شاته
غزل
په قصد خورې زلفې په شا اړوي
په قصد خورې زلفې په شا اړوي
هسې مې کفر ته اشنا اړوي
هره خبره مې تاله ترغه کړې
سترګې دې هر څه په خندا اړوي
ستا د خورو زلفو بلا واخلمه
په تورو غرونو مې بلا اړوي
د نفرتونو ګنهګار واعظان
مونږه د مينې له ګناه
اړوي
يا لېوني دي يا مې نه پېژني
څوک چې زما له لارې
ما اړوي
يوه نشه ده چې مې درد اړوي
يوه خندا مې د ژړا اړوي
سترګې مې
خامخا خوږې شي په چا
د چا په جنګ مې خامخا اړوي