شاته
غزل
په ګلونو آواز ورو کوه بلبله
په
ګلونو آواز ورو کوه بلبله
پريشانيږي ستا له شوره له غلغله
عقل
هوش عزيز ته هر څه ښندل لشي
ته يو څه رنګه ډير ګران یې د مل مله
خدای
دې نه کړه چیرې څرخ به دې په پښو شي
قدم ورو ږده د رابيلو په ګل ګله
و مطرب ته مينا وایې وايه وايه
دا معنی یې پيدا کيږي له قلقله
صدقه یې هم تر پَل عبد القادر شه
څه قدرت لري چې وایې له دلدله