شاته
غزل
ته چې سم په لارې نه درومې له خياله
ته
چې سم په لارې نه درومې له خياله
ليونی به شي ډير ما غوندې تر کاله
په
سينه مې لک د تا د بڼو غشي
د زړه سر مې دی دا غدار د تا له خياله
لکه
اور چې په پنبه کې ساتی نه شي
صبوري په عشق کې هسې ده محاله
غمجن
زړه به زما هله مګر روغ شي
که پرې څوک ستا د وصال کيږدي دسماله
د
اوبو غريق خبر له ځانه نه وي
د غمونو ډوب به څه پوښتې له حاله
د
پاخه عاشق ژوندون د يار په غم دی
کارسازي په نوي عشق کې کړه د لاله
يو
ساعت يې په دنيا ژوندون محال دی
که کامګار شي نااميد ستا له وصاله