شاته
غزل
چې مینه وه پېژنې
چې مینه وه پېژنې
ما به هله پېژنې
تا مینه
څه کړي ده
ته مینه څه پېژنې
ته د چا زړه ته ګورې
ته د چا زړه
پېژنې
داسې هوښیار
شو خلک
څوک به و نه
پېژنې
ځان به ترې څنګ ساتمه
ته خپل کاته پېژنې
ستا مئين ستا
لېونی
ته صابر ښه پېژنې