تا ياري له ما نه پرې کړه، که پښيمان یې

تا ياري له ما نه پرې کړه، که پښيمان یې
 بيا را درومه، هغه زړه، هغه مې ځان یې

همېشه زما د باغ زرغون طوطا وې
 اوس خبر نه يم، طوطا د کوم بوستان یې

که طامع په سرير پاس کيني ګدی دی
 که آرزو و ته دې شا کړه نور سلطان یې

غم اَلم به درته نه رسي اې ياره!

که د خپلې ژبې هر کله پاسبان یې