شاته
غزل
مه کړه خدای چې ستا په بدو به ملال شم
مه
کړه خدای چې ستا په بدو به ملال شم
بلکې څه يې سعادت ګڼم خوشحال شم
څوک
به هسې خوښ د يار په ليدل نه وي
لکه زه چې خوښ د تا د مخ په خيال شم
که
په زړه کې زر ګيلې لرم له تا نه
تا د وړاندې له ادبه په خوله لال شم
په
بدن کې مې د عشق نمر اثر دی
چې ګهې لکه قمر ګهې هلال شم
مشک
عنبر مې تر نظر شي تورې خاورې
چې ناظر د تا د مخ په خط و خال شم
چې
سپوږمۍ دا هسې نيمه نيمه کيږي
وايي دا چې ګوندې ستا د نيلي نال شم
هميشه
چې ويني تا، څه بختور وي
چې په کال کې دې زه ووينم نهال شم