
شماره 3441
موزیګي کونډه درنه ښه یمه
شماره 3442
که موزيګی دې راته مړ کړ
شماره 3443
اتڼ مې تود کړ، زړه مې سوړ کړ
شماره 3444
موزي په مينه څه پوهيږي
شماره 3445
موزي د کټ د ختو نه دی
شماره 3446
ما به همدا موزي زړه کړي
شماره 3447
د کوټې تير راباندې پروت وای
شماره 3448
دا پورې غر راباندې پروت وای
شماره 3449
د موزيګي مېړانه ګورئ
شماره 3450
د موزيګي غيرت ته ګورئ
شماره 3451
تا پرې ګومان چې د موزي کړو
شماره 3452
په تول مې يو پاو زهر ورکړل
شماره 3453
چا را ته وېل موزيان تمام شول
شماره 3454
له موزيګي نه کونډه ښه يم
شماره 3455
توتان پاخه، ګورګورې تورې
شماره 3456
له موزيګي نه لنګه مه شې
شماره 3457
د موزيګي شلېدلیه کټه
شماره 3458
چې مې بې غوره یار خبريږي
شماره 3459
د رنجو ګوډی مې ساتلی
شماره 3460
د مېړنو خويندې به ژاړي
شماره 3461
له موزيګي نه ماشی ښه دی
شماره 3462
د موزيګي له زوره نه يم
شماره 3463
د موزيګي له زوره نه يم
شماره 3464
خاونده بیا دې ماخوستن کړو
شماره 3465
خوله مې د مفتو پيتي نه ده
شماره 3466
خوله دې د سپينو زرو جام دی
شماره 3467
خدایه موزیانو کې مرګ کډ کړې
شماره 3468
ځوانان په تورو سره ګډ شول
شماره 3469
راځه راځه کټ ته مې خېژه
شماره 3470
جانانه ژر په منډه راشه
شماره 3471
ستا په راتلو موزي قهريږي
شماره 3472
خدای دې خپه مه کړه جانانه
شماره 3473
راځه راځه په کټ راخېژه
شماره 3474
د یار لیدو ته هوسېږم
شماره 3475
که ستا د سترګو اشارت وي
شماره 3476
منګول امبور کړه، ما پرې نيسه
ستاسو د لټون سره سم هیچ شعر و نه موندل شو.
کور
کټګورۍ
لټون