شاته
غزل
تش قالب دا زه يم زړه مې ګرزي ستا په کوی کې
تش
قالب دا زه يم زړه مې ګرزي ستا په کوی کې
درست عمر مې تېر شه په دا هسې تګ و پوی کې
سترګې
مې جوی بار شوې ستا په غم کې دلربايه
خيال مې دی نهال کړی ستا د حسن په دا جوی
کې
خوله
دې لکه موی ده زه حیران يم درکړو ته
څرنګ در پيدا کړه د خبرو په دا موی کې
لوی
دی که هلک دی ستا د زلفو په خم بند شول
بله سودا نه شته دا زمان په کم و لوی کې
مخ
دې لکه ګل دی چې جدا يم ځنې ځکه
تل لکه بلبل يم په فرياد په های و هوی کې
غم
د هجر زور شو د زړه سود کوم پرې باندې
بل مقصود هيڅ نه شته د کامګار په ګفتګوی
کې