شاته
غزل
تورو زلفو مې خاطر کړ تار په تار
تورو زلفو مې خاطر کړ تار په تار
نه یې مومم که يې غواړم تار په تار
لکه سیل چې رژوي کمر د شکو
نړوي مې هسې مینه وار په وار
له خوارۍ د یار په خط زړه ښه کومه
د غریب له پښو وکښ شي خار په خار
زه بری په درد و
غم غواړم وصال ته
دا دستور دی چې مونده شي لار په لار
دا دروغ دي چې په وصل کې ښادي ده
بلاوه شي لګولی نار په نار
هیڅ زباد نه د عاشق په معشوق نشته
شمېره نه شي د مریونو کار په کار
مړاوی رنګ زما پوښته له مړاوو سترګو
دا چې وي خبرداری د خوار په خوار
تل حمید په دا وینا ستایه مطربه!
چې دې و، د عاشقۍ په چار ناچار
لویاوه يې پټکو لره د ښکلیو
چې ساته عبدالحمید شه په ځار په ځار